De mama's

Meet the mama: Sonja

Meet Sonja. Een moeder van de drieling: Joël, Micha en Danique. Ze is een trotse moeder en heeft een enorme power. Drie kinderen opvoeden lijkt mij zo ingewikkeld en zwaar. En dat is het ook. Toch probeert Sonja er altijd voor haar kinderen te zijn. De tropenjaren lijkt ze nu gehad te hebben en ze kijkt hoopvol naar de toekomst. Lees mee en ontdek deze bijzondere mama van een drieling.

IMG_7690

Een drielingmama

In het begin van haar zwangerschap had de drielingmama een voorgevoel dat ze meerdere kindjes in haar buik had. Ze vertelde aan haar moeder en haar vriendin dat ze wel eens zwanger kon zijn van een tweeling. Dit idee omarmde ze gelijk omdat het haar zo bijzonder leek. Tijdens de echo kon ze dit idee niet van haar afzetten. De echoscopist verblijde hun met het nieuws dat er inderdaad meer kindjes in haar buik zaten. ‘Ik zie, één, twee, drie kindjes. Gefeliciteerd!’ Geschrokken en beduusd keken Sonja en Dennis (haar man) elkaar aan. Dennis grapt later nog dat hij die dag geen woord meer gesproken heeft. Hij moest dit nieuws echt verwerken. Sonja belde haar moeder op en vertelde dat ze geen tweeling kregen. Oma was toen stiekem wel een klein beetje opgelucht. Die opluchting was van korte duur toen Sonja vertelde dat er drie baby’s in haar buik zaten. Na een dag was de schrik weg en konden ze in alle blijdschap genieten van deze zwangerschap.

Ik vond het zo bijzonder om zwanger te zijn van een drieling. Het was een zware zwangerschap, maar ik genoot van elk minuut. Ik wist dat de kans klein was, dat ik het nog een keer ging meemaken. Na 36 weken zwangerschap kon ik mijn kindjes eindelijk in mijn armen sluiten. Wat een mooi moment was dat.

IMG_7682

IMG_7686

De eerste zes maanden waren pittig. De kindjes sliepen weinig en de kersverse ouders moesten ’s nachts wel twintig keer hun bed uit. Om de vijf minuten was er wel een baby die getroost moest worden. Met drie baby’s kom je letterlijk twee handen te kort als je met z’n tweeën bent. Haar man hielp iedere nacht mee, terwijl de volgende dag om vijf uur de wekker ging om naar zijn werk te moeten gaan.

De drieling sliep alleen overdag in de kinderwagen. Omdat wij in een maisonnette woonden moest ik drie trappen af om naar buiten te gaan. Ik nam dan iedere keer een baby mee naar beneden en legde hem/haar in de wagen. Vervolgens ging ik weer naar boven om uiteindelijk na vijftien traptreden buiten te kunnen wandelen. In de wandelwagen vielen ze in slaap. Bij thuiskomst begon ik weer aan mijn trappenavontuur. Je kunt je nu wel voorstellen dat ik die eerste maanden heel wat kilo’s verloor.

De kilo’s vlogen er ook af omdat de trotste mama vijf maanden borstvoeding heeft gegeven. Ze vond het bijzonder om haar kindjes te voeden met haar eigen melk. Het is volgens haar het beste voor de kindjes en om eerlijk te zijn ook heel goedkoop. Na vijf maanden bouwde ze de voeding af en na zes maanden merkte Sonja dat ze meer in een ritme kwamen. De echte ommekeer kwam na een verhuizing naar een grotere woning. Ze verhuisden in één weekend van vrijdag tot zondag. Die zondagavond ploften Dennis en Sonja op de bank om vervolgens de volgende dag om 15:30 uur wakker te worden. Die nacht (en dag) sliepen ze als een roos. Dit zette zich gelukkig voort en de nachten werden al snel minder slopend.

IMG_7718

IMG_7676

Tijd voor jezelf? Wat is dat?

Het enige wat de toegewijde mama mist is tijd voor zichzelf. Als ik haar vraag hoe ze ondanks de drukte voor zichzelf tijd neemt, antwoordt Sonja lachend dat ze al heel lang is vergeten wat tijd voor zichzelf precies inhoudt. Net zoals ‘s ochtend voor de spiegel staan. ‘Ik sta in de ochtend niet voor de spiegel. Vaak kom ik er in de auto pas achter hoe mijn haar zit en of mijn mascara uitgelopen is haha’.

Nu de kindjes ouder zijn merkt de brunette dat ze meer kan ondernemen. ‘Dennis en ik gaan geregeld een avondje uit.’ Die tijd hebben we nodig om elkaar niet te vergeten. We hebben een drieling overleefd en nog steeds zijn we bij elkaar’, grapt de mama.

IMG_7735

IMG_9369

IMG_7743

Over vijf jaar wenst Sonja nog steeds vol liefde en toewijding voor haar kids te zorgen. Toch hoopt ze dan een opleiding te beginnen. Momenteel werkt ze 24-36 uur in de week in een casino. Daar ziet ze soms mensen die verslaafd zijn aan gokken. Ze merkt dan dat ze ze graag zou willen helpen. Om die reden wil Sonja graag maatschappelijk werker worden. Een ander ‘simpele’ droom is gewoon om meer tijd aan zichzelf te besteden. Iets voor zichzelf kopen of naar de kapper gaan zijn een aantal veranderingen die ze zou willen zien.

De powermama geeft ons nog een waardevol advies mee:

Als je net moeder bent geworden komen er veel nieuwe dingen op je af. Vaak zijn er veel mensen die dan willen helpen. Aanvaard die hulp. Mijn moeder was en is een steun en toeverlaat. Ik kan mij nog zo goed herinneren dat de kindjes een paar weken oud waren en ik huilend mijn moeder opbelde. Ik had echt hulp nodig. Gelukkig stond ze later voor de deur. Naast hulp aanvaarden vind ik rust, regelmaat en reinheid zo belangrijk. Hoe moeilijk het soms ook was, we probeerden altijd heel duidelijk te zijn naar onze drieling. Ze hadden vaste tijden om naar bed te gaan en als ze huilden ging ik altijd terug om ze te troosten. De verleiding was dan groot om ze naar beneden mee te nemen. Gelukkig bleef ik volhardend en consequent. Dit heeft op de langere termijn erg geholpen.

Deze mama verdient in ieder geval heel veel respect. We zijn benieuwd hoe de drieling zich gaat ontwikkelen! Veel geluk samen!

IMG_9348

Fotografie: Hanna – Mama’s op Hakken
Locatie: op de prachtige woonboot van Annelies Dorsman

Print Friendly, PDF & Email

Jaaa, nog meer leuke blogs!

1 Reactie

  • Reply
    Manuelle
    15 maart 2016 at 09:02

    Wow respect

  • Leave a Reply

    Lees vorig bericht:
    Mijn fotodagboek: een dag met mijn tweeling

    Gister was ik een hele dag alleen met mijn tweeling. Ik besloot om een fotodagboek bij te houden om zo...

    Sluiten