Gastblog Van Ruth

Huh! Waar is mijn baby gebleven?!

Als de tijd je inhaalt. Het gevoel dat je peuter en kleuter gisteren nog babies waren en ze volledig afhankelijk waren van jouw zorg. Het ontroert me als ik er zo nu en dan even stil bij sta. Naar mijn dochters kijk en zie hoe groot ze al zijn en hoeveel ze al kunnen. Het zijn al hele mensjes zo met hun eigen karakters, emoties en vooral hun eigen willetje. Bijzonder om te zien dat ik dingen van mezelf herken of juist helemaal niet.

Groter worden is loslaten

Vorige week zaten Hans en ik koffie te drinken op de bank en te kijken naar hoe de meiden samen speelden. Ineens zeiden we tegen elkaar: wat lijken ze op elkaar! Dit hebben we nog niet eerder zo gezien, échte zussen. Niets is mooier dan onze kinderen gezond en gelukkig groot te zien worden, wat een zegen! Maar het is ook een beetje afscheid nemen van een hele bijzondere periode. Nou hopen wij nog een keer die baby tijd te mogen ervaren (inclusief voedingen om de 3/4 uur en slapeloze
nachten, yay!) straks in het voorjaar, maar er komt een tijd waarin we zullen weten en beseffen dat het nooit meer zal komen.

Ik vond (toen ik nog geen kinderen had) dat mensen daar een beetje overdreven over konden doen. That’s life. Toch? Maar nu snap ik het wel. Groter worden betekent steeds een beetje meer loslaten. Dat is voor de ene ouder ook wat makkelijker dan de ander maar we zullen het er allemaal best over eens zijn dat we onze kinderen het liefst willen beschermen voor alle nare dingen in deze wereld.

Ik betrapte mezelf erop dat ik het best een ‘ding’ vond toen Lauren voor het eerst naar een verjaardagsfeestje ging waar ik de ouders niet van ken. Niet wist waar het meisje woonde en uit welk gezin het kwam. Maar fantastisch om te zien toen ze stralend thuiskwam en vertelde dat ze een prinsessenfeest gehad had en zelfs een echt diploma gehaald had. Dit is loslaten Ruth, zei ik tegen mezelf en het gaat alleen maar meer worden.

Fotoalbums en babyboeken.

Nu sta ik er best om bekend vaak en veel foto’s te maken van de meiden. Ik vind het heerlijk om ons leven vast te leggen in beeld. Mijn voornemen was om mapjes te maken per maand. En aan het eind van het jaar een album te maken.

Ik was ook behoorlijk teleurgesteld in mezelf toen ik erachter kwam dat ik al redelijk snel faalde (lees: maand 8 van Lauren). Deze Lauren is inmiddels vier jaar beste mensen, 4! En het kind heeft nog steeds geen album of iets wat daarop lijkt.

Nou ken ik Irene van @studioinsenouts via Instagram en kwam haar tegen bij een gemeenschappelijke vriendin op een verjaardag. Zag ik laatst bij haar ontzettend leuke invulboeken voorbijkomen. Je hebt verschillende versies, zoals de bekende zwangerschap en babyboeken. Maar ook ‘Kijk mij eens’ voor 1-4 jaar en ‘Ik ga naar school’ voor de hele basisschoolperiode. Dit is voor mij gemaakt dacht ik meteen en het klopt. Het zijn stevige invulboeken waar niet alleen voorgekauwde vragen instaan, maar juist heel veel ruimte om het eigen te maken door middel van foto’s en eigen teksten. Ik vind het heerlijk om in me-time te tekenen en doodlen dus dit is perfect. En het leukste vind ik dat Lauren straks één boek heeft voor de hele basisschoolperiode.

Lauren heeft nu al een paar keer een vriendenboekje (wie kent ze niet!) meegenomen van een klasgenootje en wilde er zelf ook eentje. Komt mooi uit dat ik die nog niet had aangeschaft want ook deze is in dezelfde stijl te krijgen. Er is over nagedacht want zo is er écht stevig papier gebruikt zodat kinderen er in kunnen kleuren, verven, tekenen en plakken zonder dat het papier meteen scheurt. Top dus!​

 

Geen excuses meer, maar doen!

Ik ben inmiddels goed op weg met het schrijven in de boeken (Hans schrijft er ook in) en heb zelfs al een selectie gemaakt welke foto’s ik wil af laten drukken om erin te plakken. Dit kan nog wel eens een succes worden 🙂 Vraag me over een jaar eens waar ik sta met mijn boeken, haha! Het plan om een écht baby fotoalbum te maken is er zeker ook nog. Ik heb zelf ook nog zo’n
fotoalbum met daarboven zo’n heerlijke tekstje geschreven door mijn moeder en datum erbij. Love it! De foto’s zijn er, nu nog moed verzamelen om het écht te gaan sorteren. Maar het begin is er nu met de leuke invulboeken!

Ik ben benieuwd, heb jij zelf ook een babyboek of eerste fotoalbum? En maak je ze nu ook zelf voor je kinderen? En plak je de foto’s zelf of maak je alles digitaal? Let me know!

Jaaa, nog meer leuke blogs!

2 Reacties

  • Reply
    Leonie
    8 januari 2018 at 08:34

    Leuk! Hier heb ik een simpele notitieboekjes van de Hema (200paginas), en vanaf hun geboorte schrijf ik iedere maand 1 bladzijde, soort update over hun ontwikkeling en bijzonderheden wat niet vergeten mag worden. Daarnaast heb ik voor beide kindjes het eerste jaar foto’s ingeplakt, maar jeetje wat neemt dat een hoop tijd in beslag! Ben nu over op digitaal, elke maand even wat foto’s en tekst erbij, zo blijf je lekker bij en kost het je maar een avondje per maand :)! Zo waardevol.

  • Reply
    Marijke
    10 januari 2018 at 10:28

    Haha herkenbaar onderwerp Ruth! Die boekjes klinken leuk, ik zou er wel meer foto’s van willen zien (ik heb geen instagram).
    Voor mijn dochter heb ik een heus babyplakboek gemaakt, dat vond ik superleuk. Groot gedeelte daarvan nog in mijn verlof gedaan, toen ik nog wat tijd had. Wat scheelde is dat ik een knutselbureau heb waar ik alles geordend neer kan leggen en tussendoor niet steeds op hoef te ruimen. Dus hup, steeds 1 of 2 bladzijdes per keer.

    Ik heb net weer foto’s uitgezocht van een jaar tijd, daarmee plak ik nog een album van 2-2 jaar. Alles ligt daarvoor al klaar! Het helpt mij altijd om een lijstje te maken met welke gebeurtenissen erin moeten en in welke maand/leeftijd dat was. Kleintjes veranderen zo snel, dat ik het wel waardevol vindt iets op papier te hebben!

    Ooit hoop ik nog een babyboekje te maken voor nummer 2 die er over enkele weken aankomt. Maar hoe dat zal gaan met 2 kids in huis… we zullen het zien

  • Leave a Reply

    Lees vorig bericht:
    Ik zal wel eens een dag kraamverzorgster willen zijn

    Mijn redder in nood, een baken van rust, de kalmte tijdens de storm. Zo kan ik mijn kraamverzorgster het beste...

    Sluiten