Gastblog Van Jaap

Mijn kind speelt liever niet met standaard speelgoed

Ik heb mijn neefje een aantal jaren achter elkaar net zoveel cadeautjes gegeven als zijn leeftijd. Werd hij vier dan kreeg hij vier cadeaus. Ik pakte dan gewoon random dingen in zoals een mandarijn, een pen, een sleutelhanger en het echte cadeautje dat ik voor hem gekocht had. In eerste instantie deed ik het om een geintje met hem uit te halen. Want wie zit er nou te wachten op een mandarijn voor zijn verjaardag? In eerste instantie zou hij dan blij zijn en vervolgens boos want wie geeft er nou een mandarijn, met als laatste dan toch echt zijn cadeau wat alle stomme cadeaus weer zou doen vergeten.

Gek op gek speelgoed

Mijn neefje was destijds helemaal blij, want hij kreeg wel vier cadeaus van zijn oom. De mandarijn werd vol enthousiasme uitgepakt, ik verwachtte een teleurgesteld gezichtje maar kreeg een dikke glimlach te zien en hij riep gelijk vragend aan zijn moeder of hij hem mocht opeten. De pen was ook een groot succes en uiteindelijk bleek hij alle vier de cadeaus helemaal geweldig te vinden. Het waarschijnlijk twee keer zo dure cadeau van de feestgasten die na mij binnen kwamen, werd snel uitgepakt en op de tafel gezet want, eerst moest hij zijn mandarijntje op gaan eten. Een kinderhand bleek snel gevuld.

Onze zoon heeft vaak de neiging om met dingen te spelen die in eerste instantie eigenlijk helemaal niet ontworpen zijn om als speelgoed te dienen. Zo werd hij een tijd lang helemaal lyrisch als hij de spaghettilepel zag.

Al lachend met wapperende armen zat hij dan in zijn box te wachten tot hij de lepel kon pakken, om er vervolgens minutenlang mee te spelen. Het was zelfs zo erg dat hij, als hij aan het huilen was, stil werd als je hem ‘zijn’ spaghettilepel gaf. Hij had de grootste lol met die spaghettilepel terwijl er in zijn box allerlei hippe speelgoedjes lagen waar hij niet naar om keek.

Wie wat bewaart, die heeft wat

Niet alleen de lepel werd zijn favoriet. Zijn knuffel liet hij links liggen want het Hema pasje uit de portemonnee van mama was veel interessanter. Met de speciaal gekochte bijtring wou hij niet spelen, hij speelde liever met het snoer van de lamp die naast zijn box stond. Dat bracht mij op een idee. Ik ben een zogenaamd activityboard gaan maken. Door de jaren heen had ik vaak tot grote ergernis van vrouwlief, van alles verzameld aan dingen waar “ik misschien nog wel een keer iets aan had” De spullen die in de grote bak zaten, ben ik door gaan spitten en zo kwam ik tot het eerste ontwerp van Jesse zijn eerste activityboard. Eenmaal af heb ik hem in zijn box vast gemaakt. Hij was er helemaal blij mee en maanden later speelt hij er nog regelmatig mee.

Wat ik leuk vind om te ontdekken, is dat het voor een kind vaak niet uit maakt waar hij mee kan spelen. Als het maar interessant genoeg is. En dat is het leuke aan papa zijn. Je kan iets saais zoals een kapot horloge, wat oude snoeren van kapotte lampen een oud stopcontact en een houten plank van de Ikea omtoveren. Tot een hele wand met allerlei dingen waar je normaal gesproken van denkt: daar heb je niets meer aan. Dat wordt dan plotseling, een ontdekkingsmuur voor je kind.

Speelt jouw kind ook wel eens met vreemd ‘speelgoed’?

Jaaa, nog meer leuke blogs!

3 Reacties

  • Reply
    Marijke
    31 oktober 2018 at 09:08

    Haha, dat bord vind ik geniaal! Mijn dochter speelt wel met babyspeelgoed, maar liever nog met de Duplo van grote zus. Is het laptopsnoer in de buurt, dan beweegt ze ook hemel en aarde om ermee te kunnen spelen… Slimme oplossing dus!

  • Reply
    Gerjanne
    31 oktober 2018 at 17:32

    Heel erg leuk! Passief speelgoed is vaak wat kinderen actief maakt. Ipv peelgoed met allerlei toeters en bellen, waarbij een kind minder zijn creativiteit kan gebruiken.

    Sowieso hele leuke blogs schrijf je, Jaap! Ik zit er helemaal in als ik ze lees!

  • Reply
    Loes
    31 oktober 2018 at 21:44

    Leuke blog weer Jaap! 🙂
    Ik wilde mijn oude stofzuigerslang net weggooien. Maar ik denk dat ik hem nog even bewaar..

  • Leave a Reply

    Lees vorig bericht:
    (Huids)kleur bekennen

    Onlangs postte ik op social media dat ik een minder leuke ervaring had in een winkel. Een winkel waar ik...

    Sluiten