De mama's

Meet the mama: Karina

In minder dan 2 jaar tijd van vrijgezel naar samenwonend en een baby. En straks binnen drie jaar van vrijgezel naar getrouwd met een baby. Karina stapt namelijk in september in het huwelijksbootje met haar Hylke. Hun relatie begon gelijk in sneltreinvaart. Na een paar dates kwam hij bij haar in huis wonen. Karina (28) had een appartementje in hartje Lemmer en haar vriend had een koopwoning net buiten het centrum. Die hebben ze samen verbouwd en nog geen jaar na hun eerste date verhuisden ze naar die woning. Een paar maanden later was ze zwanger en vorig jaar augustus werd ze mama van dochter Jade. Zo snel kan het gaan!

Maar wel een lastige zwangerschap

Aan het prille begin van Karina haar zwangerschap ging alles goed. Ze had geen last van misselijkheid, was niet extreem moe en eigenlijk voelde ze zich prima. Maar al vrij snel kreeg ze wat steken en ongemak in haar rug en billen en dus werd ze angstig voor rugklachten. Ze probeerde veel te bewegen om dit tegen te gaan. Maar halverwege haar zwangerschap moest ze zich toch gedeeltelijk ziek melden en werkte ze nog maar halve dagen. Ze werkt namelijk in een kledingwinkel en dan moet je natuurlijk ook veel staan.

”Door de rug en bil klachten en ben ik naar een fysiotherapeut gegaan. Ze dachten in eerste instantie aan bekkeninstabiliteit, maar het bleek zwangerschapsischias te zijn. Dit is een zenuwpijn afkomstig van de ischiasspier, deze loopt van je ruggenmerg via de bil langs de achterkant van je been. Op een gegeven moment werd de pijn zo heftig dat ik na een werkdag of een gewone drukke dag amper nog kon lopen. Het blijkt ook lastig te behandelen. Rust werd mij aangeraden, maar ik vond de keuze om halve dagen te werken al lastig dus ik wilde zeker niet minder werken.”

Totdat ze in de 27e week van haar zwangerschap hevig bloedverlies kreeg. Het eerste wat ze dacht was dat het mis was. De verloskundige kwam snel naar haar toe en gelukkig was alles goed met de baby. Weer kreeg ze het advies om rust te nemen.

”De volgende morgen had ik weer een bloeding waardoor ik doorgestuurd werd naar het ziekenhuis. Na onderzoeken bleek de placenta tegen de baarmoedermond te liggen. Placenta previa wordt dat genoemd. De placenta is dan de oorzaak van de bloedingen. Bij een placenta previa kan de placenta nog verder zakken, zodat deze voor de baarmoedermond komt te liggen. Dat is natuurlijk een probleem als je moet bevallen. Maar grote kans dat de placenta omhoog zou trekken met mijn groeiende buik. Maar zeker was dit natuurlijk niet. Ik moest ter observatie in het ziekenhuis blijven en heb die dag en nacht nog milde bloedingen gehad, maar de hoeveelheid nam per keer gelukkig af.”

Het betekende wel dat de Friezin niet mee aan het werk mocht. Dus met 27 weken zwangerschap zat ze al volledig thuis. Dat vond ze aan het begin best lastig, omdat ze het gewend was om aan het werk te zijn en veel buitenshuis te ondernemen. Maar nu was ze ineens verplicht om het rustig aan te doen en dat deed ze natuurlijk ook voor de baby. Achteraf ziet ze in dat dat het beste voor haar is geweest en gelukkig voelde ze zich in het derde trimester heel goed. Ze had veel minder last van de ischias en de placenta was uit zichzelf omhoog getrokken door de groeiende buik. Daardoor mocht ze gewoon thuis bevallen, iets wat ze heel graag wilde. Ze moest wel even geduld hebben tot 40 weken en 5 dagen.

Bevallen in bad

Met veertig weken en vijf dagen werd Karina gestript en diezelfde nacht begonnen de weeën. Ze ging uit bed en is beneden wat gaan aanrommelen. Zo heeft ze nog even de vaatwasser uitgeruimd. Toch kwamen de weeën steeds sneller en volgens een app kwamen ze al om de vier minuten.

”Ik dacht nog bij mezelf ik heb het vast niet helemaal goed gedaan, want dat is wel heel snel. Maar ik heb toch Hylke van geroepen om alles alvast klaar te zetten, aangezien ik in een bevalbad wilde bevallen. Hij heeft alles klaargezet en net toen het bad stond, en na 3 en half uur weeën, braken mijn vliezen. Toen werd het pas serieus voor mij en voelde ik meteen de persdrang. Ik moest de verloskundige nog bellen dus dat heb ik meteen gedaan, zij was er met 40 minuten. Ik had al volledige ontsluiting en ben in bad gegaan.”

Karina vond het lastig om zich volledig over te geven aan de persdrang, omdat ze dat al even had weggepuft. Maar na 50 minuten werd Jade in bad geboren. De kersverse mama pakte haar zelf uit het water.

”Dat vond ik zo bijzonder. Eindelijk was ze daar, ons kleine meisje waar we al die tijd naar hadden uitgekeken. Een deel van Hylke en een deel van mij, zo onwerkelijk en toch was het meteen alsof het altijd zo had moeten zijn.”

Alles ging goed met de kleine meid en Karina keek gelijk al terug op een mooie bevallng. Ze voelde zich dolgelukkig en goed, totdat ze na drie dagen een flinke koorts kreeg die alleen maar erger werd. Ze moest weer naar het ziekenhuis, maar gelukkig knapte ze met een antibioticakuur snel weer op. Het genieten kon beginnen!

Je eigen gevoel volgen

Jade sliep al met drie weken door van 8 tot 8. Hoewel Karina het advies kreeg om haar newborn wakker te maken, trok ze zich daar niks van.

”Jade kreeg voldoende voeding overdag waardoor ze het blijkbaar in de nacht niet meer nodig had. Ik heb heel erg mijn eigen ideeën over het moederschap en de opvoeding. Ik denk dat iedere moeder zelf het beste weet wat werkt voor haar en haar kindje. Ik dus ook. Ik hou me niet strikt aan het eetschema wat opgelegd wordt. Jade liet wel eens een half flesje staan, daar maakte ik me totaal niet druk om. Een andere dag drinkt ze wel eens een extra flesje leeg. Ik dwing haar niet te eten, zij kan zelf heel goed aangeven wat ze nodig heeft. Wij hebben de ene dag ook meer trek dan de andere dag. Zolang Jade goed groeit en zich goed voelt, maak ik me daar geen zorgen om.”

Dit vind ik echt ontzettend knap voor iemand die haar eerste heeft. Vaak krijg je zoveel te horen van het consultatiebureau en je leest natuurlijk op internet ook van alles. Toch trok Karina zich daar niets van aan en zij deed (en doet) lekker haar eigen ding. Ze is een trotse mama.

”Ik vind het heel bijzonder om mama (mem) te mogen zijn. Alles draait om ons kleine meisje en haar lach maakt ook moeilijke momenten weer goed. Het krijgen ​van een kind verandert je leven volkomen. Waar ik eerder stad en land afreisde om van alles te ondernemen, kan ik nu vooral genieten van tijd met mijn gezin. Iedere levensfase heeft zijn charme. Ik merk dat ik niet langer van mezelf eis om alle ballen in de lucht te houden. Af en toe mag ik me van mezelf focussen op 1 ding tegelijkertijd en die ommekeer heeft mij persoonlijk veel rust gegeven.”


Fotografie door Hanna, bij het Woudagemaal in Lemmer

Print Friendly, PDF & Email

Jaaa, nog meer leuke blogs!

Laat je van je horen?

Leave a Reply

Lees vorig bericht:
Over dankbaar zijn maar ook blijven dromen.

Zwanger zijn is iets wat ik prachtig vind. Het is een groot wonder dat er een kind in je groeit...

Sluiten