Gastblog Van Jaap

Potjes training, de weg naar zindelijkheid

Wie droomt er niet van: je eigen kleine koter die compleet zindelijk is. Die droom hadden wij in elk geval al erg snel. Zelfs zo vroeg dat wij voor dat Jesse geboren werd bedacht hadden dat wij wasbare luiers gingen gebruiken. Want met wasbare luiers schijnen baby’s eerder zindelijk te worden. Doordat je kind beter voelt dat zijn luier nat is en daar last van heeft, schijnt het zo te zijn dat je kind eerder zindelijk wordt.

Ik zal jullie de details van het hele wasbare luiers avontuur in deze blog maar besparen. Conclusie was dat het voor ons helaas niet werkte. Waardoor wij na ongeveer drie maanden overgestapt zijn naar normale luiers.

Onze luierloze droom was echter niet weg en zo begonnen wij afgelopen zomer met een heuse potjes training. Jesse was een jaar en twee maanden oud en wij hadden bedacht dat we het maar gewoon gingen proberen. Kijken of het zou lukken. Wat goed is om te weten voordat je doorleest is dat mijn vrouw een doorzetter is. Een echte volhouder. Iets wat uitermate geschikt is voor haar baan maar ook bij de opvoeding. Toen het potje aangeschaft was, wist ik dan ook: we gaan ervoor, niet een klein beetje maar helemaal. Complete toewijding!

Potjes training: here we go!

En zo gingen we van start. Jesse op het potje en wij ondertussen boekjes voorlezen. De ene keer ging beter dan de andere keer. Maar met enige regelmaat hadden we een succes momentje. Overigens bijzonder hoe blij je kan zijn om iemands poep te zien.

Dit resulteerde soms in hilarische taferelen van een klein mannetje dat met ontbloot bovenlijf en vieze billetjes door de huiskamer heen rent omdat papa de doekjes vergeten was te pakken. Tot aan het afschijtsritueel als wij met het hele gezin al zwaaiend “dag dag!” staan te roepen naar het vers gedraaide drolletje terwijl papa of mama de wc doortrekt. 

Zo zijn we een twee a drie weken bezig geweest met vallen en opstaan. Totdat wij op vakantie gingen. We hebben doorgezet, vooral mijn vrouw geef ik daar de credits voor. Maar met één succesje in twee weken zagen we in dat het niet ging werken. Onze kleine man kon al de prikkels van poepen in een tent niet aan zo bleek. We besloten er even mee te stoppen.

Tot we een kleine anderhalve maand geleden weer begonnen. Waar wij nu tegen aan liepen was dat Jesse maar niet wou blijven zitten op het potje. Elke keer weer probeerde hij te gaan staan en als hij de mogelijkheid kreeg rende hij hard lachend weg. Boekjes lezen werkte niet meer helaas. Maar wij zijn creatief en bedachten dat hij dan maar al etend op het potje moest gaan zitten elke ochtend.

En zo gebeurde het elke ochtend dat hij zijn boterhammetjes zat te eten terwijl hij op het potje zat. Dit ging redelijk goed in het begin maar had uiteindelijk niet het gewenste resultaat. Hij was te snel afgeleid en liep nog met enige regelmaat weg van zijn potje.

Degene die mijn vorige blog heeft gelezen weet dat Jesse sinds kort redelijk aan het brabbelen is. Zo begon hij te benoemen als hij een “poepie” had gedaan maar ook vlak voor hij ging beginnen met zijn “poepie”. Vooral dat laatste was ideaal. Snel broek en luier uit en op het potje. Althans dat was onze gedachten. Dit ging een paar keer goed maar al snel kwamen wij erachter dat dit ook niet voldoende was om hem echt op het potje te houden.  Mijn vrouw belde haar moeder en die vertelde dat ze haar kinderen vroeger gewoon met een tuigje in de box zette op het potje. Maar voegde daar aan toe “dat je daar tegenwoordig zeker niet meer mee aan kan komen.” Na kort overleg vonden wij dat het misschien wel een goede optie was om Jesse echt even te laten zitten op zijn potje. Dus wij kochten online een tuigje. Het resultaat: Een boos kind dat al wurmend van zijn potje af wist te komen en vervolgens over zijn boxkleed ging plassen. 

Een nieuw plan:

Vrouwlief had bedacht dat, omdat Jesse zo goed aangeeft dat hij een poepie moet doen, we hem gewoon zonder luier rond zouden laten lopen en zodra hij poepie zou roepen, zouden we hem direct op het potje zetten zodat hij gelijk kon beginnen. Op de dag dat ze dit ging proberen heeft hij eerst een keer op zijn boxkleed geplast en gedurende de rest van de dag heeft hij twee keer op zijn speelkleed gepoept. Dat was voor Janna letterlijk de druppel. Het potje staat in de huiskamer, maar wij gaan er voorlopig even niet meer zo actief mee aan de slag. De weg naar zindelijkheid bleek iets langer dan verwacht. Wordt dus nog vervolgd…

Wat hebben jullie moeten doen om je kind zindelijk te krijgen? 

Jaaa, nog meer leuke blogs!

5 Reacties

  • Reply
    Marloes
    12 december 2018 at 09:06

    Wij zijn pas begonnen toen ze zelf interesse hadden in het potje en zelf zeiden dat ze geen luier meer aan wilde. Beide jongens waren ruim 3 jaar en waren binnen een week dag en nacht droog.

  • Reply
    Marijke
    12 december 2018 at 10:00

    Haha respect hoor Jaap! Veel van deze dingen hebben wij ook gebruikt voor onze dochter. Zij wilde vooral niet het spelen onderbreken om op het potje te gaan. Dus ze neemt meestal het popje of iets in de hand mee. Verder gaven wij een beker drinken en zetten haar 3 kwartiert later op het potje, signaal of niet. Plassen lukte dan vaak. Zo deden wij potjestraining vanaf 1,5 en toen ze 3 was pakte ze het opeens echt zelf op en is ze zindelijk. Ik heb me weleens laten vertellen dat jongetjes er vaak iets later aan toe zijn dan meisjes en dat vanaf 3 jaar pas alles genoeg ontwikkeld is om helemaal zindelijk te kunnen worden. Dus volgens mij zijn jullie op de goede weg en zo zou ik ook, hetzij iets relaxter, doorgaan.
    Oja oefenbroekjes van Kruidvat zijn ook handig. Succes!

  • Reply
    Nancy
    12 december 2018 at 14:38

    Leuk geschreven Jaap en respect voor alle energie die jullie er al in gestoken hebben. Want energie kost het, dat zindelijk maken. Ik heb inmiddels drie kids zindelijk gemaakt (waarvan de jongen idd. niet het gemakkelijkst was ;)), en wat hier werkt: rond een jaar of twee beginnen (dan zijn ze nog net niet aan het peuterpuberen), in de zomer, gewoon in de tuin in hun ‘blote kont’, potje erbij, veel laten drinken en dan even een paar weken ‘doorbuffelen’. Gaat het goed? Onderbroekje aan. Lukt dat ook? Broekje er over aan. Doen ze het dat weer in hun broek? Broekje/ onderbroekje weer uit (dus weer naar niveau 0). Enzovoorts. Als ik naar de winkelstraat ging o.i.d. deed ik wel vaak even een luier om. Maar thuis gelijk weer uit!

  • Reply
    Loes
    12 december 2018 at 21:38

    Hier besloten de mannen na 1,5 jaar proberen, toch maar zindelijk te worden. (3,5jaar oud)
    Ik merk dat het totaal geen zin heeft om ze te pushen. Ze moeten het eerst zelf vies vinden. Zolang ze het zelf niet erg vinden (hun vieze luier of onderbroek) zien ze totaal het nut niet van het potje of de wc.
    Wij hebben ze zelfs een fiets beloofd als ze op het potje gingen. (En die wilde ze graag!!) Maar t mocht niet baten.

  • Reply
    Dustin
    13 december 2018 at 17:18

    Hoi Jaap, een jaar en twee maanden is ook wel erg vroeg. Ik snap dat je er van af wilt, maar kinderen schijnen pas tussen de 18 en 24 maanden lichamelijk rijp voor te zijn. Zelf merkten wij ook in onze omgeving dat we vragen kregen hoe we onze kinderen zindelijk leerden worden bij 2,5 jaar. Wij hebben er bij de eerste ook mee geworsteld, bij de tweede gefinetuned en bij de derde werkte ons plan perfect. Na uitleg aan onze vrienden werkte het ook daar. Toen hebben we besloten om meer mensen te gaan helpen.
    Het komt neer op belonen, als ouder enthousiast zijn en volhouden. Ik weet niet hoe oud Jesse nu is, maar ik zou dus pas vanaf 2 tot 2,5 jaar beginnen.

    Succes!

  • Leave a Reply

    Lees vorig bericht:
    Mijn buik #11

    In deze rubriek tonen mama's (to be) anoniem hoe hun buik eruit ziet. Hopelijk kunnen we met deze rubriek laten...

    Sluiten