Gastblog Van Anne

De medische nasleep van mijn miskraam en de toekomst

In mijn vorige blog schreef ik over mijn miskraam. Hoe emotioneel het was en hoe ik troost vond. In de week nadat die blog verschenen is, bleek dat ik het vruchtje nog helemaal niet verloren was. Ik dacht dat buikpijn, bloedverlies en wat kramp het wel zo ongeveer waren. Wist ik veel.. Op een controle echo bleek dat alles er nog zat, wat een tegenvaller. Omdat ik het emotioneel al best een beetje verwerkt had, vond ik het lastig dat mijn lichaam niet mee wilde werken. Mijn lichaam hield mij dus eigenlijk voor de gek. Hoewel het hartje niet meer klopte en het vruchtje niet genoeg gegroeid was, dacht mijn lijf dat ik zwanger was. Sommige miskramen komen spontaan of door afwachten. Als dat niet (snel genoeg) gebeurt heb je twee opties. Curettage of medicijnen. Mij leek het fijn dat mijn lichaam het zelf zou oplossen maar dan wel met hulp van medicijnen, want het idee dat ik al 2-3 weken met een levenloos vruchtje in mijn buik rondliep brak mij emotioneel op. Daarnaast voelde ik me beroerd en bleef ik maar bloed verliezen. Tijd voor actie. De medicijnen deden hun werk, het werd een soort minibevalling inclusief mini weeën. Dit is het dus echt. Nu weet ik hoe het er lichamelijk aan toe kan gaan. Geen pretje. Achteraf denk ik wel eens: had ik liever de narcose gehad en het niet meegemaakt? Had ik dan minder bloed verloren? Ik weet het niet. Het is waarschijnlijk allebei stom. Ik hoop dat ik hier nooit meer over na hoef te denken. 

Weer een afspraak met de gynaecoloog

Er bleek een week na het verliezen van het vruchtje dat mijn baarmoeder nog niet helemaal leeg was. Nog een tegenvaller en weer een afspraak met de gynaecoloog. Ik heb er afgelopen maand zo’n 6 gezien. Aardige mensen hoor, maar ik kom ze liever tegen tijdens een bevalling en dat ze zeggen ‘Mevrouw u mag persen’. Gelukkig, en daar heb ik ongeveer 3 dansjes tegen aan gegooid, ben ik afgelopen week na 2 maanden ellende ‘schoon’ verklaard. Eindelijk rust in mijn hoofd, tijd voor herstel en tijd om weer leuke dingen te gaan plannen want daar had ik eerst niet zo’n zin in. Zelfs mijn camera lag te verstoffen terwijl wij twee normaal met elkaar vergroeid zijn.

Mijn lichaam na de miskraam en weer plannen maken.

Het HCG hormoon kan wel tot 6 weken na de miskraam in je lichaam zitten. En ook ik testte 2 weken na de miskraam nog positief. Gek gezicht zo’n test. Tijd dus om te herstellen en weer een normale cyclus te krijgen. Omdat ik me niet zo fit voelde, heb ik mezelf even op een ijzer-rijk dieet gezet en heb ik heel wat avocado’s, spinazie en dadels naar binnen gewerkt. Nu het zonnetje ook weer meer schijnt en ik meer buiten te vinden ben, voel ik me meteen een stuk fitter. Heerlijk dat de lente in aantocht is. Ook heb ik weer zin om leuke dingen te doen, kan ik me weer druk maken over of we naar Italië of Frankrijk op vakantie gaan en gaan we binnenkort mijn 29-ste verjaardag vieren in Parijs. Van Franse balkonnetjes en croissantjes word ik echt heel blij. Heerlijke vooruitzichten en in tussentijd geniet ik van die drie dotjes van ons, zonder dat ik om de haverklap een traan laat. Want een blije mama is natuurlijk een stuk leuker. The future is bright.

72 % chocola voor meer ijzer natuurlijk 😉

Ik word weer blij van een Emmeloordse kinderboerderij koe in mijn favoriete kleurenpalet.

Print Friendly, PDF & Email

Jaaa, nog meer leuke blogs!

1 Reactie

  • Reply
    Ka
    9 februari 2018 at 09:06

    Wauw, wat een herkenbaaar verhaal. Helaas moest er bij mij, 2 weken nadat ik de medicatie had genomen, alsnog een curretage gepland worden. Ik weet precies hoe je jezelf voelt!

  • Leave a Reply

    Lees vorig bericht:
    Zonder test zeker weten dat je zwanger bent

    Ik geef toe dat ik wel eens testen gedaan heb toen ik niet zwanger was. Bijvoorbeeld omdat ik geen geduld...

    Sluiten