Contest

[NAOUAL] Moederschap? Piece of cake!

Als iemand een jaar geleden tegen mij zou zeggen: ‘Google wordt jou beste vriend als je moeder bent’ zou ik ‘m hebben uitgelachen. Ik? Iets opzoeken over kinderen? Nooit. Ik ben al jaaaaaren werkzaam in de kinderopvang. Ik ken kinderen door en door. Tijdens mijn zwangerschap dacht ik er precies zo over. Als Liam geboren zou worden, zou ik precies weten wat hem mankeert. Waarom hij zou huilen en hoe ik hem zou moeten helpen. Er zouden geen grote obstakels op mij wachten in het moederschap. Natuurlijk zou hij af en toe huilen. Natuurlijk zou hij soms “lastig” zijn, maar niets wat ik niet zou kunnen oplossen.

Hallo mama.

Toen was daar Liam. En waren er slapeloze nachten. Krampjes. Hormonen en borstvoeding die maar niet op gang kwam. Oh ja, en hij was er ook nog eens vierentwintig uur. VIERENTWINTIG UUR! Nee. Liam werd niet om half zeven opgehaald zoals op het kinderdagverblijf. Dat ik hem uitzwaaide vanachter het raam en de volgende dag om acht uur pas weer zag. Begrijp me niet verkeerd, ik hou van Liam tot de maan en terug maar ik zou liegen als ik zeg dat ik het makkelijk vond.

Het ergste van alles was dat ik hem niet begreep. Ik begreep niet waarom hij huilde. Ik begreep niet waarom hij verdrietig was. Dat was iets wat ik nog nooit had meegemaakt.

Natuurlijk huilden kindjes op het kinderdagverblijf ook, maar ze waren altijd te troosten. En ze waren al voorbij de magische grens van drie maanden. En zo, werd Google mijn beste vriend. Ik zocht alles op. “Baby slaapt alleen in draagdoek” “baby drinkt fles niet leeg” “baby huilt veel” “heb ik een huilbaby?” Het ging van kwaad tot erger. En de adviezen waren zo uiteenlopend. Ik had het gevoel alsof ik de enige onwetende moeder was. De enige die maar wat deed.

Het is een fase

We spreken altijd over fases bij baby’s. Eigenlijk is het omgekeerd. Ik als moeder bevond me in een fase. Wel meer dan een. Ik bedoel, wel meerdere fases tegelijk op een dag! Zo was ik enorm gelukkig met Liam en kon ik een half uur later rouwen over het yolo -leven dat voor eeuwig achter me lag. Ik kon me een zombie voelen en daarna energie hebben voor tien. Je wilt niet weten hoe blij ik ben dat die “fase” voorbij is! Nu, drie maanden later ben ik erachter dat het allemaal wel goed komt. Dat het nieuwe eraf gaat en alles makkelijker gaat. Toch kan ik niet ontkennen dat het met alle lieve Instagram mama’s wat sneller gaat. Moederschap voelt niet meer zo eenzaam. Want waar ik altijd dacht dat ik de enige was die maar wat deed, kwam ik erachter dat er zoveel meer mama’s rondlopen met die gedachten. En moederschaps-issues delen met ervaringsdeskundigen zoals andere moeders is zóveel fijner dan Google.

Dacht jij tijdens je zwangerschap dat je ook wel door het moederschap heen zou fietsen? En hoe heb je uiteindelijk je eerste drie maanden ervaren? Waren ze zwaarder dan je had verwacht? Of viel het juist ontzettend mee?

– Alle 5 de genomineerde gastblogs vind je hier

Jaaa, nog meer leuke blogs!

Laat je van je horen?

Leave a Reply

Lees vorig bericht:
[KIM] Hartje

‘Mama, dit hartje wil ik!’ Een blij gezichtje en een wijzende vinger in het grote boek met voorbeelden voor haar...

Sluiten