Blogs

Kom, laten we lachen om mijn blunders!

Wie met mij een dag op stap is weet dat ik een enorme flapuit ben, lichtelijk chaotisch en dat ik constant grappen maak. Zelf vind ik mijzelf erg grappig en lach ik het hardst op mijn eigen grappen.  Ik check niet of mijn grap goed is overgekomen, want waarom is dat eigenlijk belangrijk? Naast mijn poging tot humoristisch zijn maak ik ook enorm veel blunders en haal ik gezegdes schaamteloos door elkaar. Tijd om wat blunders op te biechten:

Lachen, gieren, brullen om blunders

Laat ik eerst beginnen met al die moeilijke gezegden. Nederlands heb ik geleerd op de basisschool en eerlijk gezegd snap ik niets van al die uitdrukkingen. Je zal dan denken dat je dan spreekwoorden zoveel mogelijk probeert te vermijden. Maar ik niet. De flapuit in mij benoemt allerlei gezegden vol overtuiging. Om daarna te horen dat mijn poging mislukt is:

“ Ja heb je, nee kun je krijgen”. Of was het nou andersom?

“ Het leven is niet altijd rozengeur en Wodka Lime”. Dit heb ik een keer gezegd met de bedoeling heel serieus te klinken. Een lachbui tot gevolg.

“ Een naald in een hooiberg zoeken”. Ik leerde later dat het een speld is en geen naald.

En tijdens een vergadering op het werk riep ik een keer overtuigend: “jongens, laten we geen water op het vuur gooien”.

Inmiddels schaam ik mij niet om mijn uitspattingen. Stiekem vind ik het wel grappig en vind ik dat het gewoon bij mij hoort.

En ik ga maar door..

En dan de blunders. Gister maakte ik er nog één. Toen ik een maaltijdsalade voor mijzelf bereidde en ik in gedachten de dressing door mijn sap deed. Oeps. Ik heb het gewoon gedronken ook; beetje bouillon door de sap deert niet.

Mijn ergste blunder was een keer dat ik in de ochtend wat chagrijnig was en daardoor niet zo aardig was voor mijn man. Ik was wat bot en ik vond het niet fijn hoe we die ochtend afscheid van elkaar namen. Schuldbewust koos ik ervoor om hem gelijk op te bellen en mijn excuses aan te bieden. Dit ging als volgt:

“Schat, ik vond het niet zo leuk hoe we uit elkaar gingen, sorry daarvoor”. “Okey”, zei mijn geliefde man. “Ik bel je later terug”. Ik vond hem zo kortaf wat ik ECHT niet begreep. “Ben je nog boos?” Vroeg ik. “Nee, ik bel je later terug”, zei hij streng. Toen besefte ik dat hij die ochtend collega’s in de auto zou hebben. En ohja, hij belt altijd handsfree op speakers in de auto. Great!

Nog meer blunders had ik toen wij met onze belastingadviseur onze financiën doornamen. Toen we ons huis kochten hebben wij een aantal diensten bij Libero afgenomen. Die beruchte avond kwam ik alleen niet op de naam van dit bedrijf. Uiteindelijk riep ik overtuigend: “Ohja ik weet het al; LIBIDO”. De belastingadviseur keek mij lachend aan en zei: “Dat is wat anders”.

Ook met kleding kun je ontzettend blunderen. Ik had in april een cursus psychopathologie voor mijn werk. In die zaal zaten allemaal (voor mij onbekende) professionals in de zorg. Lees: psychologen, verpleegkundigen en maatschappelijk werkers. Die ochtend had ik haast en eenmaal in de cursuszaal zag ik tot mijn spijt dat ik mijn trui andersom aan had. Ik wist niet hoe snel ik naar de WC moest gaan.

Zo! Nu weten jullie hoe ongelofelijk hard ik kan blunderen. Gelukkig vind ik het zelf niet zo erg en kan ik heel hard om mijzelf lachen.

En jullie: vertel… Wat zijn jullie blunders?!

Jaaa, nog meer leuke blogs!

Laat je van je horen?

Leave a Reply

Lees vorig bericht:
28 weken zwanger – update #16

Afgelopen week heb ik voor het eerst weer gewerkt. Ik ben bureauredacteur bij een regionale omroep en had zin om...

Sluiten