Blogs

Poeh. Mijn babyspullen staan op Marktplaats!

Zoals sommigen van jullie misschien wel op Instagram hebben gezien: wij gaan volgend jaar verhuizen! Eerst gaan we tijdelijk naar een huurwoning en dan hopen we volgend jaar september de sleutel van ons nieuwe huis te krijgen. Omdat ons huidige huis te koop stond, moest ik het elke keer netjes houden voor de bezichtigingen en daardoor ontstond een soort mega opruimdrang. Een groot aantal spullen ging naar de kringloopwinkel en een ander deel heb ik verkocht via Marktplaats. Maar nu gaat de opruimdrang een stapje verder. Olivia is namelijk 16 weken en daarmee heb ik de eerste babyspulletjes niet meer nodig. De wieg, een boxhangmat en een slaapzak van Puckababy gingen op Marktplaats en de komende weken zal er meer volgen. Ook gaat er een deel naar het goede doel. Poeh, ben ik daar wel aan toe? 

Afscheid van het wiegje

Eerst had ik het plan om het wiegje te bewaren voor later. Het klassieke, houten bedje waar onze drie kindjes de eerste drie maanden van hun leventjes in sliepen. Hoe bijzonder zou het zijn als hun kinderen later ook in het wiegje zouden liggen? Maar twee weken geleden besloot ik hem toch op Marktplaats te zetten. Misschien willen mijn kinderen hem later wel helemaal niet en daar laat ik hem dan 20 jaar voor op zolder staan. Bovendien wil ik ook niet zij zich verplicht voelen om hem te gebruiken. Ik heb er lang over nagedacht, maar het was goed zo. Hij mocht naar een ander gezin. Ik hoop dat het wiegje hen ook veel mooie momenten geeft en dat de papa en mama er elke keer vol trots en liefde boven mogen staan.

Sluit ik daarmee een vierde helemaal uit? Ja eigenlijk wel. Ik heb best pittige zwangerschappen gehad met bekkeninstabiliteit en een hoge bloeddruk. Mijn lichaam heeft drie prachtige kinderen gedragen, maar mijn lijf is wat zwangerschappen betreft op. Ik wil het ook echt niet meer. Geen nachten meer onder de douche staan omdat ik pijn of rusteloze benen heb. Misschien had ik het gewild als een vierde me zonder zwangerschap werd gegeven, maar nu is het goed zo.  Ik ben gezegend met drie prachtige kinderen en we zijn dankbaar dat dat ons gegund is.

Afgelopen weekend werd het wiegje opgehaald. Ja het was even een dingetje, maar ik had echt geen tranen of een brok in mijn keel. Het was eigenlijk wel prima. Overigens is het wiegje niet ver weg. Hij blijft in dezelfde straat haha. Thee blokken verderop. Hoe toevallig is dat?

Overigens zijn er nog genoeg spullen die ik wel bewaar. Het eerste pakje, alle kaartjes die we kregen, hun lakentjes, dekentjes, omslagdoeken en van dat soort spulletjes!

Afscheid nemen van de eerste fase

Met de verkoop van de spullen, de eerste drie maanden die voorbij zijn en een baby die inmiddels al in de box speelt en spulletjes grijpt is de eerste fase echt voorbij. Dit keer voelt alles een beetje als afscheid nemen. Dat klinkt heel dramatisch. maar dat is het helemaal niet hoor. Ik ben me er gewoon meer bewust van.

Daarom zeg ik:

Dag verloskundigepraktijk NOP. Wat werken er een fijne mensen bij jullie en wat waren jullie lief. Dank!

Dag bevalling. Ik vond het mooi dat ik het mee mocht maken en mega fascinerend ook. Als ik me ooit nog laat omscholen dan wordt het iets dat met bevallingen of baby’s te maken heeft.

Dag geboorteaankondiging. Wat was het elke keer leuk om te melden dat er een kleine was geboren. Of om mijn vriendinnen om de tuin te leiden zodat ze niet doorhadden dat de bevalling gaande was.

Dag kraamweek. Wat een bijzondere tijd waarin je je nieuwe kindje leert kennen, je de familie en beste vrienden over de vloer krijgt en waarin je lekker wordt verwend door de kraamverzorgster.

Dag maatje 56. Niets schattiger dan die ieni-mini kleertjes.

Dag wiegje naast mijn bed. Die zuchtjes ’s nachts. Mijn man vindt het verschrikkelijk, maar ik vind het zo schattig.

Dag zwangerschapsverlof. Vier maanden betaald thuiszitten. Do I need to say more?

Dag eerste lachje. Een loterij winnen is tof, maar dat eerste lachje. Oh. Goud waard.

Oh en natuurlijk de dingen die ik niet ga missen: Dag zwangerschapsongemakken, zwangerschapskleding, vieze luiers, ondergepoepte rompers, zure spuuglucht, krampjes, nachtvoedingen, spruw, borstontsteking en kolf. 

Tegelijkertijd zeg ik hallo tegen alle dingen die gaan komen. Mijn kleuter die per januari op zwemles gaat, de peuter die vanaf mei naar de peuterspeelzaal gaat en al die ontwikkelingen die Olivia dit eerste jaar gaat doormaken. Het eerste hapje, tijgeren, kruipen, lopen. Heerlijk!

Herken jij dit afscheid nemen of helemaal niet?

Jaaa, nog meer leuke blogs!

2 Reacties

  • Reply
    Bonsje
    8 november 2018 at 12:46

    Ik vind het ook heel moeilijk om afscheid te nemen van de spulletjes. Lieve is mijn eerst maar ook mijn laatste kindje en ik koester echt alles! Zo heeft de wieg nog zeker 3 maanden naast mijn bed gestaan terwijl zij al op haar eigen kamer sliep…ik kon het gewoon nog niet opruimen. Haar eerste schoentjes, pakje, rompertje, mutsje…alles uit het ziekenhuis…ik heb een grote doos vol die ze later meekrijgt. Want hoe leuk is het dat mijn meisje nu ligt te slapen onder een lakentje waar mijn moeder ook onder sliep, dat ze in de wieg lag waar ik ook in lag…ik ben een sentimentele mamamuts geworden 😉

    • Reply
      Hanna
      9 november 2018 at 23:11

      Haha een sentimentele mamamuis! Dat omschrijf je mooi! 😉 Wat leuk dat je zoveel spulletjes voor haar bewaart. Super leuk voor later <3

    Leave a Reply

    Lees vorig bericht:
    Mijn buik #6

    In deze rubriek tonen mama's (to be) anoniem hoe hun buik eruit ziet. Hopelijk kunnen we met deze rubriek laten...

    Sluiten