Gastblog Van Abish

In drie jaar tijd van een tweepersoons- naar een zespersoons gezin

Mijn nieuwe gezinssamenstelling is er eentje in de categorie: nooit gedacht. Wanneer je samen met je grote liefde besluit om voor een kindje te gaan, houdt dit in de meeste gevallen in, dat je na 9 maanden met z’n drieën bent. In ons geval staat de teller na 9 maanden op zes leden in het gezin. Onze baby is gezegend met twee stoere broers en een grote zus die haar kan voorzien van een goede ‘girls talk’.

Mijn gezin: één plus één is zes

We wilden graag de eerste drie maanden van de zwangerschap samen beleven zonder het wereldkundig te maken. Ons geheimpje. Normaliter moet dat ook geen probleem zijn, zelfs wanneer je al andere kinderen hebt. Kinderen denken niet na wanneer je gekke dingen eet, moe of kotsmisselijk bent. Maar met een slimme puber in huis staan de zaken er toch even anders voor. De eerste drie maanden was ik enorm misselijk en had ik rare cravings.

Door mijn enorme misselijkheid belandde ik regelmatig op bed en schotelde ik mijn dochter de raarste dingen voor. Zo moest en zou ik opeens dagelijks knakworstjes uit blik eten. Dat hield in: aardappelen met knakworstjes, bolletjes met knakworstjes en ik zette de knakworstjes zelfs op tafel om ze tussen een burrito te doen. Ja, ik weet het, goor. Op avondmaaltijd dag 3 vroeg de puber zich af: “mam, waarom eten we nou weer die knakworstjes”?

Blijkbaar had zij al een koppeling in haar hoofd gemaakt en bedacht dat haar moeder zwanger moest zijn. Zij wist overigens wel dat wij bezig waren met zwanger raken en dat wij in een traject zaten bij de fertiliteitskliniek. Maar ik had haar ook verteld dat de mogelijkheid bestond dat het lang kon gaan duren en ik besprak de echte ins en outs niet met haar. Enkel alleen dat we bezig waren met zwanger worden zodat zij zich mentaal kon voorbereiden op een broertje of zusje.

Vertellen van het nieuws 

Mijn dochter en ik zijn twee handen op één buik. Ik gedroeg mij anders dan normaal en hierdoor ontstonden er bij haar vraagtekens over het gedrag van haar moeder. Toen ik voelde dat de vraagtekens bij haar met de dag groter werden, besloten we na een goede echo met 8 weken haar het nieuws te vertellen. We lieten haar de echo foto’s zien en haar eerste reactie was: ‘Ik wist het!” Zij zei letterlijk dat ik nooit aardappelen en knakworstjes at en dat er daarom alarmbellen zijn gaan rinkelen bij haar.

Als zwangere moeder wilde ik natuurlijk dat zij het net zo leuk vond als ons, dat zij gewoon lekker aanschoof op de roze wolk. Maar de realiteit was dat zij aan het nieuws moest wennen. Haar vertrouwde, veilige leven was die met haar moeder. Nu kwamen daar een man met twee jongens bij en als klap op de vuurpijl ook nog een baby. Ze moest het nieuws incasseren. En natuurlijk was dat goed. Daar moest ook ruimte voor zijn. Al geef ik toe dat ik ook even moest slikken.

Met dit in ons achterhoofd, was de tijd aangebroken om het nieuws te vertellen aan de twee jongens van mijn vriend. We waren nu beter voorbereid op het feit dat het mogelijk was dat één van de kinderen, of beide kinderen moesten wennen aan het nieuws en het misschien niet leuk zouden vinden. De oudste moest, net als mijn dochter, ook even schakelen bij het nieuws. De jongste daarentegen niet. Mijn vriend en ik concludeerde toch dat de oudste twee ook de gevolgen van een baby kunnen overzien. Zij weten dat een baby zorgt voor meer drukte en gekrijs in huis.

Nadat het nieuws was ingezakt en de eerste schok was verwerkt, ontstond er ruimte voor blijdschap en geluk. Er werd gespeculeerd over het geslacht, veelvuldig namen bedacht en geaaid over mijn buik. De kinderen ontpopten zich tot mijn grote verbazing tot zorgzame wezens. Op vakantie werd mij vaak verteld wat ik wel of niet mocht doen. Ze zijn het wel unaniem eens: mijn buik is wel erg dik. De jongste vroeg zich zelfs af of ik zeker wist dat er later niet nog een baby in mijn buik was bijgekomen en het er dus twee waren. Hoe lief wil je het hebben. Heel lief. Ik voel mij een gezegend mens.

Jaaa, nog meer leuke blogs!

1 Reactie

  • Reply
    Chris
    14 september 2018 at 11:40

    Leuk om te lezen! Ook hier vinden ze 4 kinderen soms wel erg druk enzo: ‘Ik hoef later echt geen vier kinderen!’. Haha, prima.
    Geniet ervan! X

  • Leave a Reply

    Lees vorig bericht:
    Hoe houden jullie het huishouden op peil?

    Het huishouden is niet mijn favoriete bezigheid. Naast het moederschap, werken en allerlei sociale activiteiten moet ik er natuurlijk ook...

    Sluiten