Gastblog Van Ruth

Gezinsleven, werken, socializen en qualitytime met je kind(eren). Kortom het leven.

Als het goed is doe je het allemaal, maar laten we eerlijk zijn makkelijk is het niet altijd. Nou ja, laat ik het dicht bij mezelf houden: ik vind het niet altijd even makkelijk. Één ding heb ik wel geleerd, je moet echt prioriteiten stellen.

Het dagelijks leven

Zorgt voor ritme met een kleuter die naar school gaat en een peuter die twee ochtenden naar de peuterspeelzaal gaat. We hebben hier geen continurooster dus het is tussen de middag een broodje thuis eten en dus veel halen en brengen. Niet zo erg met een school die op twee minuten lopen is, maar je leeft wel op de klok. Op de ochtenden dat Vieve naar de peuterspeelzaal gaat zit er bij het ophalen van beide meiden een dik kwartier tussen, qua timing niet echt handig. Want dat betekent een kwartier bij school wachten of toch even naar huis tussendoor. Maar voordat je je jas uit hebt kan je al weer gaan zeg maar. Sinds kort laten we wekelijks  boodschappen bezorgen. Mijn moeder was laatst bij ons en die kwam niet meer bij toen ineens de bel ging en de bezorger naar binnen liep met kratten boodschappen. Die is er nog niet zo bekend mee en vond het vooral grappig dat wij dat deden en misschien zelfs een beetje verbaasd.

Toen ik zei dat het niet alleen ‘makkelijk’ was maar ook écht voordeliger want we gaan nu niet meer als voorheen bijna dagelijks naar de supermarkt en dan op op zo’n tijdstip dat je ‘trek’ hebt en dus vooral in de schappen koek en chips loopt te struinen (who’s with me!) kon ze zich dat wel voorstellen. Ook het feit dat we nu van te voren een weekmenu maken (waar we best eens van af kunnen wijken als we écht zin in wat anders hebben) scheelt een hoop gedoe en zorgt voor gevarieerd eten en nieuwe dingen uitproberen. Laten jullie ook de boodschappen bezorgen?

Bedrituelen en koffie

Elke avond is het om 19.30 rust in de tent zoals wij dat noemen. Tijd voor koffie en het nieuws kijken op de bank. De meiden gaan nog op dezelfde tijd maar bed na een uitgebreid avondritueel. Zolang Lauren nergens over begint, vind ik het onnodig om haar langer op te houden. Iets met wat niet weet, wat niet deert. We maken eigenlijk ook geen uitzonderingen in het weekend, want ze slapen er niet langer door ’s ochtends. De één brengt ze naar bed en de ander ruimt op en trekt de boel even recht zodat het de volgende ochtend weer overhoop getrokken kan worden. Vast herkenbaar dit 🙂

Vriendschappen onderhouden

Ons sociale leven is altijd best groot geweest, iets waar we allebei erg van genieten. Door afstand (vrienden wonen door heel het land), drukke gezinnen en dus minder tijd zien we elkaar weliswaar minder vaak, maar we proberen in tijden dat het echt heel minimaal is het toch bespreekbaar te maken en doen we met ons allen ons best om toch een date te plannen. Met of zonder kids. We kunnen ons altijd wel verschuilen achter de drukte en tropenjaren, maar ik geloof zelf dat het een kwestie van prioriteiten stellen is en dat kost soms wat moeite om te regelen maar liever dat dan geen sociaal leven. Want wat kan ik daar weer van opladen en er nieuwe energie uithalen zeg. Heerlijk!

Qualitytime met de kids

Met name voor Lauren vind ik dit heel belangrijk. Dat hoeven geen grote dingen te zijn zoals uitstapjes naar de Efteling, dierentuin of zwembad (laatste liever niet zelfs), maar even naar de bibliotheek, samen een fristi drinken in de stad of gewoon thuis samen lekker knutselen of tutten met make up en een maskertje. Dat laatste kan ook gewoon als Vieve haar middagdut doet en nu ik wat minder puf heb kies ik meestal daarvoor. De zondag is voor ons echt rustdag, we gaan ’s ochtends naar de kerk en vaak erna naar mijn ouders koffiedrinken en/of eten. Vroeger stond bij ons op zondag de tv uit, ondernamen we geen grote betaalde uitstapjes, maar speelden spelletjes, lazen boeken, spraken af met vrienden of familie en gingen naar de kerk. Wij doen het nu niet precies zo, maar toch zijn er wel veel overeenkomsten. Toch leuk om te zien dat waar je een goede herinnering aan hebt zelf ook graag wil doen. Vaak proberen we ook even naar buiten te gaan en dan vind ik het heerlijk om hier op de Veluwe te wonen. We lopen of fietsen hier echt zo het bos in of we rijden even naar de hei. De meiden genieten hier enorm van en wij als ouders hebben vaak de leukste gesprekken zonder verdere afleiding. Fijn dus. Benieuwd hoe jullie voor qualitytime zorgen, maar ook een rustmoment voor je gezin.

Alle ballen omhoog houden

Het gezinsleven vind ik prachtig, iets om dankbaar voor te zijn, maar ook lastig om voor je gevoel soms alle ballen omhoog te moeten houden. De druk die je van buitenaf kan voelen om alles goed te moeten en kunnen doen, te presteren en vooral niet te falen.

We leven in een maatschappij waarin we vooral gelukkig moeten zijn heb ik het idee. Baaldagen, klaagmomenten en zelfs depressieve gevoelen horen daar vooral niet bij. We streven naar perfectie en een maakbare wereld. Wat een onzin eigenlijk, waarom zou je geen slechte dag mogen hebben en dat niet mogen laten zien? Waarom moeten we laten zien dat we perfecte moeders zijn en vooral heel veel leuke dingen met ze doen en dan het liefst van die pedagogisch verantwoorde dingen.

Want ondanks dat Lauren echt geniet van samen knutselen en spelletjes doen met mij, zet ik haar regelmatig voor een beeldscherm zodat ik even rustig mijn koffie op kan drinken of om een vriendin te bellen. Ben ik niet altijd beheerst en geduldig, maar schiet ik regelmatig uit mijn slof als ik weer een slechte nacht heb gehad. Natuurlijk horen ook deze dingen erbij en laten we die niet graag zien aan elkaar. Maar als we dat nooit doen dan ontstaat er dus een beeld dat niet realistisch is en voor onzekerheid kan zorgen. Met name bij de ‘nieuwe mama’s’.

Dus zeg het gewoon eens, dat babies niet na 4 weken doorslapen, dat borstvoeding geven echt een hele opgave kan zijn, dat peuters wel leuk en schattig uit kunnen zien maar echt draken van kinderen kunnen zijn en het bloed onder je nagels vandaan kunnen halen, dat kleuters niet alleen maar een leuke leeftijd hebben maar ook vreselijk bijdehand en brutaal kunnen zijn en last but no least.. dat al die ballen omhoog houden soms gewoon ruk is en dat je gewoon geen zin hebt om je huishouden te doen, je kinderen in een leuke outfit te hijsen en dat je soms moe opstaat en moe naar bed gaat.

Ik kan best lekker van me af zeiken, als het niet tegen Hans of mijn moeder is dan is het wel tegen mijn vriendinnen en zelfs ook op social media. Zeuren en klagen mag best wel eens moeders, wel jezelf daarna weer een schop onder je kont geven en gaan met die banaan. Want ondanks al die baaldagen, klaagmomenten en negatieve gevoelens krijgen we er oprecht heel veel moois voor terug. Dus laten we ook genieten want de tijd vliegt voorbij en terug draaien kan niet meer! Zet ‘m op deze week, we can do this!

Jaaa, nog meer leuke blogs!

3 Reacties

  • Reply
    Mo
    19 maart 2018 at 07:54

    Ik herken het. Opladen in de natuur en energie opdoen uit de sociale contacten. De op het oog kleine eenvoudige quality-time- momenten met de kinderen, maar voor hen grootst van betekenis (en voor ons ook!)
    We doen alleen niet aan het bezorgen van boodschappen.
    Mooie blog ♡

  • Reply
    Connie
    20 maart 2018 at 07:43

    Wat een heerlijke eerlijke blog. En wat herken ik er ontzettend veel in. Soms kun je echt denken hoe red ik het nog met een kleuter, een peuter en een kindje van 10 maand. Maar andere dagen geniet ik zo intens dat al her andere er niet meer toe doet. De vraag die ik vaak krijg is heb je nog wel tijd voor jezelf. Helaas is dat wat minder, maar ik antwoord daarop gelukkig worden ze strak ook groter en komt die tijd ook weer terug. Nu geniet ik vooral van de gezellige drukte/chaos

  • Reply
    Helen Fransen
    29 maart 2018 at 18:08

    Wat mooi geschreven. Soms kan ik mij zo alleen voelen omdat het altijd leuk, geweldig en fantastisch moet zijn. Dan voel ik mij een slechte moeder ten opzichte van de andere moeders. Die zijn namelijk wel geduldig, worden nooit boos en de kinderen zijn engeltjes…. met 1 peuter mag je niet klagen want je hebt er maar een. Maar juist omdat hij alleen is zijn wij meer met hem bezig. Hij heeft tenslotte geen broertjes of zusjes om mee te spelen. Dus de ballen omhoog houden? Ach soms valt er weleens een maar het komt altijd goed. X

  • Leave a Reply

    Lees vorig bericht:
    mom shaming
    Mom shaming: bemoei je lekker met je eigen zaken!

    Ieder voedt zijn kind op naar eigen eer en geweten. Verschillen in opvoeding kunnen zo groot zijn. En daar willen...

    Sluiten