Gastblog van Zoë Zwanger

Zwanger naar het Lowlands festival

Deze zomer stond weer bommetje vol met prachtige festivals! Misschien een activiteit die je sinds de komst van je kleintje(s) niet echt meer zo makkelijk onderneemt. In ieder geval ben ik er dol op en toen ik net ontdekte dat ik zwanger was heb ik dan ook gewoon nog een kaartje gekocht voor, jawel, LOWLANDS !

Nu moet ik er eerlijk bij bekennen dat ik op 30 minuten rijden van het Lowlands terrein woon. Waardoor ik in maart het volgende plan bedacht: Manlief zou samen met een vriend gaan kamperen en ik zou iedere dag gewoon heen en weer rijden en lekker het feestje mee vieren. De BOB ben ik toch wel dus aan het eind van de dag in de auto stappen leek mij geen probleem. Een goed bed en je eigen douche leken mij een noodzakelijk kwaad als je zeven maanden zwanger bent.

Hoe heb ik de dagen van Lowlands beleefd?

IMG_1117

Het festival start officieel op vrijdag, maar op donderdag gaan de campings altijd al open en komen de meeste bezoekers al om hun tentje op te zetten en voorpret te hebben. Zo bracht ik Manlief en zijn maatje op donderdag al naar het terrein en hebben we lekker met elkaar zitten chillen en gegeten. Daarna ben ik naar huis gegaan.

Tenminste ik vertrok rond 20:00u, maar jemig wat had ik mij verkeken in de route naar de auto. Aan het einde van zo’n dag als je al best moe bent is het nog een pokke-eind lopen naar je wagentje. Gemiddeld liep ik er zo’n 30 minuten over + 30 minuten naar huis rijden. Ik wist dus vanaf die donderdag dat ik zeker een uur bezig zou zijn met thuiskomen voor ik op de bank kon ploffen. Dat viel best tegen en betekent dus ook dat ik hier rekening mee moest houden in m’n energie.

Op vrijdag arriveerde ik dus na een uurtje reizen rond het middaguur op het festival terrein! Ik had er zin in om de openingsact van Tom Odell mee te maken. Ik merkte al snel dat met een zeven maanden zwangere buik het niet te doen is om de hele act te blijven staan. Sowieso ging ik niet midden in de tent staan, want er zijn te veel lompe mensen die je een beuk verkopen. Dus mijn strategie was om aan de rand te blijven, zoek je ruimte en geniet van de stukjes muziek die je kan zien en ga dan weer lekker ergens wat drinken en zitten. Op vrijdag zag ik de volgende acts: Tom Odell, Tourist LeMC, NAO, Die Antwoord, Izzy Bizu en Warpaint. Om 21:00u was ik op! Haha toen ben ik lekker richting huis gegaan waar lang douchen en spieren masseren geen overbodige luxe waren. Vooral m’n voetjes en bekken waren moe van de kilometertjes die ik had afgelegd.

IMG_1111

Op zaterdag daarom veel rustiger aan gedaan en was ik pas rond 15:00u op het festival terrein. Eerst even op adem komen wat door de warmte echt een must was. Gelukkig konden de mannen pasten de mannen zich hier op aan. We gingen dan even koffie drinken en een beetje in het gras relaxen. Sowieso was de vermoeidheid op zaterdag al behoorlijk voelbaar in m’n lichaam en bekken, dus deze dag schroefde we het tempo omlaag en hebben meer ontspannen in het gras gezeten dan bij concerten gestaan. Wie zag ik wel: Kamasi Washington, De Staat, Jett Rebel en Islam Chipsy & Eek. Eind van deze dag begon het in de avond keihard te regenen en toen was ik er wel redelijk klaar mee. Ik moest nog dat takke-eind terug naar de auto, dus ben rond 22:00u afgetaaid.

IMG_1107

IMG_1115

Zondag werd ik wakker en het was regen, regen en nog eens regen. Een lichaam dat mij vriendelijk doch dringend verzocht om nu te gaan ontspannen; de verzuring en vermoeidheid waren compleet. Ook de jongens hadden het redelijk gehad met de drukte op het terrein en vooral de aanhoudende regen. Ik heb natuurlijk even gebaald, maar ik voelde aan alles: jammer maar helaas voor deze zondag; de koek is op! Dus ben ik in de middag enkel die kant op gereden om de jongens op te halen. We hebben nog even op het terrein de laatste muntjes opgemaakt aan eten en zijn toen lekker met nog een dikke bui op onze bolletjes huiswaarts gegaan.

De eindconclusie

Lowlands is TE GEK! Maar toch echt minder tof als je zwanger bent en heen-en-weer rijdt. Ik heb mij mega verkeken op hoeveel energie het kost om heen en weer te pendelen. Heb ik spijt? Absoluut niet! Ik heb fijne mini-dansjes gedaan en heel veel lekkere hapjes gegeten. Ik heb genoten van de zon en lekker gerelaxt in het gras. Ik ben lieve vriendjes tegen gekomen, met wie ik een paar nieuwe herinneringen heb gemaakt. Ik besef me alleen dat je je normaal kan oppeppen tijdens zo’n festival met liters koffie en een lekker wijntje, maar dat dat er nu niet bij was. Je voelt alles direct terug in je lichaam. Er is in zeven maanden zwangere toestand niet de luxe om even aan je grenzen voorbij te gaan en dat maakte dus ook dat ik uiteindelijk de zondag aan mij voorbij heb laten gaan. Ik heb me trouwens geen moment onveilig gevoeld op het terrein en er werd heel erg leuk gereageerd op m’n buik door de andere bezoekers.

Dus ben je in je laatste trimester en ga je naar een festival? Weet hoe ver je moet lopen, zorg dat je tussendoor kan zitten en weet dat de momenten korter duren en je dus intenser ervan moet geniet. Je danst geen nacht lang meer, maar die tien minuten bij een tof concert waren het mij meer dan waard! En stiekem best cool dat onze kleine meid al op Lowlands is geweest, daar moet ze tenslotte nu weer 18 jaar op wachten ;-).

 

Jaaa, nog meer leuke blogs!

Laat je van je horen?

Leave a Reply

Lees vorig bericht:
Mijn zwangerschapsverlof is voorbij: aan de slag!

Sinds gisteren ben ik weer aan het werk! Ik heb het luiers verschonen verwisseld voor het schrijven van nieuwsberichten op...

Sluiten