Gastblog Van Annelies

Drie dingen waaraan je een threenager herkent

Laat me even voorop stellen: Scott is echt een lieverd. Een jongetje dat best afwachtend is, de kat uit de boom kijkt en nooit uit zichzelf een ruzie begint. Vorige week zei de leidster van het kinderdagverblijf nog tegen me: “Scott is zo groot (hij zit al vanaf zijn geboorte op de +2 curve, red.), maar hij heeft zó een klein hartje. Ik weet eigenlijk altijd dat als er iets is, dat hij nooit is begonnen”. Maar dit engeltje kan ook heus wel een bengeltje zijn. Dat doet ie dan lekker thuis. Veilig in zijn eigen omgeving. Uitproberen tot hoe ver hij kan gaan, kijken waar de grenzen liggen. Na zijn derde verjaardag leek dit wel weer even een vlucht te hebben genomen. Ik merk aan drie dingen dat hij echt een threenager is geworden.

Kijk wat ik kan!

Scott zoekt op het fysieke vlak veel de grenzen op. Overal op klimmen, overheen of vanaf springen. Maar ook aan keukenlades hangen etc etc. Ik denk dat elke jongensmoeder dit gedrag wel herkent. Ik hoor wel 100x per dag, als het niet meer is, “Kijk wat ik kan!” (of eigenlijk zoals Scott het zegt: “Kijk kan ik kan!”) en dan volgt er een capriool die echt niet altijd wat voorstelt, maar waar hij zich een enorme circusartiest bij voelt.

Ook zie ik de laatste maanden echt verschil in hoe hij dingen doet. Al vanaf dat hij bijna twee is, zit hij op voetjebal. Maar sindskort begint hij er echt wat meer bedreven in te worden (hij kan een hakje doen, jaja, trotse mama hier!). En gooien doet hij nu ook erg gericht. Kan ie beter dan zijn moeder hoor!

Houd je b*k!

Dat riep ie laatst out of the blue in de auto. Niet zozeer tegen ons, maar gewoon zomaar omdat het kan. Eens kijken hoe je ouders er op reageren. Want jongetje T. op het kinderdagverblijf zegt het ook. Dus meteen maar gezegd dat dat heel dom is van dat jongetje en dat wij dat echt niet willen horen van ons kindje. Ook horen we steeds vaker stom, stommeling of jij bent stout als hij moe of boos is.

Zoals ik al zei is Scott een rustig jochie. Op het kinderdagverblijf hebben ze met hem gewerkt aan het weerbaarder maken van hem. Gewoon van je afbijten en zeggen ‘stop, houd op’ als een kindje iets doet wat hij niet leuk vindt. Heel goed dat ze dat doen. Maar we merken ook dat hij nu heel erg aan het uitproberen is hoe hij dat in verschillende situaties kan toepassen. Wanneer is iets wel gepast en wanneer niet. Lekker de grenzen opzoeken dus. We worden er ook niet continue boos om. Het hoort gewoon bij zijn ontwikkeling en het ontdekken. Als hij te ver gaat, worden we heus wel boos. Andere keren spreken we hem gewoon rustig, maar duidelijk toe of we negeren het gewoon simpelweg.

threenager scott

Fysieke uitingen

Met het bovenstaande komen ook wel eens de fysieke uitingen mee. Met zijn hoofd tegen je aan bonsen en slaan als hij boosjes is. Ook in de aanpak daartegen bewaren we de rust. Het negeren en rustig blijven werkt bij Scott in ieder geval heel goed.

Als hij niet boos is, dan wil ie wel lekker spetteren/spugen met zijn tong. Lekker kliederen met zijn drinken door eerst een slok te nemen en die weer lekker terug te spugen in het glas. Lekker kijken hoe vaak je dat kan doen voordat je ouders er wat van zeggen. En boeren. Dat vindt ie ook erg the bomb op het moment…. Toen we vroegen waarom hij dat nou steeds deed, was zijn antwoord: “Skye doet het toch ook??”. Yup. Breng daar maar wat tegen in.

En verder is het gewoon een snoezig, blond jongetje dat super speels is en graag knuffelt. Vooral met zijn zusje. Bovenstaande dingen spelen niet continue maar zoals gezegd: ik merk wel een toename erin de laatste tijd. Waaraan merkte jij dat je kindje een echte threenager is/was?

Jaaa, nog meer leuke blogs!

Laat je van je horen?

Leave a Reply

Lees vorig bericht:
Kom, laten we lachen om mijn blunders!

Wie met mij een dag op stap is weet dat ik een enorme flapuit ben, lichtelijk chaotisch en dat ik...

Sluiten