Blogs

Wanneer komt een derde kindje?

Deze vraag krijg ik regelmatig gesteld. Logisch ook aan de ene kant, want de meeste mama’s met jonge kinderen baren vrij snel achter elkaar. Iets met weinig leeftijdsverschil en snel uit de luiers willen zijn. Ook heel logisch. Ik daarentegen heb een ander plan. 

Ben ik al klaar voor een derde?

Toen de tweeling net geboren was bedacht ik mij dat ik na twee jaar wel weer in verwachting zou willen zijn. Niet dat je dit natuurlijk kunt plannen, maar het leek mij wel een mooie leeftijd voor een numero 3. Of zoals mijn man altijd er aan toevoegde: “nummer 3 en 4, want het kan weer een tweeling zijn”. Ook vond ik zwanger zijn echt geweldig! Het leven in je voelen en rondlopen met een mooie bolle buik was enig. Zelfs de bevalling beviel mij wel! Ja het was pijnlijk, maar na een paar dagen ben je het wel vergeten. Je vergeet een bevalling al vrij snel als je je mooie newborn in je armen hebt en op slag verliefd bent. Iets met onvoorwaardelijke liefde!

In zekere zin klinkt alles al bezegeld: die derde baby komt spoedig.

De ommekeer

En toch begon ik in mijn hoofd wat uit te stellen. Een derde kon ook ‘komen’ als de kinderen naar school gaan. Dan heb ik straks alle tijd en ruimte om nu nog te genieten van de tweeling. Want ach, waarom ook zo snel achter elkaar? Het idee gaf mij namelijk toch wel veel stress.

Daarom heb ik ook diep respect voor mama’s met meerdere jonge kinderen. Als je drie kids in de luiers hebt en je als powermama de boel onder ‘controle’ houdt.

Toen ik merkte dat ik een nieuwe zwangerschap aan het uitstellen was, zag ik dat zelf als een signaal. Misschien ben ik gewoon de gelukkige mama van mijn mooie kids en voelt het zoals het nu is volmaakt. Waarom een derde omdat het ‘hoort’ of een logische stap is? Toen ik die gedachten meer tot mij door kon laten dringen, besefte ik al snel dat ik eigenlijk wel content ben met mijn peuterpubers van 3. En dat ik volkomen van het moederschap geniet, maar niet per se de behoefte heb om het vanaf 0 jaar weer over te doen. Ik ben juist super blij dat de kinderen zelfstandiger worden en steeds meer zelf kunnen doen.

Mijn gezinnetje van vier voelt nu zo compleet.

Krijg ik spijt?

In spijt geloof ik niet omdat ik geloof dat het belangrijk is om achter je keuze te staan. En ach ik ben nog jong dus wie weet verander ik nog van gedachten. Daarnaast merk ik ook op dat ik zin heb om mij op ‘werkgebied’ verder te ontwikkelen. Misschien een andere baan, een studie of heel wat anders. Maar ik voel dat ik nog volop ideeën en energie heb om nieuwe dingen te gaan oppakken en starten. En dit alles wil ik goed kunnen blijven combineren met mijn gezin. Want zij  hebben mijn eerste prioriteit.

Toen ik ‘dit’ ontkende bij mijzelf vond ik het zo verademend. Natuurlijk vind ik het wel jammer dat ik dan maar één keer zwanger ben geweest, maar ook dat probeer ik dan maar te relativeren. Op deze momenten ben ik dan zo blij met mijn nuchtere karakter. In plaats van een zwangerschap ga ik mij de komende maanden oriënteren op een studie. Dan ben ik de komende twee/drie jaar ook weer zoet.

Hoe ervaren jullie dit: voelt jouw gezin al compleet of juist nóg niet?

 

Jaaa, nog meer leuke blogs!

Laat je van je horen?

Leave a Reply

Lees vorig bericht:
18 weken zwanger – update #6

Nog twee weken en dan ben ik op de helft van mijn zwangerschap. Inmiddels kan ik ons kleine meisje soms...

Sluiten