Gastblog Van Jaap

Brabbeltaal ontcijferd

Ik heb al even de tijd gehad om te bedenken waar ik mijn laatste blog over ging schrijven. En toch heb ik tot nu toe nog niet echt een idee waar deze finale blog mij, maar vooral jullie gaat brengen.  Ik heb getwijfeld om over “curling ouders” een stuk te schrijven. Een term die sinds de eerste aflevering van “luizen moeders” op menig schoolplein gevallen zal zijn de afgelopen dagen. Alleen ging mijn eerste blog “de bezorgde moederclub” daar grotendeels al over. Bovendien wil ik, na al mijn blunders van de vorige twee blogs, positief afsluiten.

Koerkoema

En daarom heb ik besloten om het bij de alledaagse dingen te houden die mij momenteel bezighouden op papagebied. Namelijk het vertalen van de verbale uitingen van mijn kind. Ik voel mij inmiddels een volleerd tolk die een taal spreekt van een nog niet ontdekte volksstam die huist in de slaapkamer van mijn zoontje. Elke nacht leren ze hem de gekste woorden. Alsof het een wedstrijd is, de volksstam tegen mij. En elke ochtend aan mij de schone taak om te ontdekken welke woorden Jesse spreekt en wat hij er eigenlijk mee bedoelt. 

Nu dacht ik altijd dat kleine kinderen bepaalde woorden zoals knuffel uitspraken als “kruffie” wat het als ouder niet per se moeilijk maakt om de juiste betekenis te verbinden aan het pas ontdekte woord van je koter. Alleen…. Jesse heeft de talenknobbel van zijn moeder. Dat vraagt om enige verduidelijking.

Janna heeft de gewoonte om sommige woorden of namen te veranderen in woorden die er wel op lijken maar als je het hoort lijkt het meer op een soort lieve bijnaam. Zo woonden wij vroeger in de Kolkmanstraat. Mijn lieftallige vrouw noemde de straat alleen “Kolkie”.

Deze bijzondere manier van taalbenadering heeft Jesse denk ik ergens opgepikt. Toen hij begon met zijn eerste woordjes zei hij onder anderen “trinken!” waarmee hij “drinken” bedoelde. Het klonk als een pissige docent Duits met veel dorst, maar wij wisten wat hij er mee bedoelde. Dit woord “trinken” is inmiddels alleen zover verbasterd dat het helemaal niet meer op drinken lijkt. Van “trinken” ging hij naar “kroekroem” en van “kroekroem” is hij inmiddels aangekomen bij, en ik maak geen grap; “koerkoema”. 

Wat ons de afgelopen dagen opvalt is dat hij opeens meerdere woorden achter elkaar begint te zeggen. Wat mij weer brengt bij mijn nieuwe taak als tolk. Wat moet het frustrerend zijn als je als kind eindelijk besloten hebt om dan toch maar gewoon te gaan praten net als papa en mama in plaats van alles aan te moeten wijzen en te gillen als je iets wilt. En dat je vader dan gewoon niet begrijpt wat je zegt. De gesprekken tussen mij en mijn zoon lijken de afgelopen dagen dan ook ongeveer hierop:

Jesse ligt in bed en roept mij;

Jesse: Papa! *Koekus knoefroe (*met zwaar Georgisch accent)

Ik: Lieverd wat bedoel je?

Jesse: Koekus knoefroe! 

Ik: Sorry schat ik weet echt niet wat je bedoelt, ga maar lekker slapen

Jesse begint het al wat zat te worden dat ik het niet gewoon begrijp en gaat huilerig door met het roepen van “koekus Knoefroe”….

Ik geef hem nog maar een dikke kus, benoem dat koekus knoefroe nu ook echt gaat slapen en ga naar beneden. Ik hoor nog enkele keren koekus knoefroe en daarna gaan Jesse en zijn gekke woordjes heerlijk slapen. De volksstam op de slaapkamer van mijn zoon bereidt zich ondertussen voor op de wedstrijd voor morgen. 

Eindstand van vandaag, Volksstam 1 – Papa 0. 

Mijn laatste blog, tot snel!

Vandaag schreef ik mijn allerlaatste blog voor Mama’s op hakken. Toen ik begon had ik nog nooit een blog geschreven en ik heb ontdekt dat ik het eigenlijk best leuk vind. Ik kijk dan ook terug op een leerzame maar vooral leuke periode. Dank daarvoor Jennifer en Hanna! 

Ook de lezers van mijn blogs wil ik bedanken. And last but not least: een digitaal applaus voor mijn schoonvader. Niet alleen omdat ik met zijn prachtige dochter mocht trouwen maar ook omdat hij al mijn blogs heeft gecontroleerd op taal en spelfouten. En dat waren er een hoop kan ik je vertellen. Bedankt pa!

Vind je het leuk om mij en de avonturen van mijn vaderschap te blijven volgen? Dat kan op instagram @vadertjejacob.

Jaaa, nog meer leuke blogs!

Laat je van je horen?

Leave a Reply

Lees vorig bericht:
Moeder (willen) worden VS moeder zijn

Huh! Wat is het verschil zal je misschien denken. Nou in mijn geval heel veel moet ik bekennen. Met name...

Sluiten