Gastblog Van Annelies

Schermtijd: houd jij het in de gaten?

Je kent het wel; van die principes die je hebt voordat je moeder bent. Ik zou bijvoorbeeld nooit aan een luier ruiken of er een grote boodschap in zit. Wij zouden geen hysterisch gekleurd plastic speelgoed kopen. Ook hadden we ons ten doel gesteld om Scott zeker tot zijn tweede jaar schermvrij op te voeden. Fail…

Daar gingen ze: onze principes overboord

Zonder enige kennis van zaken veronderstelden we dat van die moderne filmpjes je kinderen doordraaien. Een kind moet zichzelf kunnen vermaken en niet vastgekluisterd zitten aan een scherm. Ons kind zou zeker tot aan zijn tweede jaar gewoon schermvrij blijven. Ondanks onze resolute overwegingen is het toch zover gekomen dat Scott sinds eind september het filmpjes kijken helemaal te pakken heeft en dat wij dat eigenlijk helemaal niet eens meer zo vervelend vinden! Zoals het vaker gaat met principes: de praktische kant heeft het gewonnen van de ideologische kant.

Ons eerste ‘omkantelmoment’ was de terugvlucht vanaf Ibiza begin september.

Geen overdreven lange vlucht. We kregen alleen pas in het vliegtuig te horen dat er sprake was van een uur vertraging. Daar zat ik dan met een dreumes, die anders door de bewegingen van het vliegtuig rondom zijn slaaptijd wel even ingedommeld zou zijn geweest. Nu bleef hij alive and kicking en is dat ook gebleven. Die vlucht kwam het eerste besef: zo’n iPad met filmpjes mee is toch geen gek idee!

Later die maand besloot Scott twee weken lang gewoon een uur eerder wakker te worden. Nu is hij een makkelijke slaper van begin af aan en mogen we dus eigenlijk helemaal niet zeuren. Maar dat ene uurtje korter elke dag nekte ons wel. Eenmaal uit zijn ledikantje gehaald, is Scott meteen aan. Denk maar niet dat ie nog even bij ons gaat verder snoozen of slapen. Nee, er moest meteen gespeeld worden. Om in ieder geval nog lekker in bed te liggen en hem niet in de gaten te hoeven houden (we hebben geen traphekje), hebben we hem eigenlijk ‘verleid’ om lekker knus in bed te blijven met wat filmpjes kijken. Peppa Pig is het helemaal voor hem, en niet veel later volgden Helden van de Stad, Woezel en Pip en Brandweerman Sam.

Autoooo….

Als je Scott dat op een overdreven onschuldige manier hoort zeggen, met een enorme klemtoon op de ‘oo’, dan vraagt hij eigenlijk om een filmpje. Op een of andere manier heeft hij het woord auto (vermoedelijk omdat hij zo gek is op dat Helden van de Stad en op auto’s in het algemeen) ook gekoppeld aan filmpjes kijken op de iPad of iPhone. Betekent dat hij nu extreem veel filmpjes kijkt? Nee, dat valt mee. ’s Ochtends bij ons op de slaapkamer laten we hem geen filmpjes meer kijken, omdat hij nu ook snapt dat het overdag ook kan. Ik denk dat hij in totaal vier afleveringen van Peppa Pig of iets vergelijkbaars per dag bekijkt. Meestal op het scherm van de iPad. Om te voorkomen dat die zou gaan sneuvelen, kochten we er een kidsproof rubberen hoes om heen. De rand van de hoes is zó dik: als het scherm plat op de grond valt, dan blijft er zeker nog 0,5 cm ruimte over tussen het scherm en de grond dankzij die dikke rand. Ook erg handig: het ding heeft handvatten en ‘beentjes’ waar je ‘em op neer kunt zetten

Aap, noot, muis: zijn we wel goed bezig zo?

In mijn zoektocht of we nu eigenlijk nog wel op de goede weg zitten, kwam ik het rapport van Aap, Noot, Muis tegen. Per leeftijdscategorie wordt beschreven hoeveel schermtijd voldoende is.
Voor Scott’s leeftijdscategorie (tot 2 jaar) is dat 5-10 minuten per dag. Op sommige dagen komen wij daar best wel boven uit vermoed ik: vier Peppa-filmpjes telt dus best wel aan dan!

Hoewel ik weet dat het maar een richtlijn is, merk ik dat je je al zo gauw op de volgende glijdende schaal begeeft. Om Scott dan weer niet aanleiding te geven om toch om een scherm(pje) te vragen, proberen we zelf ook minder bezig te zijn met onze telefoon, de laptop of de computer. Dat geeft papa en mama ook weer wat minder schermtijd, en eigenlijk is dat net zo fijn! Het enige scherm dat hier nog buitenspel blijft voor Scott is de TV. Zeker nadat ik een tijdje terug ergens las dat, ook al is je kind ergens anders in de ruimte aan het spelen en de TV staat op de achtergrond aan aan, het spel eigenlijk al doorbroken wordt. Een deel van de hersenen is dan onbewust bezig met wat er op dat grote scherm gebeurt.

Reden genoeg dus om hier de komende tijd bewust mee om te gaan. En omdat ik liever zijn snoetje zo lekker blij buiten bezig zie (ook al kan ie ook heel snoezig zijn als ie wel scherm aan het staren is ;-)).

Print Friendly, PDF & Email

Jaaa, nog meer leuke blogs!

Laat je van je horen?

Leave a Reply

Lees vorig bericht:
Vakantieblog week 2: Een peutervakantie eindigt met een inbraak

Om onze vakantie af te sluiten gingen we in het wit gekleed naar het diner. We zaten aan een tafel...

Sluiten