Gastblog Van Ruth

Over het opvoeden en opgroeien van een kleuter

Misschien heb je het wel gezien, het nieuwe tv programma ‘de Opvoeders’. Zo niet, absoluut een leuke kijktip! Opvoeden heeft me altijd al op een manier weten te boeien. Zo vond ik het vak pedagogiek erg leuk en interessant tijdens mijn studie. Nu kan ik daar enorm over uitweiden, maar is het niet veel interessanter om te kijken naar mezelf? Hoe doe ik het als opvoeder nu ik zelf kinderen heb?

Laat ik voorop stellen dat het opvoeden hier thuis ‘samen’ gedaan wordt. Met Hans. We zitten meestal op één lijn en zo niet dan wordt dat besproken en trekken één lijn door een compromis te sluiten of in te zien dat de één het eigenlijk prima doet en de ander zich daarin kan vinden en daarbij aan kan sluiten.

Een tikkeltje chaotisch

Toen ik het tv programma gezien had was mijn eerste gedachte; Ik zie ik elk gezin wel iets van mezelf terug komen. Help! Ik ben een chaotische moeder. Ik geef het eerlijk toe, ik vind het echt niet makkelijk. Sterker nog, ik vind het steeds moeilijker worden. Mijn eigen karakter speelt hierin een grote rol, iets wat ook confronterend is kan ik je vertellen. Klein voorbeeld, ik ben gewoon geen ochtendmens. Het liefst praat ik niet of nauwelijks als ik net wakker ben, ik heb behoefte aan koffie en wil gewoon dat alles gestructureerd verloopt. Jullie begrijpen dat dit een fantastische combinatie is met een kleuter en peuter. Een kleuter die een enorm ochtendhumeur heeft, waar ik 10x tegen moet zeggen dat ze haar sokken aan moet trekken of tandenpoetsen. Dit zeg ik na 3x ook niet meer met mijn vriendelijkste stem en de reactie is dan ook vaak huilen of boos. Yay, fijne start van de dag!

Leren helpen

Controlefreak, dat ben ik ook wel. Zo vind de kleuter ‘helpen’ een fantastisch iets. En ik weet dat ik haar veel meer taken/verantwoordelijkheden zou kunnen geven. Uiteraard passend bij haar leeftijd, maar op de één of andere manier vind ik dat heel lastig. Als ik het zelf doe is het tenslotte 10x sneller klaar, blijven dingen schoon en netjes, je kent het wel. Of ben ik écht de enige moeder die denk, ‘ach ik ruim even snel het speelgoed op’ etc. Toch besef ik me absoluut dat dit eigenlijk anders moet. Nou ja moeten is een groot woord, ik wil het anders. Op deze manier geef ik haar het gevoel dat zij echt mijn grote meid is, iets wat ze vaak benoemt, maar leer haar ook ontdekken en proberen, iets wat denk ik heel positief is. Door eigen taken te doen in het huishouden leren ze omgaan met verantwoordelijkheden. Zo leren ze ook zelfstandig te worden, iets wat we allemaal willen als ouder toch?

Sinds kort hebben we samen een takenlijstje gemaakt. Ik heb haar gevraagd wat zij zelf zou willen doen en gezegd wat ik zou willen dat zij doet. Het lijstje ziet er als volgt uit:

– helpen met boodschappen doen (wekelijks)
– helpen met koken of bakken (weekend)
– schooltas leegmaken en opruimen (dag)
– helpen met tafeldekken/afruimen (dag)
– speelgoed opruimen boven en beneden (dag)
– vuile was in wasmand doen (dag)

Nu zullen er ongetwijfeld mensen denken, is dit het? Haha! Dat zijn toch hele ‘normale’ dingen die een kind kan doen? Ik beken dus eerlijk dat dat hier wel altijd geroepen is, maar het er meestal niet van komt. Blame it on me! Door het samen op te schrijven worden we er allemaal aan herinnert wat de afspraken zijn en blijkbaar heeft deze moeder dat nodig. Ik vind het een goed begin in elk geval. Uiteraard zijn er nog heel veel klusjes die er soms bij komen kijken. Meestal dingen die ik gewoon aan Lauren vraag en ze eigenlijk altijd wel even doet. Zoals iets weggooien in de container, wc rollen aanvullen en helpen schoonmaken is ook altijd een hit hier etc. Ik hoop vooral dat ik hier wat meer ontspannen mee om kan gaan en de focus van snel en netjes kan leren loslaten. ​

Nooit gedacht dat die verandering in mindset zo lastig kon zijn. Ik snap ook niet altijd waar het vandaan komt, ik heb namelijk echt niet altijd een opgeruimd huis en ben best een rommelkont. Ik vind het belangrijkste dat er geleefd kan en mag worden. Wel heb ik enorm de behoefte dat het huis, met name beneden alles om 19.30 aan kant is. Oftewel opgeruimd en schoon. Dan is het us-time, oftewel met koffie op de bank het nieuws kijken! Herkenbaar?

Sparen en het krijgen van zakgeld

Wat ik zelf best belangrijk vind, is dat ze ‘klusjes’ doen zonder dat ze daar iets mee verdienen. Omdat ik denk dat het de normaalste zaak van de wereld is dat je in een gezin met elkaar leeft, neemt en geeft. Ze probeert het trouwens wel elke keer als ze iets gedaan heeft om te helpen, haha. ‘Kijk, heb ik opgeruimd mam, mag ik nu wat lekkers?’ Lauren krijgt trouwens ook nog niet echt zakgeld o.i.d., maar ze mag wel de lege flessen van ons inleveren en het statiegeld in haar spaarpot doen. Aan haar de keus om te sparen voor iets groters of gewoon meteen een euro uit te geven aan ‘meuk’. Tot nu toe heeft ze steeds een beetje gespaard voor iets, zoals een tijdschrift/magazine over prinsessen of een dino ei die uit moet komen. Voor nu werkt dit prima voor ons. Ben er inmiddels wel achter
waarom ik liever heb dat ze naar Netflix kijkt dan televisie. Al die reclames voor kinderen, om gek van te worden! De verlanglijstjes voor haar verjaardag in augustus en sinterklaas zijn al gemaakt. Dat begrijpt u ;-).

Ik ben benieuwd naar hoe anderen dit doen, helpen jullie kinderen mee in huis? Zo ja, vanaf welke leeftijd? Hebben jullie echte regels hierover of juist niet? Ik vraag dit overigens niet om discussie uit te lokken en het te hebben over wat wel of niet goed is. Juist leuk om ervaringen te delen en misschien nog wel leuke ideeën opdoen.

Jaaa, nog meer leuke blogs!

Laat je van je horen?

Leave a Reply

Lees vorig bericht:
Wat zit er in mijn ziekenhuistas?

Bij mijn vorige zwangerschap wilde ik graag thuis bevallen, maar dat is uiteindelijk het ziekenhuis geworden omdat ik pijnbestrijding wilde....

Sluiten