Blogs

Hoe gaat het met de meest gelezen mama’s van afgelopen jaar?

Elke dinsdag portretteren we een mama in de rubriek ‘meet the mama’. We brengen verhalen die mooi zijn, maar ook verhalen die minder leuk zijn. In een jaar tijd kan er veel veranderen en daarom hebben we voor deze moederdagspecial de vijf meest gelezen mama’s gevraagd hoe het nu met ze gaat. We kregen mooie reacties, maar helaas ook verdrietige. Het levert een blog op die met een lach en traan is geschreven. 

Toen versus nu.

1. Irina

Vorig jaar april schreven we het verhaal van Irina uit Zeeland. Ze verloor in 2014 haar grote liefde, de vader van hun dochter Quinn, die toen vijf maanden oud was. Een ongekend verdriet en een nachtmerrie voor elk gezin. Erik deed aan crosswedstrijden op zijn motor en dat liep niet goed af. Irina stond aan de zijkant te kijken naar de wedstrijd, toen ze een rode vlag omhoog zag gaan.

”En vanaf dat moment voel je paniek. Het eerste wat je doet is zoeken. Zoeken. Zoeken. Waar rijdt hij? Waarom zie ik hem niet? Maar ik zag hem echt niet. En toen zag ik in de verte paniek. En zonder na te denken wist ik; ik moet daar na toe. — Ik zat naast hem, hield zijn hand vast en toen schudde de arts; nee. En op dat moment voelde ik hem letterlijk weg scheuren diep van binnen. Pijn recht in mijn hart. Zo diep heb ik het nog nooit gevoeld..”

Erik

Wat was het knap dat Irina haar verhaal deelde. Inmiddels is het ruim een jaar later en hebben we haar gevraagd hoe het nu gaat. Ze laat weten dat het goed gaat en hoewel ze totaal niet op zoek was naar een vriend, kwam ze een nieuwe liefde tegen.

”En daar zat hij op de kruk in het café. We zijn aan de praat geraakt en dat is tot op de dag van vandaag niet meer gestopt. Ik was totaal niet met jongens bezig en al helemaal niet met een relatie. Maikel is mij/(ons) overkomen. Hij was daar en is eigenlijk niet meer weggegaan. Heel voorzichtig, stapje voor stapje, hebben Quinn en ik hem steeds meer toegelaten in ons leven. En nu willen en kunnen wij niet meer zonder hem.”

Dochter Quinn is dol op Maikel en volgens Irina is dat proces heel natuurlijk verlopen.

”Steeds meer en meer groeiden ze naar elkaar toe. Quinn ging Maikel steeds meer waarderen en Maikel kreeg steeds meer liefde voor Quinn. Hoe meer wij ondernamen met z’n drieën, hoe hechter ze werden. Quinn noemt zichzelf een bofkont. ‘Ik heb 2 papa’s, zegt ze dan. ‘Papa Erik in de hemel, en Maikel hier thuis.’ Ze noemt hem geen papa, maar ziet hem wel zo.”

Irina vertelt haar dochtertje nog vaak over Erik, want hij is niet vervangen en zeker niet vergeten. Het leven gaat volgens Irina door,  maar dat wil niet zeggen dat ze hem nog iedere dag mist. Erik ‘leeft’ nog steeds in haar leven. ”Erik zal altijd Quinn haar papa blijven en mijn liefste maatje.”

Irina, wat zijn we blij voor je dat het zo goed met je gaat! Wat leuk ook dat je inmiddels voor de klas staat! Succes met het klussen in je nieuwe huis en veel geluk gewenst voor jullie drie! 

Irina, Maikel en Quinn

2. Sanne

Ook het verhaal van deze Zeeuwse mama werd veel gelezen. Sanne uit Breskens vertelde vorig jaar over haar leven als alleenstaande moeder van twee kinderen. Na een relatie van 9 jaar, scheidde ze van haar inmiddels ex-man. Voor Sanne haar gevoel liep het al lange tijd niet goed tussen haar en haar ex-partner. Vanaf de geboorte van hun dochtertje ging het, voornamelijk voor haar, helemaal bergafwaarts.

”Waar hij nog altijd netjes rechtdoor ging, ben ik langzaam afgeslagen. Het werd een heel ander leven, helemaal apart van elkaar. Ik denk naarmate ik ouder werd, mijn beeld van de ideale man veranderde. Heel anders dan toen ik 16 was. Geen slecht woord over de papa van onze kinderen hoor, want hij wil echt het allerbeste voor hen. Ondanks mijn beslissing gaan we nog goed met elkaar om.”

En hoe het nu bijna een jaar later gaat?

”Op dit moment gaat het met ons eigenlijk hartstikke goed. Travis, onze oudste zoon is alweer 6 en de jongste, dochter Mayem, begint nog voor de zomer op de basisschool. Mayem heeft het rond het einde van 2017 wel even zwaar gehad. De naaste mensen rond haar merkten dat ze niet helemaal lekker in haar vel zat. Door middel van één op één tijd met haar ging het gelukkig al vrij snel beter. We nemen haar ook niks kwalijk, verdrietig zijn mag zeker. Zelf heb ik ook niet een makkelijk eind van 2017 gehad. Ondanks dat het mijn keuze was, maar het is geen gemakkelijke keuze. Meer omdat ik altijd een ander beeld voor ogen had als ik 28 jaar zou zijn en ik had een schuldgevoel tegenover de kinderen. Het voelt alsof je hebt gefaald.”

Tussen Sanne en haar ex gaat het onderling hartstikke goed. Af en toe wordt er volgens haar samen gegeten of gaan ze een dagje weg. Een nieuwe liefde is er nog niet, maar wel een ander familielid. Namelijk een kat die Kraai heet. Het gezin is inmiddels verhuisd naar een nieuwbouwhuisje dicht bij school en op haar werk heeft de Zeeuwse een taak mogen toevoegen aan haar functie waardoor ze weer nieuwe uitdaging heeft en ook meer op pad mag in Nederland en België.

”Nu komen we nog eens ergens! Maar alleen in de liefde komen we er nog niet echt, haha. Ik merk dat ik gewoon nog wat moeite heb om mijzelf open te stellen voor iemand. Natuurlijk zitten we niet stil, af en toe is er wel een afspraakje, maar nee.. Vaak hoor ik, dat ik nogal ‘terughoudend’ ben of ‘gereserveerd’ over kom. Wie weet dat dat verandert als ik mijn prins op het paard tegen kom?”

We hopen het voor je Sanne! Wat leuk dat je wilde vertellen hoe het nu met je gaat! We wensen je alle geluk met je twee mooie kids en Kraai 😉 

3. Carina

Vorig jaar oktober deelden we het verhaal van Carina. Een verhaal dat me altijd zo is bijgebleven door haar doorzettingsvermogen en positiviteit. De Friezin uit Surhuisterveen, vertelde dat ze al vier jaar lang probeerde om zwanger te raken.

”Het is best wel zwaar. Het lijkt juist wel alsof alle mensen om je heen zomaar zwanger worden. Als dat heel dichtbij gebeurt, word ik daar ook echt verdrietig van! Begrijp me niet verkeerd. Ik gun het iedereen, maar mezelf toch stiekem het meeste! Ik ben soms wel eens jaloers als ik zwangere vrouwen zie of vrouwen met kinderen, maar meestal blokkeer ik dat gevoel.  Ik kan er alleen maar van dromen!”

Een paar maanden nadat de blog online kwam, bleek Carina zwanger te zijn. Op Eerste Kerstdag kwam ze erachter en de feestdagen konden niet meer stuk. De eerste 18 weken van de zwangerschap viel ze 9 kilo af, omdat ze veel over moest geven en de hele dag misselijk was. Nadat ze medicatie kreeg, ging het weer goed. Maar bij de 20 weken echo kregen Carina en haar vriend slecht nieuws.

”Bij de 20 weken echo (vorige maand) bleek dat het hartje niet was zoals het hoort te zijn. We werden voor verder onderzoek doorgestuurd naar het UMCG. Daar heeft een gynaecoloog samen met een kindercardioloog uitgebreid gekeken naar het hartje. Helaas was de hartafwijking zo ernstig, dat we serieus moesten nadenken of we hem dit wel aan wilden doen. Ze kunnen vaak van een slecht hart weer een gezond hart maken, maar het hartje van ons mannetje was niet meer te repareren. Hoe dan ook zou er verlies aan beide kanten zijn en zou hij nooit oud zijn geworden..”

Er volgden veel gesprekken met de verloskundige en met elkaar. Met pijn in hun hart hebben ze besloten de zwangerschap af te breken. Carina kreeg in het ziekenhuis weeënopwekkers en na 12 uren werd Yesse levenloos geboren.

”Maar zo’n volmaakt mannetje! Die dag was ik 22 weken en 1 dag zwanger. We hebben hem in water gelegd, waardoor hij heel mooi van kleur bleef en hij is met ons mee naar huis gegaan. Elke dag hebben we hem nog vast kunnen houden en onze familie en vrienden hebben hem kunnen zien. Afgelopen maandag 7 mei hebben we hem met naaste familie naar het crematorium gebracht, hebben we witte ballonnen opgelaten en 1 blauwe voor onze Yesse.”

Het besef begint inmiddels te komen van wat er allemaal is gebeurd in de afgelopen weken. Carina voelt zich alleen, want haar buik is leeg en ze mist het getrappel. Maar de komst van Yesse heeft haar laten beseffen dat ze blij moet zijn met wat ze heeft. Het stel heeft elkaar en alle lieve mensen om hen heen. Yesse heeft hen papa en mama gemaakt en ze zijn enorm trots.

”Zwanger worden is niet vanzelfsprekend, maar ook daarna is het niet vanzelfsprekend, Elk kindje is een groot wonder! En we willen nu juist genieten van elkaar en Yesse eren! Hopelijk komt er ooit een broertje of zusje voor Yesse! 💙”

Lieve Carina, wat was dit jouw gegund en wat is dit oneerlijk 🙁 Het is ontroerend om te zien hoe trots je op onderstaande foto naar hem kijkt. Een echte mama. We wensen je alle sterkte toe en vanuit hier een dikke knuffel voor jou! 

4. Larissa

Ook het verhaal van een andere Friezin werd veel gelezen. Namelijk dat van Larissa. Zij was ten tijde van de fotoshoot nog zwanger van haar tweede en vertelde trots over haar eigen opvoedopvattingen.

”Ties wordt heel vrij opgevoed, op een natuurlijke manier. Ik probeer goed naar hem te luisteren en in te spelen op wat hij aangeeft. Zo heb ik hem als klein baby’tje veel ergonomisch gedragen en kreeg hij borstvoeding zolang hij wilde. Bijvoeden deed ik naar behoefte op de Rapley methode. Dit is een methode waarbij je de voeding aan je baby introduceert als vast voedsel. Je biedt dan als het ware een stukje banaan aan of aardappel die het kind als het ware uit het vuistje eet. Zo daag je je baby uit om zelf op onderzoek uit te gaan en moedig je zo ook de motoriek aan.”

Een andere bijzonderheid is dat Ties met 1,5 jaar zindelijk werd. Dit heeft Larissa voor elkaar gekregen door naar hem te luisteren en hem uit te leggen hoe hij kan leren aangeven dat hij moet plassen of poepen. Rond zijn eerste verjaardag zat Ties regelmatig op het potje om te wennen of liep hij ‘even’ zonder luier rond. Dit hielp bij het zindelijk worden.

Inmiddels is ze ook mama van Ivo, die alweer één is. Het eerste half jaar was best even pittig.

”Ivo kon alleen slapen in de draagdoek of aan de borst. Zelfs na uren wandelen in de kinderwagen of rijden in de auto, viel Ivo niet in slaap.. Dus wij hebben er aan toe gegeven door het ledikant om te bouwen tot co-sleeper, te voeden op verzoek en te dragen als hij moe is. Langzaamaan keerde daardoor de rust weer terug. Pfoe als ik er aan terug denk.. wat kan een mens dan veel hebben! Ik vloog de hele dag door achter een peuterpuber aan met Ivo in de draagdoek. Het was soms meer overleven dan leven. Voordeel: ik was binnen een paar maanden weer op m’n oude gewicht haha.”

Inmiddels gaat het goed en is Larissa weer gaan werken in de zorg. Ze was er aan toe om iets voor zichzelf te hebben. Ze geniet ervan dat Ties een Ivo samen veel spelen en dat Ivo alles nadoet. Zo kroop hij al met zeven maanden en zette zijn eerste stapjes met 10 maanden. En of hij al op het potje zit?

 ”Ja we hebben het potje al geïntroduceerd en Iaten Ivo veel in z’n blote billen lopen. Tot nu toe dan nog niet met succes, maar het begin is er weer!”

Haha wat stoer van je Larissa en wat een mooie foto zo in de draagdoek! 

5. Sanne

En dan nog een Sanne in deze top 5. Namelijk dit voormalige model en mama van Jesse. Zij organiseert in de noordelijke provincies Miss Beauty verkiezingen. Een variant van de Miss Nederland verkiezing.

Waar Sanne naar eigen zeggen het meest van geniet, is het zien van de groei die de deelneemsters maken. Ze komen vaak onzeker de casting binnen en na de finale stralen ze van oor tot oor en genieten ze op het podium.

“Vaak heersen er nog vooroordelen over missverkiezingen dat het alleen maar gaat om het uiterlijk. Dat verdwijnt als sneeuw voor de zon als je ziet hoe de meiden groeien in hun ontwikkeling en zich beter kunnen presenteren. Dit nemen ze mee voor de rest van hun leven. Dan is winnen niet meer belangrijk, omdat ze al zoveel overwonnen hebben. Ik ben heel trots op dat ik onderdeel van zoiets moois mag zijn en geniet van ieder moment. “

Nog steeds is ze bezig met deze verkiezingen en haar takenpakket groeit en groeit. Ook haalde ze grote opdrachten binnen, bijvoorbeeld als technisch assistent bij Eurosonic Noorderslag (een festival in Groningen). Omdat ook de verkiezing steeds groter wordt, heeft de ambitieuze mama onlangs besloten haar baan in het onderwijs achter zich te laten en zich volledig te richten op haar eigen bedrijf Goed Idee Events. Een ontzettend spannende stap, maar ze heeft het gevoel dat het de juiste is.

”Ook met Jesse gaat het goed. Hij groeit als kool (net zoals zijn achternaam Kool). Hij is net twee geworden en mijn verloofde en ik verbazen ons iedere keer weer over zijn ontwikkeling. Geweldig om te zien en mee te maken. Hij mag binnenkort naar de peuterspeelzaal en heeft daar al ontzettend zin in.”

Wat tof dat je deze stap hebt genomen Sanne!! We wensen je veel succes met je eigen bedrijf en met de voorbereidingen voor je bruiloft! 

Jaaa, nog meer leuke blogs!

3 Reacties

  • Reply
    Helena
    13 mei 2018 at 08:09

    Wat een mooie verhalen

  • Reply
    Lynn
    13 mei 2018 at 18:19

    Wat leuk om te lezen

  • Reply
    C
    16 mei 2018 at 12:32

    Lieve Carina,

    Wat moedig om dit met ons te delen. Heel veel sterkte en kracht toegewenst!

  • Leave a Reply

    Lees vorig bericht:
    Drie dingen waaraan je een threenager herkent

    Laat me even voorop stellen: Scott is echt een lieverd. Een jongetje dat best afwachtend is, de kat uit de...

    Sluiten