Blogs

Natuurlijke bevalling vs. keizersnee

Tijdens de kraamvisites krijg ik vaak de vraag wat ik nou heftiger vond: een natuurlijke bevalling of een keizersnee. Ik had zelf van tevoren het idee dat je er met een keizersnee goed vanaf kwam, omdat je dan de weeën niet hoeft te doorstaan en je er ook geen kind uit hoeft te persen. Van dat idee ben ik teruggekomen. Een natuurlijke bevalling vind ik echt ‘fijner’ en een keizersnee is echt niet de makkelijke uitweg 😉

De verschillen tussen natuurlijk en een keizersnee

1. Het herstel
Het grootste verschil vind ik het herstel. Na mijn eerste twee (natuurlijke) bevallingen liep ik na een paar dagen alweer rond. Uiteraard heb je wel pijn en is zitten de eerste paar dagen echt geen pretje ;-), maar daarna herstelde ik vrij vlot. Ik had bij Eljada naderhand nog wel last van mijn bekken. Toch is dat niet vergelijkbaar met het herstel van een keizersnee.

De verloskundige zei vijf weken geleden bij mijn ontslag uit het ziekenhuis dat het herstel soms in vlagen gaat. Dat het ene moment heel goed gaat, maar dat je jezelf soms ook echt wel tegenkomt en ineens een terugval hebt. Ook waarschuwde hij niet te veel te doen de eerste zes weken. Dat laatste is voor mij een vrij lastige opgave en met 4 weken waren we al lekker op vakantie naar Limburg en maakte ik ons huis grondig schoon. Dat zorgde er inderdaad voor dat ik mezelf soms tegenkwam, zoals afgelopen vrijdag toen ik ineens slap en misselijk thuiskwam na een drukke dag met meerdere afspraken. Even een reminder dat ik het rustiger aan moet doen.

Toch vind ik het al met al ook wel meevallen. De pijn aan de wond was er de eerste dagen wel, maar daarna minimaal. Ik kon weer snel op mijn zij slapen en eigenlijk voelde ik de snede alleen licht bij bepaalde bewegingen. Ik ben vermoeider dan na mijn eerste twee bevallingen, maar ik had het erger verwacht.

2. De bevalling zelf
Een natuurlijke bevalling vind ik veel intiemer dan een keizersnee. Je hebt maar een paar mensen om je heen. Ik ben beide keren in het ziekenhuis bevallen en dan had ik een verloskundige, verpleegkundige en mijn man die mij bijstonden. Het is rustig en op die manier kun je je echt focussen op de bevalling en op wat er komen gaat. Ik vond het ook bijzonder om te voelen dat gewone weeën overgingen in persweeën en dat ik de drang voelde om het kind eruit te werken. Zo prachtig hoe het lichaam werkt. Dat is mijns inziens prachtig bedacht ;-)! Mijn man en ik vonden het beide keren heel mooi om de kinderen geboren te zien worden en om ze gelijk vast te kunnen houden. Het persen is pijnlijk, maar ook speciaal.

Bij een keizersnee werkt het gewoon echt heel anders. Je zit in een ruimte met 8 of 10 mensen, onder felle lampen en als je buik eenmaal open is, is je kind er 2 minuten later. Daarna wordt de baby nagekeken en duurt het even voordat je het zelf kunt vasthouden. Alles is heel medisch en hoewel het personeel echt z’n best doet om het heel persoonlijk te maken, is het toch echt anders. Dit keer voelde het meer als iets dat om mij heen gebeurde, dan iets dat ik samen met mijn man meemaakte. Helemaal niet erg, want het moest gewoon gebeuren, maar wel echt een groot verschil

(Mijn bevallingsverhaal lees je hier)

3. Psychisch
Wat ik bij de keizersnee heel raar vond, was dat Olivia er ‘ineens’ was. Dat klinkt een beetje gek, want ik wist natuurlijk dat ze kwam, maar toch voelde het zo. Toen ik de ruggenprik kreeg, voelde ik haar nog trappelen in mijn buik. Een half uurtje later was ze eruit en was mijn buik leeg. Dat ging zo ontzettend snel, dat ik het de eerste dag echt nog best raar vond.

Bij de oudste twee had ik gelijk zoiets van: ”Ja deze zijn van mij.” Bij Olivia was dat op dag twee. Ze deed haar ogen open en ik herkende direct mijn andere twee kinderen erin. Toen kwam de berusting en was het goed.

4. Ziekenhuisverblijf
Bij een keizersnee verblijf je in principe na de ingreep nog 48 uur in het ziekenhuis. Dat is natuurlijk anders dan bij een thuisbevalling of bij een inleiding. Overigens vond ik het ziekenhuisverblijf helemaal niet erg. De verpleegkundigen waren super lief en behulpzaam. Verder zijn in Sneek de kraamkamers onlangs opgeknapt en kan je partner ook blijven slapen. Ook staan er een koffiezetapparaat, een waterkoker en een gevulde koelkast. Echt goed geregeld. Wij hadden van tevoren chocolaatjes met muisjes gekocht voor de visite en konden er dus ook zelf koffie bij zetten.

Mega fijn zo’n co-sleeper!


Heb jij ook beide meegemaakt? Wat vond jij de grote verschillen en wat vond je ‘prettiger’? 

(Note: deze blog is geschreven vanuit mijn eigen ervaringen en kan voor iedereen anders zijn.)

Jaaa, nog meer leuke blogs!

4 Reacties

  • Reply
    Jacky de Roon - van Gils
    23 augustus 2018 at 06:44

    Bij Jax heb ik eerst een hele dag weeën gehad, ben ik bijna 2 uur aan het persen geweest maar is het uiteindelijk een keizersnede geworden. Na de operatie kom je op een tussenafdeling en ik bewoog meteen mijn benen, blijkbaar is dat iets raars want al het personeel kwam even kijken Officieel zou ik maandagochtend pas naar huis mogen maar zondagochtend ging alles al zo goed dat we heerlijk thuis mochten gaan genieten. Ik voelde me geweldig na de kz, maandagochtend ging manlief werken (vakantie gepakt nadat kraamhulp weg was) en om 8 uur zat ik gedoucht en aangekleed beneden op de bank, jax al gevoed en verzorgt en wel hihi. De kraamverzorgster kwam om half 9 samen met de verloskundige en die stonden beide echt perplex over mijn toestand na een kz. Heb echt nooit nergens last van gehad en heb ook altijd geroepen “Doe mij bij een 2e maar weer een kz” maar eenmaal zwanger van Vesper begon ik toch wel te denken van “waarom kan iedereen om me heen natuurlijk bevallen en ik nou niet? ” maar voor Vesper een geplande kz gepland omdat ze zo groot was en ik niet verder door mocht lopen om een nog grotere baby te voorkomen. Gelukkig vond ze het zelf al eerder tijd om te komen en heb ik bij haar een natuurlijke bevalling gehad. Maar dat noooit meer, heb er 3 maanden van moeten herstellen, toen ik weer moest gaan werken werd ik pas weer een beetje mezelf. In de kraamweek is snachts de 1e hulp nog bij me thuis geweest omdat ik me zo slecht voelde. Ik was een lopend lijk zei iedereen om me heen. Bij Jax liep ik 3 dagen na de bevalling de hond uit te laten en 7 dagen na de bevalling liep ik in de stad. Bij Vesper ging ik naar buiten omdat manlief vakantie had en ik perse wilde genieten maar ik voelde me een slappe vaatdoek en moest er echt van bijkomen. Geef mij de keizersnede maar hoor !

    • Reply
      Hanna
      3 september 2018 at 19:22

      Tjonge wat kan dit dan verschillen per persoon! Interessant om het verschil zo te lezen. Lijkt me heftig jouw herstel na de natuurlijke bevalling. Dank voor je reactie!

  • Reply
    Jacqueline
    23 augustus 2018 at 10:44

    wat een goed geschreven stuk en voor mij ook zo herkenbaar. Mijn eerste ervaring was een keizersnede, en de 2e een bevalling en 3e een stuit bevalling.
    Wat je schrijft over het herstel is zo waar, de bevalling en de psychisch ook heel herkenbaar. De ziekenhuis opnames heb ik ook altijd als goed ervaren.

    • Reply
      Hanna
      3 september 2018 at 19:22

      Wat grappig dat je het zo herkent. Vooral ook het psychische stukje. Ik dacht misschien dat dat heel persoonlijk was, maar blijkbaar niet dus!

    Leave a Reply

    Lees vorig bericht:
    Meet the mama: Lolkje

    Toen Lolkje uit Vollenhove vorig jaar overspannen raakte, kreeg de 34-jarige mama een virus te pakken. Het poppenhuisvirus. Er ging...

    Sluiten