Gastblog Van Wietske

Veilig zwemmen met je peuter!

Voordat ik naar Australie verhuisde was ik er van overtuigd dat ik nooit een stap in zee zou zetten. Ik hou ontzettend van zwemmen maar dan toch het liefst ergens waar ik geen risico zou lopen om haaienvoedsel te worden, zo was mijn redenering. That was then.

Verkoeling zoeken in de hitte: zwemmen

Een paar zomerse dagen bleken voldoende om me over die angst heen te zetten. Verkoeling boven alles is tegenwoordig mijn motto, en haaien eten toch niet midden op de dag (zegt Google). Bovendien is de kans dat ik door een Australische wegpiraat word platgereden vele malen groter dan dat ik een hongerige of nieuwsgierige haai tegenkom (daar zijn er namelijk nog veel meer van).

Maar er is een ander water gerelateerd risico waar ik me inmiddels wel wat meer zorgen over maak, en dat is, heel simpel, het risico op verdrinking.

Deze zomer alleen zijn er in New South Wales, een staat met 7.5 miljoen inwoners, zo’n 30 mensen verdronken, waaronder veel kinderen.
Toen ik vorige week werd uitgenodigd voor een avond met Bondi hoofd lifeguard “Hoppo” (echte naam Bruce Hopkins) om zijn tips te horen over water veiligheid met kinderen kon ik daar geen nee tegen zeggen. Wij leven zo ongeveer op het strand en mijn kinderen houden ontzettend van water maar kunnen nog geen van twee fatsoenlijk zwemmen, een redelijk onhandige combinatie. Met 25 jaar ervaring op het drukste strand van Sydney weet Hoppo als geen ander de risicos die strandgangers zoals wij lopen.

In Australie zijn “rips” (muien) het grootste probleem in het water. De golven zijn relatief hoog, en die water massa moet op enig punt weer terug de zee in. Deze kalm ogende zee stromen lijken vaak aantrekkelijk voor mensen die van rustig water houden, maar die schijn bedriegt. Er valt niet tegen in te zwemmen, onervaren zwemmers raken in paniek en in het gunstigste geval worden deze mensen door lifeguards weer uit het water geplukt. Overigens gebruiken surfers deze stromingen juist om gemakkelijk naar achteren te komen, maar daar heb je weinig aan als je een kleuter van 3 bent en nog niet kunt zwemmen.

In Nederland zijn de golven minder hoog maar heb je weer meer last van getijden stromen waardoor muien ook heel sterk kunnen zijn. Zo is een aantal jaar geleden een zwemmer bij Terschelling verdronken. Maar verreweg de meeste verdrinkingen gebeuren hier in kalm water, een zwembad in de achtertuin of een meertje, en dat kan in Nederland natuurlijk net zo goed gebeuren.

Tips om veilig te zwemmen met je peuter

1) Met stip op 1, verlies je kinderen NIET uit het oog en zorg dat je kleine kinderen altijd binnen armbereik hebt. Armbandjes of niet (in Australie worden dat soort dingen sowieso afgeraden omdat het het leren zwemmen zou vertragen). Laat ook geen oudere kinderen oppassen op jongere kinderen. Een tiener is vaak meer geinteresseerd in zijn of haar mobiele telefoon dan in het vierjarige neefje, maar er zijn ook voldoende verhalen van ouders die naast een zwembad stonden te kletsen zonder door te hebben dat er een peuter naast ze dreef. Verdrinken gebeurt stilletjes. Keer je kinderen geen moment de rug toe.

2) Leer je kinderen drijven. “Zolang ze kunnen drijven kunnen ze niet verdrinken,” zegt Hoppo. Valt een peuter in het water, leer hem/ haar dan omdraaien en op de rug liggen tot iemand hem/ haar het water weer uitvist. Dit kun je kinderen vanaf 6 maanden leren, er staan voldoende filmpjes op YouTube en het redt levens. Vroeg beginnen met zwemles helpt natuurlijk ook.

3) Investeer in een cursus reanimatie voor gevorderden.

4) Zwem je in zee, pas dan op voor muien en getijdenstromen.

5) Raakt iemand op zee in de problemen, neem dan altijd een drijver mee (een surfboard/ een bodyboard/ een “pool noodle”, als het maar drijft) voor je een reddingspoging onderneemt. Doe je dat niet, dan loop je het grote risico zelf als reddingsboei te worden gebruikt en zie dan je hoofd maar eens boven water te houden.

6) Zwem tussen de vlaggen, als die er zijn, en wees extra voorzichtig als dat niet zo is (zie punt 4).

Zelf heb ik 1 gouden regel en dat is dat ik alleen naar kalme ondiepe stranden ga als ik alleen ben met onze twee kinderen. Grote stranden, hoge golven, diep water en zwembaden, hoe leuk ze ook zijn, vermijd ik om de simpele reden dat ik niet kan garanderen dat ik ze alle twee binnen armbereik kan houden.

Better safe than sorry blijft het motto! En die haaien, nou ja. Daarvan blijven we gewoon hopen dat we die nooit tegen zullen komen…

 

Jaaa, nog meer leuke blogs!

1 Reactie

  • Reply
    Margriet
    20 maart 2017 at 11:51

    Nooit verder dan tot je knieën de zee in, ongeacht je leeftijd. En daar zijn de golven ook nog eens het lekkerst.
    Dat drijven in water gaan we deze zomer uitproberen, heel ontspannend.

  • Leave a Reply

    Lees vorig bericht:
    Traktatie-inspiratie: Scott 2 jaar!

    En toen was het ineens zover: Scott twee jaar! Hij had er zelf vooraf amper een idee van natuurlijk. Maar...

    Sluiten