Gastblog Van Ruth

Ons leven in de maatschappij

Maatschappelijk betrokken. Ben ik dat wel? Zijn wij dat als gezin? Vragen die me steeds meer bezighouden. Zowel werk als privé. Mijn man en ik zijn wat werk betreft altijd maatschappelijk betrokken geweest. Hans is beroepsmilitair, algemeen militair verpleegkundige en bezig met de opleiding tot fysiotherapeut. Zelf heb ik de opleiding sociaal maatschappelijk dienstverlening gedaan en altijd gewerkt met mensen die begeleiding nodig hadden. Met mensen werken, helpen en ondersteunen. Iets dat we beiden belangrijk vinden. Nu ben ik sinds ik moeder ben niet meer werkzaam in de zorg, maar ik ben zelfstandig ondernemer met mijn webshop. Iets heel anders en ontzettend leuk, maar soms mis ik het wel. Het onder de mensen zijn, collega’s hebben en vooral met mensen werken.

Sinds een aantal maanden hebben we een leuke samenwerking met s’ Heerenloo. Dat is een organisatie die mensen met een verstandelijke beperking ondersteunt. Wij werken samen met een dagbesteding, de mensen daar vouwen en stempelen ons verpakkingsmateriaal. Wat ons betreft echt een win-win situatie, te gek om op deze manier toch ook maatschappelijk betrokken te kunnen zijn.

Waarom zo belangrijk voor kinderen?

Wij, als ouders vinden het erg belangrijk dat onze kinderen opgroeien in een omgeving waar ze te maken krijgen met verschillende soorten mensen. Niet alleen anders qua afkomst, huidskleur, religie maar ook mensen met een lichamelijke en/of verstandelijke beperking. Onze boodschap; deze mensen zijn net zo als jij en ik. We nemen ze meestal ook mee naar de dagbesteding om ze juist in contact te laten komen. Er zitten mensen bij die meteen op ze afkomen en waar ze goed contact mee kunnen maken. Maar er zijn ook mensen die niet goed kunnen praten of laten blijken dat ze geen contact willen. Dat levert natuurlijk vragen op, met name bij de kleuter. Dat geeft ons de mogelijkheid om uit te leggen dat niet iedereen hetzelfde is.

Eropuit!

Niet iedereen heeft de mogelijkheid om net als wij op deze manier zo in contact te komen met deze mensen. Toch zijn er ook andere manieren om dat wel te kunnen. Zo zijn er tegenwoordig veel koffietentjes, lunchrooms en restaurants waar ook mensen met een beperking werken. Zo ontdekten wij ‘de Oude School’ in Ermelo. Een fijn restaurant in een prachtige groene omgeving. Een plek waar je terecht kan voor een lekker bakkie met ècht de lekkerste bokkepootjestaart (en nog veel meer), lunch of borrel. Ook voor een feestje, catering of vergadering kan je er terecht. Ik was in één oogopslag verliefd op het rustige, moderne interieur waarin de oude details nog goed zichtbaar zijn. De mensen die er werken zijn enthousiast en gedreven. Er werd niet alleen gevraagd wat ik wilde drinken, maar ook waar ik vandaan kwam. Dat bruine kleurtje was niet echt ‘Hollands’ 🙂 en aan de kids werd gevraagd hoe ze heten en hoe oud ze waren. Deze vragen en opmerkingen zijn oprecht en komen uit het hart, dat voel je.

Dit levert meteen leuke gespreksstof op, ook voor de kinderen. Mooi om te zien dat deze mensen niet als ‘anders’ gezien worden en op deze manier onderdeel uitmaken van onze kleurrijke maatschappij. Dus besluit jij binnenkort om ergens een bakkie of een happie te gaan doen. Of misschien wel even buiten de deur te werken of studeren? Ga eens uit die comfortzone en ga niet weer naar dezelfde tent waar je altijd al heen gaat. Check Google eens en kijk of er een soortgelijk initiatief bij jou in de buurt zit. En neem (als je die hebt) je kids mee, juist!

 

Print Friendly, PDF & Email

Jaaa, nog meer leuke blogs!

Laat je van je horen?

Leave a Reply

Lees vorig bericht:
Zwangerschapsupdate – 5 maanden

Ik tik alweer de 22 weken aan. Het ene moment klinkt het enorm ver weg en het andere moment vind...

Sluiten