Blogs

Eenzaamheid onder moeders

Onlangs zat ik in een meeting waar we het hadden over eenzaamheid onder moeders. Ik hoorde het eigenlijk voor het eerst en ik was er lichtlijk verbaasd over. Eigenlijk best naïef van mij, omdat ik in de veronderstelling was dat moeders  dusdanig druk zijn met hun kleintje dat daardoor eenzaamheid onmogelijk is. 

Eenzaamheid ook bij moeders

Na de meeting ben ik naar huis gegaan en bleef het gesprek nog in mijn hoofd hangen. Ik vroeg mij met name af of het echt zo is dat moeders eenzaam zijn? Vervolgens vroeg ik mij af hoe het komt dat ik het niet echt zie of zag? Ik was echt geraakt door het gesprek en nam het mee in mijn gedachtengang. Eenzaamheid hebben vooral ouderen toch? Geen moeders met (jonge) kinderen in de bloei van het leven? Toch bedacht ik mij dat ook in mijn buurt veel moeders thuis zijn. Moeders die er bewust voor gekozen hebben om met de kinderen overdag te zijn, maar daardoor dagelijks alleen maar kleuterpraat in huis hebben. In plaats van een goed gesprek met een kop koffie.

Ik vind het heel bijzonder als moeders er bewust voor kiezen om thuis met hun kinderen te zijn. Destemeer dat ik mij kan voorstellen dat het leven thuis met kinderen ook saai kan voelen. Want hoe kom je uit deze bubbel en ben je extravert genoeg om op het schoolplein een praatje te houden met andere mama’s?

Overigens geldt dit mijns inziens niet alleen voor thuismama’s. Ook werkende moeders kunnen eenzaam zijn. Natuurlijk brengt het werk en fijne sociale dimensie met zich mee. Maar een goed gesprek met een kop thee of koffie heb je vooral met een vriendin die je bevraagt op hoe het nou echt met je gaat.

Voorbij de eenzaamheid?

Nu ik met dit onderwerp bezig ben, zie ik regelmatig een mama, waarschijnlijk in haar verlof, dagelijks een lange wandeling maken met haar kindje. In eerste instantie dacht ik het volgende: ‘wat super goed dat ze dagelijks een wandeling maakt’. Het is immers erg koud en je moet altijd zo veel moeite doen voordat je met je baby het huis kan; babyspullen mee, kindje warm inpakken en de kinderwagen volladen.

Ik bekeek de mama met haar kinderwagen nog een keer met andere ogen. Ik voelde toen iets van haar eenzaamheid. Deze mama loopt iedere dag een ommetje, maar dat doet ze elke dag alleen. Ik zie haar niet met een vriendin, moeder of zus een kletspraatje maken. Is ze nu eenzaam? Geen idee! En ik ga dit ook niet voor haar invullen. Maar het raakte bij mij een gevoelige snaar omdat ik besefte dat eenzaamheid soms dichterbij is dan je denkt.

Misschien kon ik die eenzaamheid onder mama’s niet echt erkennen omdat ik zelf heel druk ben. En gelukkig een aantal vriendinnen om mij heen heb die voorzien in het ‘bakje koffie en een goed gesprek’. Ik prijs mijzelf gelukkig, maar kan hierbij ook indenken hoe het moet zijn als je moeder, zus of vriendin heel ver weg wonen. Hoe zoek je dan contact met anderen? En hoe voorkom je dat je juist in deze tijd duikt in de virtuele wereld van vriendschap op Instagram of Facebook? Erg leuk hoor Instagram, maar dat is een schijntje van de liefde die te vinden is als je ECHT contact maakt?

Bang voor afwijzing?

Moeders die zich eenzaam voelen, wil ik vooral aanmoedigen om voorbij de schaamte te gaan. Schaamte kan ervoor zorgen dat je niet durft uit te stappen. Ook angst is zo een component die ervoor zorgt dat je maar niet initiatief neemt; want wat nou als de ander mij afwijst?

Kijk is rond: welke initiatieven zijn er in de wijk? Met welke schoolplein moeder heb je een klik? En met welke mama op Instagram zou je wel echt een kopje koffie willen drinken?

Laten wij elkaar helpen en oog hebben voor elkaar! Zodat we juist in deze bijzondere en kwetsbare fase van het moederschap ons niet alleen voelen, maar juist verbonden en gedragen! Laten we ons ogen niet sluiten voor eenzaamheid maar laten we elkaar eens echt in de ogen aankijken. Zo gaan we hopelijk de eenzaamheid voorbij.

Print Friendly, PDF & Email

Jaaa, nog meer leuke blogs!

Laat je van je horen?

Leave a Reply

Lees vorig bericht:
De eerste woordjes van mijn zoon

Een tijdje geleden had ik een etentje met collega’s van mijn werk. We hadden ons voorgenomen om niet over werk...

Sluiten