Gastblog Van Jaap

De blunders van een kersverse papa (deel 1)

Deze en de volgende blog zijn volledig gewijd aan een aantal van mijn papa blunders. Als ik denk aan de blunders die ik gehad heb sinds de geboorte van Jesse springen er gelijk een aantal in mijn gedachten. 

Het kinderdagverblijf

Jesse was drie maanden oud en kreeg toen nog een aantal keer per nacht borstvoeding. Ondanks dat ik er zelf niet uit hoefde om borstvoeding te geven, was ik toch door al die gebroken nachten aardig brak geworden. We hadden hem in de ochtend samen naar het kinderdagverblijf gebracht voor zijn eerste dagje. Ik moest werken en zou hem na mijn werk om 14:00 uur ophalen.

Ik was al rond twaalf uur klaar met werken en had bedacht dat ik nog wel even een middagdutje kon gaan doen. Ouders met kleine kinderen weten het, soms kan je elk slaapmomentje goed gebruiken. Dus ik naar huis en nog even lekker mijn bed in. Heerlijk slapen in een stil huis.

Totdat mij telefoon opeens (veel te hard) af ging. Ik schrok mij rot, sprong overeind uit mijn bed want ik dacht: O, jongens, ….verslapen!. Ik keek, nog half slaperig, naar de tijd op mijn mobiel en met mijn hart nog bonzend in mijn keel en de adrenaline gierend door mijn lijf zag ik dat het 13:45 was. Ik had nog 15 minuten voor de wandeling van maximaal 3 minuten naar de opvang. Ik nam de telefoon op. Janna aan de andere kant; “En hoe is het gegaan met ons droppie vandaag?” Verbaasd keek ik nog een keer goed naar de tijd op mijn Iphone en wederom zag ik staan dat ik nog 15 minuten had. Ik reageerde wat geïrriteerd dat ik mij rot geschrokken was dat ze belde omdat ik dacht dat ik mij verslapen had. Het bleef stil aan de andere kant van de lijn… Gevolgd door een ietwat bozige kersverse moeder stem die mij vertelde dat Jesse niet om 14:00 uur opgehaald moest worden maar om 13:30 uur.

De hartslag, die inmiddels wat was gezakt, schoot in één keer weer omhoog. Ik schoot in mijn kleren en schoenen, trok een sprintje de 6 trappen af van ons flatje, griste de kinderwagen uit onze schuur en rende naar het kinderdagverblijf. Onderweg begon de schaamte langzaam toe te nemen. Hoe kon ik nou de eerste keer dat ik mijn kind daar bracht hem te laat ophalen!

Eenmaal aangekomen bij het “schooltje” zag ik een leidster met een glimlach op haar gezicht met in haar armen ons vrolijke ventje. Zich van geen kwaad bewust zat hij heerlijk te genieten van alle aandacht. Na excuses gemaakt te hebben met het schaamrood op mijn kaken ben ik er samen met Jesse weer vandoor gegaan. Maar niet zonder te tekenen voor het te laat ophalen van mijn zoontje met als resultaat een “boete” van 20 euro. 

Voor alles een eerste keer…

Zo was er ook een ‘eerste keer met papa en mama naar de stad’:

Jesse was een paar weken oud en wij besloten lekker met het gezinnetje naar de stad te gaan, lopend met de kinderwagen. Het was heerlijk weer en we genoten van het samen zijn in de stad. Tot we een gek geluid uit de kinderwagen hoorden komen. Wat ik zag toen ik in de wagen keek was iets waar wij niet op voorbereid waren.

Uit het altijd zo schattige kleine mondje van Jesse kwam een soort tsunami van borstvoeding. Werkelijk alles zat er onder, hij begon keihard te krijsen en was helemaal doorweekt. Daar sta je dan, ongeveer 20 minuten wandelen van huis en we kwamen er vlak na de grote vloed achter dat we, erg naïef, zonder extra kleding setje de deur uit waren gegaan.

Na kort overleg besloten wij ons niet zo snel uit het veld te laten slaan en zijn we de Hema in gegaan met ons nog steeds krijsende mannetje. Ik heb snel een rompertje en een pakje voor hem gekocht en afgerekend en vervolgens hebben we met toestemming van de toiletjuffrouw hem verschoond in de wc. Eind goed al goed. Dit zijn twee voorbeelden van papablunders die ik niet snel zal vergeten. Wat ik ervan geleerd heb? Ik ben na de eerste keer (bijna) altijd op tijd om Jesse op te halen. Ik moet eerlijk blijven want de “juffies” van Jesse lezen deze blogs stiekem ook. En wij gaan nooit meer de deur uit zonder extra kledingsetje. 

Hebben jullie mannen ook blunders gemaakt in de eerste periode van het “papa zijn”?

Print Friendly, PDF & Email

Jaaa, nog meer leuke blogs!

Laat je van je horen?

Leave a Reply

Lees vorig bericht:
Maak het verschil. Voor een ander én jezelf!

Het nieuwe jaar is net van start. Ik weet niet hoe het met jullie zit, maar ik doe niet echt...

Sluiten