Gastblog Van Jaap

Potjes training, de weg naar zindelijkheid

Wie droomt er niet van: je eigen kleine koter die compleet zindelijk is. Die droom hadden wij in elk geval al erg snel. Zelfs zo vroeg dat wij voor dat Jesse geboren werd bedacht hadden dat wij wasbare luiers gingen gebruiken. Want met wasbare luiers schijnen baby’s eerder zindelijk te worden. Doordat je kind beter voelt dat zijn luier nat is en daar last van heeft, schijnt het zo te zijn dat je kind eerder zindelijk wordt.

Ik zal jullie de details van het hele wasbare luiers avontuur in deze blog maar besparen. Conclusie was dat het voor ons helaas niet werkte. Waardoor wij na ongeveer drie maanden overgestapt zijn naar normale luiers.

Onze luierloze droom was echter niet weg en zo begonnen wij afgelopen zomer met een heuse potjes training. Jesse was een jaar en twee maanden oud en wij hadden bedacht dat we het maar gewoon gingen proberen. Kijken of het zou lukken. Wat goed is om te weten voordat je doorleest is dat mijn vrouw een doorzetter is. Een echte volhouder. Iets wat uitermate geschikt is voor haar baan maar ook bij de opvoeding. Toen het potje aangeschaft was, wist ik dan ook: we gaan ervoor, niet een klein beetje maar helemaal. Complete toewijding!

Potjes training: here we go!

En zo gingen we van start. Jesse op het potje en wij ondertussen boekjes voorlezen. De ene keer ging beter dan de andere keer. Maar met enige regelmaat hadden we een succes momentje. Overigens bijzonder hoe blij je kan zijn om iemands poep te zien.

Dit resulteerde soms in hilarische taferelen van een klein mannetje dat met ontbloot bovenlijf en vieze billetjes door de huiskamer heen rent omdat papa de doekjes vergeten was te pakken. Tot aan het afschijtsritueel als wij met het hele gezin al zwaaiend “dag dag!” staan te roepen naar het vers gedraaide drolletje terwijl papa of mama de wc doortrekt. 

Zo zijn we een twee a drie weken bezig geweest met vallen en opstaan. Totdat wij op vakantie gingen. We hebben doorgezet, vooral mijn vrouw geef ik daar de credits voor. Maar met één succesje in twee weken zagen we in dat het niet ging werken. Onze kleine man kon al de prikkels van poepen in een tent niet aan zo bleek. We besloten er even mee te stoppen.

Tot we een kleine anderhalve maand geleden weer begonnen. Waar wij nu tegen aan liepen was dat Jesse maar niet wou blijven zitten op het potje. Elke keer weer probeerde hij te gaan staan en als hij de mogelijkheid kreeg rende hij hard lachend weg. Boekjes lezen werkte niet meer helaas. Maar wij zijn creatief en bedachten dat hij dan maar al etend op het potje moest gaan zitten elke ochtend.

En zo gebeurde het elke ochtend dat hij zijn boterhammetjes zat te eten terwijl hij op het potje zat. Dit ging redelijk goed in het begin maar had uiteindelijk niet het gewenste resultaat. Hij was te snel afgeleid en liep nog met enige regelmaat weg van zijn potje.

Degene die mijn vorige blog heeft gelezen weet dat Jesse sinds kort redelijk aan het brabbelen is. Zo begon hij te benoemen als hij een “poepie” had gedaan maar ook vlak voor hij ging beginnen met zijn “poepie”. Vooral dat laatste was ideaal. Snel broek en luier uit en op het potje. Althans dat was onze gedachten. Dit ging een paar keer goed maar al snel kwamen wij erachter dat dit ook niet voldoende was om hem echt op het potje te houden.  Mijn vrouw belde haar moeder en die vertelde dat ze haar kinderen vroeger gewoon met een tuigje in de box zette op het potje. Maar voegde daar aan toe “dat je daar tegenwoordig zeker niet meer mee aan kan komen.” Na kort overleg vonden wij dat het misschien wel een goede optie was om Jesse echt even te laten zitten op zijn potje. Dus wij kochten online een tuigje. Het resultaat: Een boos kind dat al wurmend van zijn potje af wist te komen en vervolgens over zijn boxkleed ging plassen. 

Een nieuw plan:

Vrouwlief had bedacht dat, omdat Jesse zo goed aangeeft dat hij een poepie moet doen, we hem gewoon zonder luier rond zouden laten lopen en zodra hij poepie zou roepen, zouden we hem direct op het potje zetten zodat hij gelijk kon beginnen. Op de dag dat ze dit ging proberen heeft hij eerst een keer op zijn boxkleed geplast en gedurende de rest van de dag heeft hij twee keer op zijn speelkleed gepoept. Dat was voor Janna letterlijk de druppel. Het potje staat in de huiskamer, maar wij gaan er voorlopig even niet meer zo actief mee aan de slag. De weg naar zindelijkheid bleek iets langer dan verwacht. Wordt dus nog vervolgd…

Wat hebben jullie moeten doen om je kind zindelijk te krijgen? 

Print Friendly, PDF & Email

Jaaa, nog meer leuke blogs!

Laat je van je horen?

Leave a Reply

Lees vorig bericht:
Dag Sinterklaasje, Hallo kerst!

Dag sinterklaasje.. We zouden op zaterdag 9 december pakjesavond vieren als gezin + opa en oma. Alleen kadootjes voor de...

Sluiten