Gastblog Van Jorien

Verloskunde, een prachtig vak

‘’Wat een prachtig vak heb je’’, zegt een kersverse vader tegen me na de geboorte van zijn eerste kind. “Zeker”, antwoord ik trots. Het verbaast me aan de ene kant dat hij dit zegt. Zijn vrouw heeft erg lang in de weeën gezeten. Ze moest zelfs met een ambulance naar het ziekenhuis, omdat het persen niet vlotte. Het was een zware weg, maar wat hebben ze het goed gedaan. Er is een blakende dochter geboren en de opluchting en blijdschap bij iedereen is groot. Het verbaast me daarom aan de andere kant ook niet dat hij het zegt, iedere geboorte is een ontzettend bijzonder wonder en dat ik daar bij mag zijn is zeker prachtig.

In de verloskunde wereld lopen veel mensen rond die eigenlijk al hun hele leven verloskundige wilden worden. Er wordt bijna raar tegen je aangekeken als dat niet het geval was. Ik ben dus een van die vreemde gevallen. Van jongs af aan wilde ik dokter worden. Ik las als kind al vaak verhalen over dokters die naar arme gebieden vertrokken. Ook keek ik veel plaatjes in medische encyclopedieën. Maar vooral was ik graag doktertje aan het spelen met mijn eigen lichaam. 

Mijn moeder heeft nogal wat te verduren gehad toen ik bijvoorbeeld probeerde een wrat weg te knippen of met een naald in mijn vinger zat te prikken. Maar ergens zat de belangstelling voor de verloskunde er al wel in. Ik speelde ook vaak met een pop onder mijn trui en deed dan of ik moest bevallen. Dat ging wel wat gemakkelijker dan uiteindelijk in het echt…

Nadat ik uitgeloot was voor geneeskunde heb ik 4 jaar een andere studie gevolgd. Dit paste toch niet echt bij mij. Ik besloot om te kijken of ik toch weer geneeskunde zou proberen of een ander medisch vak zou kiezen. Toen ik een documentaire op tv zag over verloskundigen in Afrika raakte dit een diepe snaar bij mij. Ik heb gekeken op een open dag bij de verloskunde academie en werd steeds enthousiaster over dit vak. 

De eerste bevalling

En dan studeer je verloskunde en komt je eerste bevalling, erg spannend! Het was nacht en Anna* kreeg weeën. Het was haar eerste kindje en dat was voor haar natuurlijk ook erg spannend. We gingen naar het ziekenhuis voor een poliklinische bevalling ( daarbij kies je zelf voor een bevalling in ziekenhuis). 

Ik stond er alleen bij te kijken, maar wat trilden mijn benen. Amper gegeten, al die nieuwe geuren en indrukken. Het kindje had in het vruchtwater gepoept. Het was een erg vieze groen-bruine kleur en leek een beetje op een drap. Toen ik steeds meer van het hoofdje zag komen met die vieze drap er op werd ik niet goed. Ik ben op de grond achter het bed gaan zitten en heb gelukkig wel de bevalling kunnen zien zonder flauw te vallen. 

Hmmmm, was dit vak eigenlijk wel wat voor mij? Maar ik vond het fascinerend genoeg om door te gaan naar de volgende bevallingen en ben helemaal gewend geraakt aan de geuren, het bloed, poep en plas en wat er allemaal nog meer bij hoort.

Na 4 jaar studeren mocht ik zelf aan de slag in Emmeloord. Meteen werd ik gebeld voor mijn eerste bevalling echt alleen als verloskundige. Jessica* kreeg haar vierde kind en verwachtte dat dit snel zou gaan. Ik ben in mijn auto gesprongen en ben naar haar toe gesneld. Haar derde kindje was zonder verloskundige geboren met behulp van haar kundige man. Toen ik aankwam was ze goed bezig in haar bevalling. Ik had nog mooi wat tijd om alles klaar te zetten en de kraamverzorgster was er snel. Jessica zelf was een beetje verbaasd dat het voor haar even duurde en we in de rust haar kindje geboren konden laten worden. Er kwam een gezonde baby ter wereld en alles verliep goed. Met een enorme adrenalinestoot verliet ik 2 uur later weer het huis. 

Wat een prachtig vak heb ik toch, absoluut de goede keuze!

*De namen in de deze blog zijn gefingeerd

Jaaa, nog meer leuke blogs!

2 Reacties

  • Reply
    Lipkje
    8 oktober 2018 at 10:20

    Wat een mooi verhaal Jorien! Ben al nieuwsgierig naar je volgende blog!

  • Reply
    Elsbeth
    8 oktober 2018 at 22:27

    Jorien,

    Leuk je blog hier te lezen;)
    Leuk geschreven, ben benieuwd naar je andere blogs:)

    Groetjes Elsbeth (je studiegenootje verloskunde).

  • Leave a Reply

    Lees vorig bericht:
    Echt even samen in Center Parcs

    Terwijl het seizoen in september voor iedereen begon, besloten wij met ons gezinnetje op stap te gaan. We zeiden nee...

    Sluiten