De mama's

Meet the mama stopt, een terugblik.

Ruim drie jaar lang hebben we elke dinsdag het verhaal van een mama online geplaatst in ‘Meet the mama’. In totaal portretteerden we 136 (!) vrouwen. Wat was het leuk om jullie persoonlijk te ontmoeten en om jullie proberen te weerspiegelen in beeld en woord. We hebben er van genoten en met liefde zijn we heel wat zaterdagen door het hele land gereden om de foto’s te maken. Maar nu is het klaar, ‘Meet the mama’ stopt ermee. 

Waarom?

Eigenlijk is onze website gestart met het idee dat het ons leuk zou lijken om andere mama’s te ontmoeten. We waren allebei actief op Instagram, maar veel van jullie kenden we alleen van daar en hadden we nog nooit in het echt gezien. Het leek ons leuk de persoon achter de account te ontmoeten.. Daarnaast vonden we ‘Meet the mama’ een mooie manier om iemand in het zonnetje te zetten. Want hoe leuk is het om iemand op de foto te zetten en daar een positief stuk over te schrijven op de website. Daarnaast wilden we laten zien dat niet alles zo mooi is als op Instagram, maar dat we ook allemaal onze eigen verhaal hebben. Zowel positief als negatief.

Omdat de website groeit en daarmee ook de tijd die erin gaat zitten, merken we dat het voor ons als ‘hobby’ naast ons gezinsleven en werk, erg veel wordt. Omdat we beiden willen dat Mama’s op hakken een hobby blijft en geen tweede baan, moesten we de keuze maken om wat te minderen. Omdat in deze rubriek de meeste tijd zit (gemiddeld 3 à 4 uur per moeder) en omdat we bij de fotoshoots toch erg vaak te maken hadden met last-minute afmeldingen zonder reden, hebben we besloten met ‘Meet the mama’ te stoppen.

We hebben genoten van alle ontmoetingen, de fotoshoots, de lieve reacties en mooie verhalen. Wat was het tof om deze rubriek op te zetten en te zien dat het ook het meestgelezen onderdeel van de website werd. Dank daarvoor <3 We gaan het, ondanks dat het de juist keuze is, erg missen!

Een terugblik

Wat vond je het leukste aan deze rubriek?

Jennifer: Zeker de ontmoetingen met de mama’s! Daarnaast vond ik het super leuk om mijn liefde voor fotografie te ontdekken. Eerder werkten we samen met andere fotografen, daarna besloten we de portretten zelf te schieten. Door mijzelf in de diepe te gooien, heb ik de uitdaging gevonden op mijn camera te leren kennen. Ik ben hierdoor echt gaan genieten van een goed gelukte foto waar de emoties van af spatten.  Wat dat betreft heb ik er een hobby aan overgehouden.

Hanna: De ontmoetingen met de deelnemers. Leuk om al die mama’s zo te leren kennen en zo ook dichter bij de lezers te komen.

Welke ontmoeting is je het meeste bijgebleven?

Jennifer: De ontmoeting met Marloes. Zij was één van de eerste moeders die voor ‘meet the mama’ vertelde over haar postnatale depressie. Het delen van haar verhaal en gefotografeerd worden was voor deze mama een enorme stap. Ook een belangrijke stap om het taboe te doorbreken. Het resulteerde in emotionele fotoshoot. Het was voor mij een heel puur moment en ik vond het mooi dat de emoties er op dat moment mochten zijn. Het was wat dat betreft een voorrecht om haar verhaal te mogen delen.

Hanna: Die met Carina. Zij had een heftig verhaal, maar was alsnog zo positief. Dat vond ik zo knap en mooi om te zien. Het kwam bij mij extra binnen omdat ik die ochtend dat de fotoshoot plaatsvond een positieve test in handen had, terwijl zij niet zwanger kon raken. Dat voelde zo dubbel en oneerlijk.

Welk verhaal is je het meeste bijgebleven?

Jennifer: Toen ik het verhaal van Irina moest schrijven, werd ik er zelf enorm emotioneel van. Bij het schrijven had ik constant de tranen over mijn wangen. Zo intens was haar verhaal. Ik moest zelfs even pauze nemen en op een later moment verder gaan. Ben zó blij voor haar dat ze nu de liefde weer heeft gevonden!

Hanna: Het verhaal van Chantal. Haar tweede zwangerschap eindigde in een stilgeboorte. Ontzettend heftig!

Welk verhaal vond je het mooiste om te schrijven?

Jennifer: Dat is best moeilijk kiezen! Toch ga ik voor het verhaal van Selma. Ik kende haar nog van de HAVO. Ze werd op jonge leeftijd moeder en ik vond het zo bewonderenswaardig hoe zij juist liet blijken dat je als ‘tienermoeder’ niet per definitie ‘afgeschreven’ bent. Haar positiviteit en daadkracht maakte dat ze juist heel veel heeft kunnen bereiken.

Hanna: Het verhaal van Suzanne. Zij kreeg een ongeluk tijdens haar werk als dolfijnentrainster en hield daar niet aangeboren hersenletsel aan over. Maar wat is ze positief en wat gaat ze hier goed mee om. Erg indrukwekkend.

Terwijl deze deur sluit, openen er ook een aantal nieuwe deuren voor Mama’s op hakken. Per 1 oktober hebben we wat leuke veranderingen voor jullie in petto. Benieuwd? Houd de website in de gaten of volg ons via Instagram/Facebook! 

Tijdens de vele fotoshoots!

Jaaa, nog meer leuke blogs!

Laat je van je horen?

Leave a Reply

Lees vorig bericht:
Babyupdate Olivia 2 maanden

Olivia was afgelopen zondag alweer 2 maanden oud. Ze is nu 55 cm lang en weegt 4710 gram. Best een...

Sluiten