Gastblog Van Anne

Welkom op de basisschool! oh my ik heb een basisschoolkind

Het is zover want het leek tijden een ver-van-mijn-bed-show, maar na twee ochtenden wennen heb ik net mijn oudste gansje voor het eerst naar de basisschool gebracht. Ze was aan het stralen en genoot van alle nieuwe kinderen en haar stoeltje met oranje sticker. Wat ga ik hier allemaal leren mama? Schrijven tellen en lezen? Ze staat te springen om meer te leren en dat maakt het voor mij een stukje makkelijker om haar te laten gaan daar tussen dertig leeftijdsgenoten. Maar eerlijk gezegd heb ik er  ook wel een beetje buikpijn van. Ik bedoel hier begint voor mij het loslaten. Niemand heeft gehuild hoor vanmorgen, maar ik voel mij wel een beetje ontheemd. Sinds ze baby is ben ik altijd bij haar geweest en nu is ze hele dagen op school en maak ik de helft van haar leven niet meer van dichtbij mee.

Eigen leven op de basisschool

Na de eerste ochtend wennen kwamen we een paar kindjes uit Sare haar klas tegen in de supermarkt. Haaaaay Sare wanneer kom je weer? riepen deze kinderen. En ik dacht huh?! Oja zij kennen jou, en ik niet. Wat zijn dit voor kinderen? Vind ik ze leuk, wat doen hun ouders en gebruiken ze wel nette woorden? Dat ik minder grip heb op een dag uit het leven van Sare vind ik wel wennen. Kan ik haar sturen in vriendschappen omdat ik toevallig die ouders aardig vind of moet ik haar haar eigen keuzes laten maken met wie ze speelt?

De zusjes

En dan de zusjes; daar maak ik mij soms een beetje druk om. Want die moeten dus ingeladen worden om op tijd op het schoolplein te staan. En dat niet alleen om 08:20 uur maar ook om 12:00, 13:15 en 15:15 uur. Gelukkig, en daar ben ik echt erg blij mee, begint deze basisschool na de zomervakantie met een continurooster. Sare blijft dan eten op school en is elke dag om 14:00 uur klaar. Dat gevlieg lijkt mij helemaal niets en met een peuter en een baby die eigenlijk willen slapen is 13:15 uur echt een ongeschikte tijd. Maar we gaan het zien. Ik word een soort van momtaxi. Maar ook een moeder die hopelijk te horen krijgt hoe het op school was onder het genot van een koekje en een thee.

Fiene is in haar element zo eventjes zonder grote zus. Want ze mag nu met Sare haar schaar en in de supermarkt mag alles in haar karretje en hoeft ze niet te delen!

En dan de schoolpleinmoeders.

Het schoolplein is een nieuwe area voor mij. Ik voelde mij de eerste keer wat onwennig om bij het hek te staan wachten op mijn kleuter samen met allemaal andere druk kakelende moeders. Maar de eerste praatjes over hoe spannend het allemaal is zijn al gemaakt en er zullen vast nog heel wat gesprekjes volgen. Het komt vast allemaal goed. Mijn buikpijn over het loslaten gaat over. Ik ga vast van harte genieten met de tijd thuis die ik heb met mijn andere meisjes. Uren boekjes lezen en warme thee drinken omdat ik er dan ‘maar’ twee heb. Deze moedergans redt het wel

Print Friendly, PDF & Email

Jaaa, nog meer leuke blogs!

Laat je van je horen?

Leave a Reply

Lees vorig bericht:
Regels voor de man bij een bevalling

''Een bevalling voelt voor mij net als een voetbalwedstrijd waarbij je op de reservebank zit.'' Aldus mijn man. Tof dat hij...

Sluiten