Gastblog Van Anne

Hoe doorbreek ik mijn vervelende telefoongedrag?

Het ging bij alle drie bevallingen precies hetzelfde. Ik had nog maar net mijn kind op de wereld gezet en even flink uitgepuft en daar pakte ik mijn telefoon. Eerst natuurlijk om mijn ouders en oma te bellen en wat fotootjes te maken. Om mijn pasgeboren kinderen daarna plechtig te beloven om mijn telefoongedrag ernstig te beperken en dus mijn iPhone aan de kant te leggen.

Ik baal van mijn telefoongedrag, ik check de hele tijd mijn iPhone

Dat van die telefoon aan de kant leggen, dat mislukte dus geheel in de kraamweek. De kraamzuster stuurde mij naar bed en wat ging ik doen? Jep, mijn telefoon checken. Berichtjes antwoorden en natuurlijk lieve babyvoetjes Instagrammen. Om vervolgens nog even snel 20 minuten te powernappen voordat er om borstvoeding gevraagd werd. ’s Nachts was mijn telefoon ook mijn rots in de branding. In de kraamweek Googelde ik er op los. Groene poep en haaruitval? Razendsnel gristen mijn handen naar mijn iPhone. Borstvoedingen gingen vaak gepaard met staren naar mijn telefoon. En nu ik dit schrijf vind ik dat nou toch zo stom van mijzelf. Er zijn namelijk momenten dat ik wel lijkt vastgegroeid aan mijn telefoon. Dit telefoongedrag van mijzelf vind ik verschrikkelijk. Mijn dochters krijgen te vaak halve antwoorden, omdat ik berichtjes aan het beantwoorden ben en als ik echt eerlijk ben; onze baby zat laatst tuinaarde te eten omdat ik even wat likes moest gaan geven.

Aandachtvreter

Ben ik een vreselijke moeder omdat ik aan mijn telefoon zit? Nee. Telefoons horen bij het leven in 2017. Het is fantastisch dat ik kan opzoeken of er file staat, hoe laat mijn trein gaat en dat ik met mijn ouders kan Facetimen.

Het vervelende van dat apparaat is dat het zoveel van mijn aandacht vraagt. Hoe kan dat toch? Wil ik alles wat er online komt op Instagram en op Nu.nl echt binnen 3 minuten gezien hebben? Of kan dat best even wachten?

Mijn relatie met mijn telefoon is te intiem geworden. Wij zien elkaar te veel en ik krijg er een hekel aan als ik merk dat ik alleen even een appje wilde antwoorden, maar ondertussen alweer mijn winkelmandje bij Zara.com heb gevuld.

Toen mijn kinderen allemaal nog dutjes deden overdag, was dit wat ik dan het meest deed. Met mijn telefoon in mijn hand natuurlijk

Mijn kinderen en hun iPhone-moeder.

Ik zit dus te vaak aan mijn telefoon, als ik boekjes aan het voorlezen ben dan lijken mijn hersenen zo ingesteld dat ik na twee verhaaltjes mijn telefoon moet bekijken. Stel je voor dat er iets nieuws onder de zon is. Dat die iPhone een soort van verslavende werking heeft, is mij duidelijk geworden. Ik wil niet dat mijn kinderen mij later herinneren als die vrouw die constant zat te staren op een schermpje. Ik wil die moeder zijn die de kinderen 100% aandacht geeft. Dat er momenten zijn dat ik ze vol overgave duw op de schommel. Zonder dat ik dan de neiging heb dat meteen in stories te zetten. Het zou toch wat zijn als mijn kinderen van de schommel vallen omdat ik maar één hand vrij had? Of dat mijn kinderen denken dat mijn telefoon belangrijker is dan échte tijd en aandacht voor elkaar.

Tijd voor een detox

Ik heb de afgelopen tijd mijn telefoon een paar keer een aantal uren uitgezet. Ik merkte aan het eind van de dag dat mijn hoofd heerlijk rustig was. De dingen die ik moest doen waren eerder af en ik had mijn hoofd volledig bij het koken, badderen van de kinderen en noem maar op. Juist als ik moe ben lijkt het heerlijk om eens even lekker in mijn telefoon te zitten om er vervolgens nog vermoeider achter vandaan te komen.

Daarom lijkt het mij wel wat om mijzelf aan te leren dat er drie momenten op een dag zijn dat ik alles op mijn telefoon even kan checken. De rust die ik daarvoor terug hoop te krijgen, lijkt mij heerlijk. Want ik hoef natuurlijk helemaal niet steeds te kijken of ik nog e-mail heb.

 

Jaaa, nog meer leuke blogs!

2 Reacties

  • Reply
    Mieke
    7 oktober 2017 at 08:59

    Het lijkt alsof ik over mezelf lees! En je hebt helemaal gelijk. Ik ben benieuwd hoe je een oplossing gaat vinden en of je die volhoud. Succes!

  • Reply
    Denise
    9 oktober 2017 at 08:39

    Ow my…. zo herkenbaar! Ik hoop dat de phonedetox je brengt wat je hoopt! En ik moet er ook maar eens aan geloven om dat ding buiten bereik te leggen (mja wat als een van de kids dan net iets doet wat ik wil filmen of foto van wil maken :P)

  • Leave a Reply

    Lees vorig bericht:
    Binnenkijker: van babykamer naar peuterkamer

    Kleine jongens worden groot. Mijn eens zo kleine baby van 5 pond, is nu bijna drie jaar oud. Hij weet...

    Sluiten