Gastblog Van Elise

Zo verliep mijn kraamperiode

Filip is morgen twee weken oud, dus leek het me leuk om een update te schrijven over hoe de kraamperiode is verlopen! Tijdens de zwangerschap was de kraamweek een periode waar ik met gemengde gevoelens tegen aan keek. Aan de ene kant vond ik het de vorige keer super bijzonder en heerlijk om een kleine baby te hebben, maar ik was ook mega vermoeid en kon daardoor niet van alles genieten. Ik zag onwijs op tegen die extreme vermoeidheid, maar was er dit keer in ieder geval wel op voorbereid.

De kaartjes

Maar eerst wil ik jullie graag Filips geboortekaartje laten zien!! Ik ben er zo verliefd op! Ik had vanaf het begin al in mijn hoofd hoe ik ze wilde, en Lisanne van Festikaart kon dit helemaal voor me op maat maken. De sluitsticker met blad heeft ze voor me ontworpen en ik kon alle aspecten van het kaartje zelf kiezen. Het papier, de kleuren, het lettertype, de kleur van het goudfolie, mega fijn. Ik heb voor een kleur groen gekozen die bij zijn kamertje past, en goudfolie omdat Summer’s kaartje dat destijds ook had. Het lijkt me super leuk om ze straks naast elkaar te hangen ergens in huis. Als je nog op zoek bent naar mooie geboortekaartjes moet je echt even op Festikaart.nl kijken!

Een prachtige grijsgroene kleur met letters in goudfolie

Mooie simpele vormgeving van de geboorte info

Er is iets rustgevends aan geboortekaartjes schrijven vind ik

Het kaartje krijgt binnenkort een mooi plekje aan de muur, maar hier staat ie ook mooi!

De kraamweek

De dagen na de geboorte was ik moe, maar ik voelde me relatief fit en actief! Ik was vrolijk en had al snel lichamelijk nergens meer last van. Het zorgen voor Filip kwam als vanzelf, ik merkte echt duidelijk het verschil tussen een eerste en tweede baby. Filip zelf was de eerste twee dagen erg onrustig en huilerig, maar ik maakte me daar geen zorgen over.

Op dag 4 kwamen dan echter toch de kraamtranen. Mijn kraamhulp met wie ik een goede klik had werd vervangen door een ander en ik had onwijs last van de stuwing in combinatie met een zeer ruime melkproductie. Gelukkig was dat op dag 8 weer wat gereguleerd, mede dankzij de dubbele kolf die we zijn gaan huren. Wat een opluchting! En als bonus heb ik nu een mega voorraad in de vriezer haha. Toen de pijn van de stuwing eenmaal was afgenomen merkte ik dat ik weer veel meer kon genieten en voelde ik me weer top!

Op dag 5 maakte ik mijn eerste uitstapje met Filip in de draagdoek, een verjaardag bij ons in de straat. Ik ben denk ik drie kwartier geweest, maar ik vond het heerlijk om even buitenshuis te zijn. Heel anders dan vorige keer had ik nu veel sneller de behoefte om weer wat te ondernemen.
Qua visite hebben we het dit keer heel rustig aan gedaan, de eerste week kwamen alleen de opa’s oma’s, ooms en tantes langs. Dat gaf ons echt de kans om bij te komen en te wennen aan het leven met twee kinderen!

Lekker slapen in de wagen

En daarna..

Op dag 9 gingen Arjen en ik wat verder van huis, samen lunchen. Ik moest ook voor het eerst weer in het openbaar voeden. Dat vond ik wel een beetje ongemakkelijk maar het ging goed en ik heb volgens mij niemand een peepshow gegeven haha.

Voeden in het openbaar

Op dag 10 begon ik me minder te voelen, niet lichamelijk maar mentaal. Filip drinkt vanaf dag 1 om de 2 uur, ook s’ nachts. En doordat hij gemiddeld nog 40 minuten over de voeding doet omdat ie steeds in slaap valt blijft er niet veel tijd over om te slapen tussendoor! Mijn slaaptekort was me aan het inhalen en dat begon invloed te hebben op mijn humeur. Ik merkte dat ik me af en toe somber voelde en ik keek er tegenop dat Arjen weer zou moeten werken en ik alleen zou zijn met twee kids. Ik ben van mezelf niet zo snel gestrest dus ik wist dat het door mijn tekort aan nachtrust kwam. Ik ben toen een aantal dagen om 21:00 naar bed gegaan en heb elke dag een middag dutje gedaan. Ik merkte gelukkig snel verschil in hoe ik me voelde dus dit ben ik van plan vol te houden totdat Arjen weer moet gaan werken aankomend weekend!

Wandelen in de wijk

Filip is verder een super tevreden kereltje, hij huilt alleen als hij honger heeft of als er een boertje of krampje dwars zit. Dat hij zo vaak bij me aan de borst ligt vond ik in eerste instantie erg zwaar, maar inmiddels heb ik het geaccepteerd en dat scheelt echt een hele hoop. Hij is maar heel even zo klein en ik geniet er onwijs van dat hij nog zo heerlijk knuffelig is! Ook gaat het onwijs goed tussen Summer en hem, ze is helemaal gek op hem en ik merk geen sprankje jaloezie gelukkig. Wel vind ze het soms moeilijk dat Arjen en ik wat minder ondernemen met haar, maar dat is iets wat de komende dagen en weken gelukkig veel beter zal worden.

Jaaa, nog meer leuke blogs!

Laat je van je horen?

Leave a Reply

Lees vorig bericht:
Over prikkels en waarom ik er soms écht even tussen uit moet

Toen ik jonger was, zag ik het helemaal voor me. Een tafel vol lachende kindertjes die allemaal keurig hun bord...

Sluiten