Contest

[EMMA] Vakantie met kinderen

De laatste weken voor de vakantie zaten de avonden en ook mijn vrije dagen vol met werk en de warme weekenden vol met uitstapjes en bbq’s. Ja het was druk en ik was moe, doodmoe, maar dat gaf niet want het was bijna vakantie. En in hetzelfde tempo als de weken daarvoor gingen we de eerste vakantieweek door in huis. Ik haalde 6 vuilniszakken uit onze kledingkast en Martijn reed heen en weer naar de stort met de inhoud van onze zolder. Heerlijk. Minimaliseren gaf echt rust. In mijn hoofd dan, want lichamelijk was ik gesloopt maar dat gaf niet, want we gingen bijna op vakantie! En toen zat ik opeens op een camping in Frankrijk. Nou ja niet opeens, het was een reis van 9 uur na een hele dag inpakken waarbij de drie draken om de beurt wakker werden. Maar dat gaf niks want, we waren op vakantie!

En daar waren we, een kleine eenvoudige camping in een prachtige, rustige omgeving. Een zwembad, een meertje. Klaar om te genieten! Na 3 dagen zwemmen, lezen, slapen bekroop mij een gevoel. Ik werd kortaf, sacherijnig, appte mijn vriendinnen dat ik wilde dat ik alleen op vakantie was en op een avond hoorde ik mezelf zelfs schreeuwen dat ze allemaal moesten gaan slapen. Het hielp, 4 uur later sliepen ze allemaal. Het was bijna middernacht toen we eindelijk samen voor de caravan zaten. Ik zuchtte net wat te diep en Martijn vroeg ‘En, geniet je ook een beetje?’.

Of ik genoot? Nee. Ik genoot niet. Ik irriteerde me kapot. Het waren niet alleen de korte en gebroken nachten. Ik werd compleet gek in het zwembad waar ze alle drie voortdurend aan ons hingen. En ook op het strand waar ik geen minuut stil kon zitten omdat draak 1 en 3 ruziemaakten over het aantal zandijshoorntjes en draak 2 in een noodtempo naar het diepe dreef.

Om maar niet te spreken over het Franse stadje waar ik mezelf door de straten sleepte met minstens 1 kind in de houdgreep.  De wespen tijdens het eten, de muggen in de nacht, de hitte, het zand, de vermoeidheid. Hier waren we, eindelijk op vakantie en ik genoot niet. De weken voor de vakantie had ik elk vrij moment opgeofferd omdat het bijna vakantie was en ik had mezelf ergens wijs gemaakt dat ik dan tijd voor mezelf zou hebben. Maar dat was niet zo. Dat had ik me nog kunnen herinneren van vorig jaar. Maar die vakantie was nog een vage herinnering van warm weer en mooie foto’s met lachende mensen. En ik voelde me schuldig. Ik wist dat er een dag zou komen dat ik verlangend terug zou kijken op deze tijd maar op dit moment kon ik alleen maar dromen van een vakantie zonder kinderen.

De volgende avond, terwijl ik druk was met de niet-slapende kinderen. Vroeg Martijn: “wil je niet even zwemmen?” Helemaal alleen dook ik een paar minuten later in het lauwe water van het verlaten zwembad. Daarna deed ik een bommetje. En een koprol onder water. Ik kwam boven, zuchtte diep en opeens genoot ik. En de dag erna alweer, toen ik alleen met Saar op het strand was en de rest sliep.

En toen realiseerde ik het me. Toen de vakantie nog perfect moest zijn, zag ik vooral de dingen die dat niet waren. Maar nu ik had toegegeven dat ik vakantie met kinderen verschrikkelijk vond zag ik opeens vooral de mooie momenten. Soms zelfs meerdere op een dag.

Een uniek winkeltje in een hete stad, een dans in een fontein, 3 slapende kinderen op de achterbank, een adembenemend uitzicht, het aanstekende enthousiasme van Martijn, het spontane watergevecht, Lev en Milou die in een stadsspeeltuin vriendschap sloten met een local leeftijdsgenootje, hun liefde voor zwerfkatten, Saars opblijf-avonden, een lekkere wijn, een late pizzapicknick op het strand.

Teruggekomen vroeg een vriendin voorzichtig: “En.. beetje genoten?” Ik moest er even over na denken, zuchtte diep en zei toen “ja eigenlijk wel”.


– Alle 5 de genomineerde gastblogs vind je hier

Jaaa, nog meer leuke blogs!

2 Reacties

  • Reply
    Marjolijn
    5 september 2018 at 22:17

    Emma moet de nieuwe gastblogger worden! Wat een heerlijk herkenbaar verhaal!

  • Reply
    Ilse
    5 september 2018 at 22:31

    Hihi zo lekker herkenbaar! En wat leest je blog fijn weg 🙂

  • Leave a Reply

    Lees vorig bericht:
    [NAOUAL] Moederschap? Piece of cake!

    Als iemand een jaar geleden tegen mij zou zeggen: ‘Google wordt jou beste vriend als je moeder bent’ zou ik ‘m...

    Sluiten