Gastblog Van Ruth

Sinterklaas: oké. Halloween: nee dankje.

Het is alweer eind oktober en dus is de feestmaand december weer in aantocht. Mentaal ben ik mij hierop aan het voorbereiden. Onze kleuter heeft het ook al weken over Sinterklaas, die er bijna aankomt. De pepernoten in de winkels en ‘het grote speelgoedboek’ zullen daar vast een handje bij geholpen hebben. Het begin van een heuse verlanglijst is inmiddels gemaakt en dochterlief is er al helemaal klaar voor. Maar ben ik klaar voor alle festiviteiten?

Twee keer Sinterklaas

Het vieren van feestjes vind ik met deze leeftijd toch wel erg leuk! Wij vieren Sinterklaas vaak zelfs vaker dan één keer, want we vieren het met de twee families! Dit jaar kiezen we ervoor om met de volwassenen lootjes te trekken. Vervolgens moeten we verplicht een gedicht of surprise maken, krijgen de kids kadootjes uit ‘de zak’ en gaan we lekker eten met elkaar.

Ik waag me er niet aan om het over zwarte piet te hebben. Laten we het erop houden dat deze ‘bruine piet’ geen problemen heeft met welke piet dan ook. Ik kreeg wel jeuk van de laatste hipsterpiet die ik voorbij zag komen.. dat is hem gewoon net niet!

En dan de andere gedenkdagen

Maar toen kwam de volgende vraag van de kleuter. “Mam, wanneer komt de kerstman? Die neemt toch ook kadootjes mee?” Oh ja, dat hoort ook bij deze leeftijd! “Nee lieverd, wij vieren Sinterklaas met kadootjes en kerst zonder kadootjes. Wij vieren met kerst dat Jezus geboren is, weet je nog van dat boekje met Jozef en Maria?” Haar antwoord vervolgens; “Oh ja mam, met dat baby’tje zo zielig in een krabbetje”, waarop ik grinnik en antwoord: “Ja lieverd, de baby in een kribbe.”

Tegelijkertijd vraag ik mij na dit gesprek af waarom wij dan geen kadootjes hebben met kerst en wel een kerstboom met eten en gezelligheid?

Wij kiezen ervoor om allereerst stil te staan bij de geboorte van Jezus en naar de kerk te gaan om het kerstverhaal te horen en met elkaar te zingen. Kerst is voor ons het feest van het Licht. Jezus noemde zichzelf het Licht van de Wereld. In een vaak zo donkere wereld brengt Hij licht. Daarnaast is het in deze donkere dagen extra leuk om het huis eens even kerstproof te maken met hier en daar wat versieringen en kaarsjes. De vrije dagen geven de ruimte om met familie en vrienden af te spreken, samen te koken, eten, spelletjes te spelen en herinneringen op te halen (want voor ons zijn het ook confronterende dagen vol gemis) en ook om nieuwe herinneringen te maken.

Waarom vieren wij Halloween en Sint Maarten?

Die vraav zette me aan het denken, want wij hebben hier in NL heel wat te vieren. Ik heb het idee dat het door de jaren heen ook meer is geworden. Neem nou Halloween. Persoonlijk vind ik het echt een vreselijk feest.

Nou ja ‘feest’, dat is niet echt mijn omschrijving. Horror, angstaanjagend en vreselijk zijn woorden die ik er beter vind passen.. maar goed dat is mijn mening. Ik heb het het niet zo met zombies, heksen, dode mensen, afgehakte ledematen en veel bloed. En al helemaal niet voor kinderen. Zo vond Lauren het laatst doodeng om door de Xenos te lopen. Niet zo gek ook, bedacht ik me toen ik die afschuwelijke poppen en maskers zag hangen.

Zelf ben ik ook geen ‘walking dead’ fan en alles wat horror is, spreekt mij niet aan. Ik weet niet of iemand de reclame van Walibi heeft gezien? Serieus, wat is dat voor walgelijk tafereel. Ik snap serieus niet wat hier leuk aan is en al helemaal niet voor kleine kinderen. Kan iemand mij dat uitleggen? En ja ik zit al te wachten op de reacties: “Je hoeft het toch niet te vieren? Laat iedereen doen wat hij/zij zelf wilt. Of: Waar bemoei jij je mee?”

Nou zolang mijn kleuter er zomaar aan blootgesteld wordt door gewoon door een winkel te lopen, heb ik genoeg recht om daar iets van te vinden. En ik heb gewoon het gevoel dat het door de jaren heen heftiger, erger, bloederiger moet. Of ligt dat nou aan mij? Anyway, wij vieren dit niet.

En dan hebben wij natuurlijk ook nog St. Maarten.

-Sinte Maarten, Sinte Maarten
De koeien hebben staarten.
De meisjes hebben rokjes aan
Daar komt Sinte Maarten aan-

Ik heb dit als kind nooit gevierd en kende het eigenlijk niet zo, totdat we in Harderwijk kwamen wonen en er ineens tientallen kinderen voor de deur stonden op 11 november en wij gewoon geen snoep in huis hadden. Sta je dan vet sneu je keukenkastjes te checken op snoep en van ellende breek je maar je kerksnoep aan(mentos rollen) en deel je losse snoepjes uit.  Ja, je moet toch wat…

Vorig jaar waren we beter voorbereid en stond Lauren achter de voordeur te wachten totdat er kindjes aankwamen. Nadat de kinderen hun lampionnen hadden geshowd en een liedje gezongen hadden, kregen ze wat lekkers.  Lauren vroeg na deze ervaring of ze ook met een mooie lampion mocht lopen. Volgend jaar, als je op school zit beloofden we.

En nu is het bijna zo ver. Waarom dan wel dit vieren terwijl we er zelf niets mee hebben? Vieren is een groot woord. Wij laten haar mee doen met de andere kindjes uit de wijk en van school. Het wordt nog even tossen wie er van ons mee gaat lopen #assholeparents. Het enige leuke aan dit feest vind ik dat we samen creatief kunnen zijn en zelf een lampion kunnen maken.

Ik geloof ook niet in Sinterklaas maar ook dat vier ik elk jaar. Ik denk dat ik hier gewoon weinig tot niets mee heb, omdat ik er niet mee opgegroeid ben. Ik voel het niet zeg maar, maar ik snap dat Lauren het prachtig vindt om met een lampion te lopen en natuurlijk om heel veel snoep te krijgen. Dat laatste is ook nog een dingetje. Hoe doen jullie kinderen dat? Eten ze dat in één keer op of mogen ze elke dag iets hebben?

Dit was mijn eerlijke samenvatting over hoe ik kijk naar alle festiviteiten van de komende maand. Ik vind de maand december leuk, gezellig en ik kijk er zeker naar uit, maar ik ben ook altijd weer blij als het voorbij is. Herkenbaar?

 

Print Friendly, PDF & Email

Jaaa, nog meer leuke blogs!

3 Reacties

  • Reply
    Callista Canters
    30 oktober 2017 at 08:08

    Eens! Een tof verkleedfeest is leuk, maar liever als superheld, Disney prinses of als Maarten van Rossum leek mij ook een leuke uitdaging. A fijn, wij vieren dit ook niet zelf. Wel met de theaterschool waar wij werken daar is een optocht en een disco. Al gaat het meer om het aspect verkleden ipv eng. Dat ze de xenos niet in durfde? Ik begrijp het, langs de feestwinkel met enorme gorilla kostuum loop ik ook voor om en doe dat nog steeds. 11 november begint hier de gekte die duurt tot na de kerstvakantie en zijn kinderen hyper tot de max. Ik ben heel erg benieuwd hoe ik dit ga ervaren als gastouder, wij vieren klein Sinterklaas en kerst staat in het teken van onze kleine familie. Overigens gaan wij wel even een show rondje lopen met 11 november omdat ik onze kleine muppet zo cute vind lopen met een rugtasje en gaan dan langs bij bekende.

  • Reply
    Annelies
    30 oktober 2017 at 12:18

    Helemaal met je eens! Wij vieren om dezelfde reden kerst niet met kadootjes (en hallo: het is toch ook wel eens genoeg..?? Hoeveel kan een kind krijgen in een jaaar??) en walg ook van halloween. Mede doordat het zo aan je op wordt gedrongen. En sint maarten: ja daar ben ik fan van maar mee opgegroeid dus dat scheelt!

  • Reply
    Nikki
    31 oktober 2017 at 20:39

    Kom zelf oorspronkelijk uit Harderwijk en ben 5 jaar geleden naar omgeving Utrecht verhuisd. Zat ik dan hoor, op 11 november met een lading snoep, klaar om de lieve zingende kindjes aan te horen en te belonen met wat lekkers. Maarja, je voelt hem al, er werd niet 1 keer aangebeld!!! Wat een fiasco… Uiteraard maar zelf de snoep op ‘moeten’ eten, haha.

  • Leave a Reply

    Lees vorig bericht:
    Even spieken: een gezellige middag met vriendinnen

    Inmiddels weten jullie wel dat Hanna en ik (Jennifer) super goede vriendinnen zijn! Wij hebben samen deze website gestart en...

    Sluiten