Gastblog Van Anne Zwanger

Ontzwangeren, hormonen en huilbuien.

Onze dochter is momenteel negen maanden. Deze negen maanden zijn voorbij gevlogen. Van een klein verkreukeld mini mensje is ze opeens een wijs meisje geworden dat zich optrekt aan de bank.  Ook kruipt ze vrolijk zwaaiend via de achterdeur de tuin in om gras te gaan eten.  Ze slaapt nog steeds niet door en komt nog zeker twee per nacht voor een voeding. Met deze negen maanden mijlpaal is het volgens de boekjes tijd om klaar te zijn met ontzwangeren. En ik denk dat dat wel aardig klopt. Ik ben niet meer onder invloed van HCG hormoon en daardoor is huilen om van alles en nog wat niet meer aan de orde van de dag. Ook ben ik blij dat ik niet elke keer honderd uitgevallen haren van de vloer in de stofzuiger zie verdwijnen. 

 

Kwaaltjes van het ontzwangeren, zweten en naweeën

Ik zelf heb gemerkt dat na de derde bevalling de naweeën het meest vervelend waren.Deze deden echt pijn. Soms ging ik er zelfs van puffen;) Ik heb zeker een dag of vijf paracetamol hiervoor genomen. De pijn was het heftigst als ik Jule wilde voeden. Je baarmoeder trekt namelijk samen op het moment dat baby aanhapt en begint te drinken. Ik zat met kromme tenen en tranen in mijn ogen te voeden.  Mijn kraamweek van Jule was er één met temperaturen boven de 30 graden. Geen overbodige luxe dat de kraamzuster elke dag mijn bed verschoonde en daarnaast moesten al die hormonen er natuurlijk uitgezweet worden. Ik heb het idee dat ik mijn lichaam wel weer een beetje terug heb. De borstvoeding heeft denk ik enorm geholpen om weer op mijn oude gewicht te komen. Alleen mijn hoofd. Die mag wel weer wat slanker haha. Ik was het hele menstrueren ook even vergeten. Anderhalf jaar was ik vrij van tampons in mijn leven. Wat een feestje was dat.

En nu? 

En nu dan? Nu ga ik geduldig wachten tot mijn baby uit haarzelf aangeeft dat ze niet meer wil drinken bij haar moeder.  Daarna ga ik rennen naar een lingeriezaak om mijn voedingsbh in te ruilen. Ik ga dagjes weg plannen omdat ik dan niet meer ‘moedermelk gebonden’ ben aan mijn meisje. Daarnaast hebben mijn man en ik de wens om samen op een mini vakantie te gaan. Iemand suggesties? Rome? Lissabon? Dit hebben we eerder gedaan toen onze oudste zover was. En ik moet bekennen dat ik het eerste half uur op weg naar Schiphol alleen maar heb gehuild. Dat loslaten blijft een ding maar daar mag ik dan als uitzondering vast eventjes om huilen van mijzelf.

Ijs in Parijs?

Ik merk dat ik weer lekker in mijn vel zit, zowel lichamelijk als op hormoon niveau en daar ga ik na de afgelopen 5 jaar veel zwanger te zijn geweest eerst maar eens even van genieten 🙂

 

 

 

Print Friendly, PDF & Email

Jaaa, nog meer leuke blogs!

Laat je van je horen?

Leave a Reply

Lees vorig bericht:
Oeps, mijn peuter verloor haar tand!

Mijn 3-jarige dochter denkt dat het woord 'kom' een andere betekenis heeft. Namelijk; 'zorg ervoor dat je zo snel en zo...

Sluiten