Blogs

Mijn kinderen worden wakker van nachtmerries

Midden in de nacht hoor ik paniek uit de slaapkamer van mijn dochter. Ze gilt, huilt en roept heel hard: ‘NEE!’ Mijn man springt zijn bed uit om snel bij onze dochter te zijn. Zodra ze merkt dat papa gearriveerd is, stopt ze met schreeuwen. Wel hoor ik nog een hard gesnik en is haar ademhaling niet helemaal oké. Na vijf minuten lijkt de rust weer terug en hoor ik mijn man zachtjes onze slaapkamer inlopen. Hallo nieuwe fase met nachtmerries..

Nachtmerries bij kinderen?

De volgende ochtend vertelt mijn man dat hij Yasmina hoorde schreeuwen over iemand die al haar rozijntjes had opgegeten. Dat wilde ze niet en daarom riep ze heel hard nee. Ze vroeg daarna of papa even bij haar wilde komen liggen om getroost te worden. Wat een schat! Tijdens het ontbijt weet ons meisje er echter helemaal niets meer van. Dan lijkt de nachtmerrie verbannen tot een mysterie.

Een week eerder sprintte ik ook mijn bed uit omdat dit keer Jayson een nachtmerrie had. Hij was helemaal overstuur en riep de hele tijd dat er een krab was die hem wilde pakken. Ik stelde hem dan gerust met mijn woorden en besloot om even naast hem te liggen. Ik legde hem uit dat hij een droom had en dat de krab niet echt bij hem kon komen. “Stil maar lieverd, mama is hier”, fluisterde ik ook nog in zijn oor. Zo viel hij weer in slaap.

De volgende ochtend kon Jayson de gemene krab nog wel herinneren. Toen ik erover begon, om er met hem over te praten, zag ik direct angst in zijn ogen. Gelukkig kon ik bij daglicht uitleggen dat hij een droom had. Hij snapte er niet heel veel van, maar had voldoende afleiding om de enge droom naast zich neer te leggen.

Die dromen van onze peuters voelen zo indringend. Op het moment dat ik ‘paniek’  hoor uit hun slaapkamertjes voel ik direct een drang om mijn kids te beschermen tegen de gemene figuren die mijn kinderen in de nacht uit hun slaap houden. ‘Ga weg stomme krab en gemeen persoon die de rozijntjes van mijn dochter wil opeten. Blijf uit hun buurt.’ Was het maar zo makkelijk. Tegelijkertijd besef ik ook dat dromen helpen om bepaalde gebeurtenissen te verwerken. Misschien was er wel een kindje die de snoepjes van Yasmina op had gegeten, waardoor ze dit in een droom moest verwerken?

Ook had Jayson een ander droom over een hondje die overleed. Dit was het onderwerp van een boekje dat we hadden geleend uit de bieb. Jay was zo onder de indruk van ‘de dood’, dat hij over het onderwerp ging dromen. “Ik wil niet dat het hondje dood gaat mama”, zei hij door zijn tranen heen.

Hoe om te gaan met die dromen?

Dat mijn kids dromen hebben kan ik niet wegnemen. Ik probeer er overdag over te praten, maar ik merk ook vaak dat ze het niet echt kunnen begrijpen. Dromen blijft voor hun iets abstracts. Ze kunnen het zich niet herinneren of begrijpen niet goed dat het niet realistisch is. Dat maakt het voor mij nu ook zo lastig om hier goed bij aan te sluiten.

Het enige dat wij proberen te doen is natuurlijk om er voor ze te zijn als ze angstig zijn in de nacht. Vaak geven  we dan een aai over de bol. Omdat ik zelf niet heel groot ben, kom ik ook even bij ze in bed liggen. Dan vallen ze weer vredig in slaap en sneak ik daarna mijn eigen bed in.

Tot nu toe werkt dit het beste. Enige nadeel is dat wij hierdoor nog steeds niet kunnen doorslapen. Eerst sliep ik niet door het geven van nachtvoedingen. Daarna door ongeplande plasmomenten van zindelijke kids in de nacht. En nu? Nu zijn het de nachtmerries die leiden tot slaapgebrek. We weten inmiddels dat alles een fase is, dus ook dit zal voorbij gaan. Nu maar dromen van nachten met diepe slaap.

Jaaa, nog meer leuke blogs!

Laat je van je horen?

Leave a Reply

Lees vorig bericht:
Mijn buik #2

In deze rubriek tonen mama's (to be) anoniem hoe hun buik eruit ziet. Hopelijk kunnen we met deze rubriek laten...

Sluiten