De mama's

Meet the mama: Tessa

Je hebt in de krant vast wel eens verhalen gelezen over vrouwen die niet wisten dat ze zwanger waren en plots midden in een bevalling zaten. Dat overkwam ook de 21-jarige Tessa uit Emmeloord. Eerst dacht ze dat ze last had van ongesteldheidskrampen. Toen dat erger werd, ging ze uit van een blindedarmontsteking. In de ambulance voelde ze ineens een hoofdje tussen haar benen en besefte ze zich dat ze een kindje zou krijgen.

Bloedverlies en buikpijn

Toen Tessa vorig jaar februari beviel van Floris, was ze 20 jaar en liep vier dagen in de week stage voor haar opleiding SPH. Daarnaast werkte ze op zaterdag als slager bij een supermarkt. Op de dag dat Floris kwam, is ze ’s ochtends nog naar de tandarts geweest en ’s middags naar school.

”Ik had last van mijn maandelijke ongesteldheid en had daar altijd veel buikpijn van, zo ook deze vrijdag. Ik verloor wat bloed, maar dacht er totaal niet aan dat ik tien uur later moeder zou zijn. Toen ik thuiskwam rond een uur of vijf, ik woonde nog bij mijn moeder en stiefvader, kreeg ik steeds meer buikpijn en besloot even te douchen. Dit hielp altijd wel om de pijn te verlichten.”

Tessa dook daarna het bed van haar moeder in heeft tot een uur of acht ’s avonds geslapen. Toen ze wakker werd, begon haar buik toch wat meer zeer te doen en daarom vroeg ze haar moeder om een paracetamol. Dit hielp niet en een uur later was de pijn zo erg dat haar moeder de dokter gebeld heeft.

”Zij herkende zich wel in mijn verhaal en zei dat ik met een ibubrofennetje mijn ongesteldheidsbuik pijn wel zou doorkomen en met een warm kruikje zou het wel weer overgaan. Ik voelde dat er iets niet klopte, want de pijn bleef aanhouden. Ik schreeuwde om een ambulance, want ik moest een blindedarmonsteking hebben. De dokter hield dit wat af, maar op een gegeven moment werd die ambulance toch maar gebeld.”

De ambulancebroeder- en zuster kwamen binnen en voelden wat aan haar buik. Er was niet veel te voelen, maar de zuster merkte wel op dat er een zogenaamd zwangerschapsstreepje te zien was. Die was er plotseling gekomen, want die had Tessa nog nooit eerder gezien. Haar moeder werd vriendelijk verzocht hen alleen te laten en er werd aan Tessa gevraagd of ze zwanger was. Iets waar ze geen moment bij stil had gestaan. Het streepje had ze nog nooit gezien en ze slikte toch nauwkeurig de pil? Ook waren er geen symptomen dat ze zwanger kon zijn. Ze werd niet dikker en was elke maand ongesteld.

Achteraf werd haar verteld dat de pil die ongesteldheid kan opwekken. Tessa voelde zich verder wel wat moe, maar dat wijte ze aan haar stage, schooldag en werk bij de supermarkt.

”Maar ondertussen lag ik nog steeds in mijn moeders bed, in mijn zusje haar hand te bijten van de pijn, in de veronderstelling dat ik toch echt een blindedarmonstekeing had. Tegen de ambulancebroeder zei ik dat ik niet zwanger was. Ik moest mee met de ambulance en ben zelf de trap afgelopen om op de brandcard te gaan liggen. Vroeger als klein meisje leek het me altijd heel stoer om een keer met de ambulance naar een ziekenhuis te worden gebracht, maar toen ik daar lag, wilde ik allesbehalve daar liggen!”

”Een slechte aflevering van GTST”

In het ziekenhuis in Lelystad werd de Spoedeisende Hulp ingelicht en voor de zekerheid de verloskunde afdeling ook maar. In de ambulance lag Tessa op haar zij, want dat voelde prettiger en ondertussen werd haar een infuus toegediend met wat pijnstilling. Toen ze bijna bij Lelystad waren (een klein half uurtje vanaf Emmeloord), dacht de bevallende Tessa dat ze een golf bloed verloor. Ze voelde met haar handen en voelde plots een hoofd.

”Gelijk werd ik omgekeerd en werd er medegedeeld dat ik aan het bevallen was, maar dat ik niet mocht persen omdat ik dat in het ziekenhuis moest doen. De sirenes gingen aan en ik haalde net de bevallingskamer. In alle hectiek heb ik mijn moeder nog gevraagd hoe je moest puffen, want ik had geen idee. Ik heb denk ik dat uur heel vaak gezegd dat ik in een hele slechte aflevering zat van GTST. Mensen die niet wisten dat ze zwanger waren, dat bestond toch niet? Achteraf weet ik wel beter, maar op dat moment was ik in totale shock.”

Op het moment dat ze doorhad dat ze een baby’tje op de wereld aan het zetten was, wilde ze er helemaal niks van weten. Hoe erg ze het nu vindt dat ze het dacht, hoopte ze op dat moment dat het kindje het niet zou overleven. Ze kon zich niet voorstellen dat ze moeder zou zijn en hoe zat het met school, werk en überhaupt haar leven?

”Nu vind ik dat heel erg dat dat in mijn hoofd omging, omdat ik nu zo ontzettend blij ben met Floris. Ik wilde hem eerst ook niet vasthouden omdat het denk ik dan te echt voor mij was. Beetje raar, want ik was écht moeder, maar in mijn hoofd kon dat nog niet. Ik had bedacht dat mijn moeder en ik samen het ziekenhuis uit zouden lopen en dat we net deden of er niets gebeurd was. Niemand wist toch wat zich daar de afgelopen 45 minuten had afgespeeld, behalve mijn moeder en ik.”

Maar toen ze eenmaal bevallen was, moest ze het haar vriend Gerben ook nog vertellen. Ze koos ervoor om hem te bellen, maar om hem aan de telefoon nog niet te vertellen wat er aan de hand was. De kersverse mama was bang dat hij zich anders te pletter zou rijden. Ook durfde ze het hem nog niet te zeggen. Toen hij eenmaal in het ziekenhuis was, haalde haar moeder Gerben op en nam hem mee naar haar kamer. Tessa zat alweer fit op bed en dronk een blikje cola. Nergens was aan te zien dat ze bevallen was en daardoor moest ze het toch écht zeggen. Na lang te hebben gepraat met haar moeder en Gerben, die het kindje juist met open armen toejuichte, besloten ze om Floris te houden. En toen moesten ze het ook aan de buitenwereld vertellen.

”Jeetje, wat vond ik dat spannend. Ik was ontzettend bang voor de reacties van anderen en vooral van onze families en vrienden. Die reageerde allemaal geschrokken, maar ook ontzettend lief. Omdat Floris zo welkom was, gaf dat mij het gevoel dat Gerben en ik samen goede ouders konden zijn. Ik kan me nu geen leven meer zonder Floris  voorstellen.”

Een volgende zwangerschap anders beleven

Mocht Tessa in de toekomst nog eens zwanger raken, dan wil ze extra van de zwangerschap genieten. Het lijkt haar heerlijk om met een dikke buik te paraderen en het gevoel te hebben dat er een klein kindje in je buik groeit. Want tijdens deze zwangerschap was er voor haar weinig te merken.

”Ik geloof ook in het feit dat als je niet weet dat je zwanger bent, dat je lichaam het ook niet aan je laat merken. Natuurlijk er groeit een babytje in de buik, maar ik had geen symptomen die konden duiden op een zwangerschap. Daarnaast leefde ik ook niet alsof ik zwanger was. Ik deed in principe alles wat je niet mag als je zwanger bent en toch heb ik een gezond kindje op de aarde gezet.”

Na de bevalling mocht Tessa haar zwangerschapsverlof inhalen en was ze lekker een aantal maanden thuis. Vorig jaar september begon ze weer aan haar studie en momenteel gaat ze twee dagen in de week naar stage. Volgend jaar juni hoopt ze klaar te zijn en haar diploma op zak te hebben. Ze zou graag aan het werk gaan als GGZ-agoog, waarbij je mensen met psychische aandoeningen begeleidt.

”Daarnaast hoop dat ik Gerben en ik binnen een paar jaar een huisje hebben gekocht. We woonden nog niet samen toen Floris werd geboren en stonden ook niet ingeschreven bij een woningcorporatie. Doordat het netwerk van mijn moeder heel groot is, kwamen wij binnen 5 maanden toch aan een huisje. Mocht ik in de toekomst een baan hebben gevonden met een vast inkomen, denk ik wellicht nog aan een tweede kindje.”

Maar voor nu geniet ze vooral van de kleine man. En dat probeert ze heel bewust te doen. Zo legt ze soms haar telefoon een hele dag weg, zodat ze kan genieten van de kleine dingen die in een dag verstopt zitten. Heerlijk!

Fotografie: Gastblogger Anne in de Noordoostpolder 

Jaaa, nog meer leuke blogs!

Laat je van je horen?

Leave a Reply

Lees vorig bericht:
Baby update – Filip 1 maand oud

De tijd vliegt, het is een cliché maar dit keer ervaar ik het ook echt zo. Filip is (morgen) alweer...

Sluiten