Gastblog Van Wietske

Tweetalig opvoeden is lang niet zo makkelijk..of wel?

Een paar weken geleden heb ik een boek over tweetalig opvoeden gewonnen. Van alle inzendingen bleek mijn geval het meest tragisch. Terwijl ik mijn uiterste best doe om zo consequent mogelijk Nederlands te spreken tegen mijn kinderen spreken zij even zo consequent Engels terug. Ze begrijpen me prima, dat is het probleem niet, maar verder komen we niet.

Als tweetalig opvoeden niet lukt

Mijn oudste dochter is zelfs zo consequent in haar opvatting dat in Australië Engels wordt gesproken dat haar Nederlandse vriendengroepje inmiddels ook exclusief in het Engels communiceert. Met haar althans. Onder elkaar spreken ze verder wel gewoon Nederlands. En toen mijn ouders een paar maanden geleden in Australië waren werd ook iedere vraag steevast in het Engels beantwoord. Drie weken lang…

Op de vraag waarom ze niet gewoon in het Nederlands terug kon spreken sprak mijn drie jaar oude dochter de legendarische woorden: “Because I am in Australia and in Australia we speak English” …

Ik ben pas net in het boek begonnen, dus de oplossing voor dit probleem is me nog niet helemaal duidelijk, maar ik vermoed dat mijn neiging om Engels te spreken als er Engelsen in de buurt zijn (dat is nou eenmaal beleefd, zo heb ik dat geleerd) me hier behoorlijk parten speelt.

Ik wil niet de ouder zijn die Nederlands spreekt in een speeltuin vol Engels sprekende kindertjes, of überhaupt als er bekenden binnen oorbereik zijn. En dus spreek ik eigenlijk de hele dag Engels.

Goed voor de integratie. Niet zo goed voor de woordenschat. En daar moet ik me dus overheen zetten. “Een ouder, een taal” is het motto volgens de experts.

Dat is makkelijker gezegd dan gedaan. Ik heb er nooit zo bij stilgestaan. Zelf integreren lukte altijd prima, en Nederlands was ik al. Dat dat voor kinderen niet zo vanzelfsprekend is, en vooral dat twee- of drietaligheid niet zomaar aan komt waaien, dat had ik me natuurlijk eerder kunnen bedenken. Gelukkig ben ik niet de enige. Het boek staat vol met verhalen van mensen die worstelen met hetzelfde probleem. Het is goed te verhelpen, maar je moet er wel wat aan doen. In dit geval blijkt echt dat je er uit haalt wat je er in stopt. Inmiddels heb ik al een paar kleine stappen ondernomen.

Mijn plan van aanpak:

1) Vanaf nu lees ik geen Engelse boeken meer. Dat mag daddy doen. Mama leest alleen nog Jip en Janneke (in die boeken komen we gelukkig om, maar dat zijn dan ook vrijwel de enige Nederlandse boeken die we hebben. Andere tips zijn van harte welkom).

2) In plaats van Australische televisie kijken we vanaf nu zo veel mogelijk Nederlandse films. Of althans Nederlands gesproken films. Een kleine kanttekening hierbij is wel dat toen ik de Nederlandse Tinkerbell bestelde, deze Vlaams bleek te spreken. Dat mijn kinderen straks met een bijzonder accent zullen spreken, daar heb ik me inmiddels bij neergelegd. Je kunt niet alles hebben.

3) Ik doe meer mijn best om consequent Nederlands te spreken (want om eerlijk te zijn sluipt het Engels er ook wel eens ongemerkt in) en vraag om Nederlandse antwoorden (al moet ik het ze woord voor woord voorspreken).

4) Een eventuele optie is om ze later naar een Nederlandse school te sturen voor naschools onderwijs. Dat is nog niet ter sprake, want ze gaan nog niet naar school, en om eerlijk te zijn heb ik mijn twijfels bij het idee ze na een lange leerdag nog wat meer te laten leren. Speeltijd is ook belangrijk, het moet geen straf zijn. Maar de mogelijkheid is er in ieder geval.

Ik heb nog precies drie en een halve maand om onze twee klaar te stomen voor onze Nederlandse vakantie en ben erg benieuwd of ze, net als de vorige keer, weer gewoon om zullen switchen zodra ze op Nederlandse bodem zijn. We gaan er in ieder geval wel hard aan werken.

Jaaa, nog meer leuke blogs!

11 Reacties

  • Reply
    Sjoukje - meergeldminderstress
    6 maart 2017 at 10:03

    Als student ben ik een zomer au pair geweest in Londen. De Nederlandse moeder wilde ook graag dat haar dochter meer en beter Nederlands ging spreken. Ik sprak dus consequent Nederlands tegen haar, ook in de speeltuin en als er anderen bij waren. Het is weliswaar niet altijd even beleefd, maar als je uitlegt waarom je dat doet, snappen mensen het wel. En bovendien is het over het algemeen ook niet zo heel interessant voor anderen wat je tegen een peuter zegt. 🙂 Wat ik ook deed, was zeggen dat ik alleen naar haar luisterde als ze Nederlands sprak (zeker als ik het zat was, ze kletste aan een stuk door). Dat is een stuk makkelijker als het niet je eigen kind is, weet ik inmiddels uit ervaring. 🙂
    Aan het einde van de zomer zei het meisje de meest prachtige Neder-engelse zinnen (“ik ben komen!” al ze naar me toekwam). Die verbeterde ik niet, om haar niet te ontmoedigen. Ik zei het gewoon zelf goed. Het ging steeds beter. Blijven proberen dus!

    • Reply
      Wietske
      6 maart 2017 at 12:31

      Dank je wel Sjoukje! Wat een goede tip om alleen te luisteren als ze Nederlands spreken, ik voorzie nu al dat ik daar een hele hoop pret mee kan hebben 😉 Je hebt ook helemaal gelijk dat de meeste mensen er lang niet zo’n probleem mee hebben, maar het blijft even een drempel, vooral als vriendjes ons met open mond aanstaren (dat gebeurt dan wel weer vaak). Maar het is de moeite wel waard en ik ben blij te horen dat het zo goed afliep voor jullie! Ik ga er weer met vollere moed tegen aan!

  • Reply
    Jolien Nathalie
    6 maart 2017 at 10:07

    Mijn broer heeft hetzelfde voor met zijn kinderen, hij doet zijn best om Nederlands te spreken maar ze antwoorden altijd in het Frans terug. Ze begrijpen alles wel maar er komt maar zelden een antwoord in het Nederlands. Hoewel ik zelf nog geen kinderen heb denk ik hier wel regelmatig aan, ik ben tweetalig opgevoed geweest (Frans/Nederlands) maar ik en mijn vriend spreken thuis Engels en Italiaans (hij is Italiaan). Ik zou het een beetje jammer vinden als mijn kinderen mijn moedertaal niet zullen spreken 🙂

    • Reply
      Wietske
      6 maart 2017 at 12:36

      Ik ben blij te lezen dat ik niet de enige ben, maar ik denk ook echt wel dat een hele hoop te verhelpen is als je het maar consequent aanpakt. Dat heb ik eigenlijk niet zo gedaan (tot nu toe althans, dat gaan we dus veranderen!) Het boek dat ik heb heet “meertalig opvoeden” door Marinella Orioni en dat is echt heel goed. Haar kinderen spreken ook Nederlands, Frans en Italiaans dus wellicht extra leuk voor jou familie. Een echte aanrader want je hebt helemaal gelijk, het is zo zonde als je niet met kinderen in je moedertaal kunt communiceren… x

  • Reply
    Nienke
    6 maart 2017 at 10:22

    Haha Wiets, je hebt ook wel een heerlijke kleuter hoor…. Ben benieuwd hoe haar Nederlands gaat als ze deze zomer met die monsters van ons speelt! Maar snap heel goed dat je het vervelend vindt om in niet-Nederlandstalig gezelschap Nederlands te praten. Hier hebben Friestalige mensen daar nogal eens een handje van en het kan echt heel onbeleefd overkomen… Zoveel zin om jou en de meiden weer te zien straks!

    • Reply
      Wietske
      6 maart 2017 at 12:38

      Jaaa ik ook. We tellen af. Nog 105 nachtjes slapen:) xxx

  • Reply
    Margriet
    6 maart 2017 at 17:04

    De mooiste zin was toch vorige keer in Nederland dat ze eerst zei : ik vind jou lief. Na goed Nederlands oefenen ging ze na een week over op de voltooide tijd: ik vind jou lief geworden.

  • Reply
    Kelly
    6 maart 2017 at 17:32

    Lijkt me ook moeilijk, consequent Nederlands blijven spreken in een land waar ze Engels spreken. Misschien helpt het ook dat wanneer ze antwoord geven in het Engels je het antwoord herhaalt in het Nederlands, dat maakt ze ook meer bewust van wat ze zeggen en de verschillen tussen de talen.

  • Reply
    Davina
    7 maart 2017 at 06:41

    Herkenbaar, ik deed dit ook met mijn moeder (Duits). Zij en vooral mijn grootvader spraken Duits tegen me en ik antwoordde steevast in het Nederlands terug. Ik begreep ze wel, maar ik had vooral schrik om fouten te maken en daarom wou ik het zelf niet spreken. Pas toen ik ook op school Duits kon volgen ging dat beter. Intussen is mijn grootvader overleden en heeft mijn moeder het opgegeven. Er wordt nog zelden Duits gesproken en ik vergeet meer en meer. Ontzettend veel spijt van dus!

    Intussen woon ik in Amerika, nog geen kinderen hier, maar me ook al afgevraagd hoe we het gaan doen eens het zo ver is. Mijn man spreekt ook Nederlands, dus ‘elke ouder zijn taal’ lijkt me in ons geval niet zo’n goed idee. Anderzijds stel ik me soms de vraag of mijn Engels wel voldoende is om aan te leren aan een kind, ik wil namelijk geen fouten doorgeven.

    P.S.: Hier in de VS geef ik trouwens Nederlandse les via Skype aan Vlaamse en Nederlandse expats. Al is het slechts een halfuurtje in de week, dat kan al heel wat helpen! Ik ben er zeker van dat je gelijkaardige initiatieven kan vinden down under 😉

    • Reply
      Wietske
      8 maart 2017 at 11:57

      Wat een geweldig idee, les via Skype. Dat kan natuurlijk ook gewoon. In jouw geval raden ze als ik het allemaal goed begrijp een taal een omgeving aan, dus bijvoorbeeld thuis Nederlands spreken en buitenshuis Engels. Zodra kinderen naar school gaan leren ze natuurlijk ook gewoon Engels, het is die minderheidstaal waar je wel hard aan moet werken. Denk je dat jouw Duits ook wel weer terug zou kunnen komen als je wat tijd in Duitsland door zou brengen? en merk je dat je andere talen makkelijker oppikt? Er wordt wel gezegd dat de voordelen van meertaligheid op jonge leeftijd veel groter zijn dan alleen maar een aanleg voor talen meegeven, dat het ook op andere gebieden (vb problemen oplossen etc) positief is omdat het kinderen leert dat ee altijd meerdere kanten aan een verhaal zitten. Weet niet of dat waar is maar ik ben wel benieuwd hoe mensen dat ervaren…

      • Reply
        Davina
        19 maart 2017 at 18:22

        Ja hoor absoluut! Als Belg leerde ik als kind ook Frans, in het middelbaar Latijn en later in avondschool Spaans. Nu twijfel ik nog om Zweeds of Italiaans te leren. Ik spreek nog zelden Frans of Duits, waardoor ik merk dat ik heel wat woordenschat verlies. Als ik echter een lange tijd in Frankrijk of Duitsland door breng ben ik er zo weer mee weg. Heb ik twee jaar geleden nog gemerkt toen ik op reis was in Frankrijk. De eerste dagen waren de hel, maar tijdens mijn derde week ging het als stukken vlotter!

        Sowieso is meertaligheid ontzettend interessant. Zo is er een recent vergelijkend onderzoek in Brussel gedaan bij tweetalige kinderen (Frans/Nederlands) en ééntalige kinderen. Uit hersenscans bleek dat kinderen die tweetalig opgevoed worden meer verbindingen hebben tussen de twee hersenhelften. Dit is dus inderdaad niet alleen positief voor talen maar ook voor logisch denken en analyseren van problemen. Er is dus heel wat meer activiteit in de hersenen gaande bij meertaligheid. Kan alleen maar goed zijn! 😀

    Leave a Reply

    Lees vorig bericht:
    Hoe een thuisblijfmoeder eropuit ging

    Ik geef het toe: ik ben een thuisblijfmoeder. Ik werk wel fulltime, maar op mijn vrije dagen (vrijdag en natuurlijk...

    Sluiten