Blogs Tweeling

Ben ik té jong moeder geworden?

Op mijn 22ste verwachtte ik twee kinderen. Ik kreeg mijn tweeling toen ik net 23 jaar oud was. Een bijzonder moment en een moment dat mijn leven voorgoed zou veranderen. Want mijn wereld is nu anders; voorbij is het eeuwige getreuzel in de ochtend en de avonden op stap met manlief. Vind ik dit nu jammer of zijn de kids dit allemaal waard?

Jong moeder zijn

Ik ben met veel dingen een vroege vogel geweest. Dit is blijkbaar een trend die ik graag voortzet. Op de basisschool was ik ieder jaar de jongste van de klas, op mijn 11de begon high-school voor mij. Dit werd nog ‘ erger’ toen ik op mijn 16e elke dag twee uur reisde voor mijn HBO opleiding. 20 jaar was ik toen ik full-time ging werken als maatschappelijk werker en ondertussen afstudeerde. Mijn liefde ontmoette ik met 14 jaar en ik was bijna 20 jaar toen ik met hem trouwde.

Mijn jonge jaren gingen in sneltreinvaart voorbij.

Nu ik al 26 lentes heb meegemaakt, besef ik dan toch een klein beetje dat ik ‘ouder’ aan het worden ben. De 30 nadert en dus vraag ik mij af wat ik met mijn jeugdjaren gedaan heb? De filosoof in mij reflecteert en zoekt naar antwoorden. Leef ik mijn leven goed, of wil ik dingen anders doen? En vóóral: heb ik spijt?

Verantwoordelijkheid nemen 2.0

Als ik terugkijk op mijn jeugd, zie ik vooral dat ik veel verantwoordelijkheid heb genomen. Soms heb ik dit moeten doen omdat de omstandigheden dit vroegen. Thuis hebben wij het niet altijd makkelijk gehad. Mijn dappere moeder emigreerde naar Nederland en kwam op onbekend gebied. Voor haar een enorme uitdaging om haar kostbare kinderen hier op te laten groeien.

In haar zoektocht naar de juiste weg, moesten wij ook pionieren. Ik smeerde mijn eigen brood in groep 3, ik zorgde dat mijn eigen huiswerk af was en ik wist zelf welke boeken mee moesten naar school. Op ouderavonden ging ik mee, want dan kon ik mijn moeder ‘helpen’ bij het verwerken van alle informatie. Andere tragische gebeurtenissen in de familie hebben gebracht dat ik snel heb geleerd om voor mijzelf te zorgen.

Zo leerde ik verantwoordelijkheid nemen. Dit heeft gemaakt dat ik altijd een enorme drive heb gehad om verder te komen en mij te ontwikkelen. Misschien dat ik daarom altijd zo vroeg met alles begonnen ben. Terwijl mijn leeftijdgenoten drankjes deden in de kroeg, dook ik in de boeken om een nacht studerend door te halen.

Men zegt vaak dat ik ‘ouder’ overkom. En dat klopt, want mijn schattige uitstraling zegt nog niets over wie ik ben van binnen.

Heb ik spijt?

Nadat ik jong trouwde hadden wij als stel super veel tijd om te genieten. In de avond op date-night was zeker favoriet. Dan gingen we nog steeds niet naar de kroeg, maar naar de bios. We sliepen dan uit in de ochtend en leefden zo voort. Toch mistte ik ook iets.. De dagen waren lang en saai. Ik had mijn fijne werkplek, maar niet per se de ambitie om full-time te werken en mijn dagen alleen hiermee te vullen. Ik verlangde op een gegeven moment naar het moederschap. Om zo samen een nieuw avontuur aan te gaan. Dat het er toen twee zouden worden, was natuurlijk best een uitdaging, maar een uitdaging die ik niet had willen missen.

Spijt heb ik dus totaal niet. Ik geniet volop van de kinderen. Ze zijn mijn oogappeltjes en een verrijking van mijn leven!  Natuurlijk mis ik het treuzelen in de ochtend en avonden dat ik echt ‘chill’ in plaats van de was vouw. Maar zonder de kids zal ik deze rustmomenten ook niet hebben gewaardeerd.

Om de rust nog enigszins in huize ‘ Jennifer’ te bewaren, denk ik voorlopig niet aan nog meer kids. Voor nu vind ik ons gezin goed zo. Ik ben benieuwd hoe jullie dit ervaren? Ben je juist laat moeder geworden (en waarom) of was je er ook zo vroeg bij?

Jaaa, nog meer leuke blogs!

6 Reacties

  • Reply
    Marije
    19 oktober 2017 at 07:12

    Het klinkt alsof je soms heftige jeugd je heeft gemaakt tot een vrouw die sneller volwassen is geworden. Ik ben juist laat moeder geworden en was 34 toen onze zoon werd geboren. Nu denk ik soms: was ik er maar eerder aan begonnen, dan had ik meer kinderen kunnen krijgen. Een elftal haha. Maar het is ook goed zo. Het leven komt zoals het komt.

    • Reply
      Jennifer
      19 oktober 2017 at 19:06

      Haha een elftal is wel praktisch met spelletjes. Qua vervoer.. . Ja mooi en goed dat iedereen daarin zichzelf volgt. Ik denk dan juist; ik had meer kunnen genieten van uitslapen. Maar nu denk ik vooral; doe tijd komt weer :-)! Kan niet wachten om met dochterlief te shoppen!

  • Reply
    Dieke
    19 oktober 2017 at 07:33

    Wanneer ben je te jong… ik was net 20 toen ik ging trouwen en wilde heel graag jong kinderen. Met 21 verwachte ik de eerste. Na twee miskramen kwam de tweede toen ik 23 was en met 25 de derde. Ons gezinnetje was compleet…. Het mooiste cadeautje kwam als verassing op mijn 29ste. Nu ben ik 32 jaar en trotse mama van Ruben 11 Mirthe 8 Marijn 6 en Sophie bijna 3. Dus ach wat is jong….

    • Reply
      Jennifer
      19 oktober 2017 at 19:08

      Wat een prachtig cadeau nog met een ‘nakomertje’. Stiekem zou ik dat ook wel leuk vinden; zo’n spontane wondertje! En idd, wat is jong.. het is ook maar hoe iedereen het zelf beleefd.

  • Reply
    Linda
    19 oktober 2017 at 22:01

    Ik had achteraf gezien langer willen wachten. Ik was zwanger toen ik 24 was, als eerste in mijn omgeving. Mijn dochtertje bleek een huilbaby voor 9 mnd non stop. We besloten een kindje er kort achteraan te plannen zodat ze wat aan elkaar hadden, en we die baby-tijd maar gehad hadden. Dit tweede kindje bleek echter gehandicapt en huilde nog langer, intenser en harder.. Het leven wat volgde was zo zwaar, dat ik er haast onder bezweek. Ik was zo naïef nog, en zo jong. Ik was nergens op voorbereid. Ik ben sowieso een laatbloeier in alles, maar kinderen wilde ik (heel idealistisch) graag jong.
    Nou… had ik maar eventjes gewacht tot ik wat meer levenswijsheid had, om de situaties beter te handelen. En hoewel ik elke dag van Sarah (ruim 5) en Jesse (4) geniet, zou ik het toch anders hebben gedaan als ik de tijd kon terugdraaien.
    Voordeel is wel: Je leert nieuwe dingen in de hoogste versnelling.

  • Reply
    Mirjam
    22 oktober 2017 at 08:09

    Ik was 19 toen ik zwanger raakte van onze eerste dochter. Nu ben ik 25 en zit ik onze tweede dochter van net 4 weekjes oud op schoot. Ik had ze graag wat dichter op elkaar gehad. Heb geen spijt dat ik zo jong moeder ben geworden, maar vind het wel jammer dat alles niet ‘in de goede volgorde’ is gegaan. Wil graag nog een diploma halen, maar het was zo veel makkelijker geweest als ik eerst mijn studie had kunnen afmaken voordat onze dochters geboren werden. Maar mijn wens voor een tweede kindje was al heel snel groter dan mijn wens voor het halen van en diploma…

  • Leave a Reply

    Lees vorig bericht:
    Het kastje van: Elisa

    Deze week het kastje van Elisa. Mama Natasja houdt van shoppen en heeft een eigen stijl voor haar kids! Ze...

    Sluiten