Gastblog Van Jorien

Bevalling loopt wat anders dan gedacht

Tijdens mijn eerste zwangerschap had ik hele ideeën over hoe ik wilde bevallen. Ik wilde graag thuis met mijn collega, zonder al te veel poespas. Maar ik was ook bang voor bepaalde taferelen, zoals volledig uitscheuren of een flinke nabloeding. Het meest van alles zag ik voor me dat ik mijn baby er echt niet uit kon persen. Hoe moest dat ooit passen? Eigenlijk een hele rare angst voor een verloskundige die toch al heel veel baby’s geboren heeft zien worden. Je kunt je voorstellen hoe blij ik was toen ik tijdens het persen mijn collega hoorde zeggen dat ze al een klein stukje van het hoofd met veel haartjes zag. “Echt?!?!,” zei ik, “Dus de baby wordt hier gewoon geboren?” En ja hoor, het is me thuis gelukt. Ook zonder volledig uitscheuren en zonder een flinke nabloeding. De bevalling was een beetje anders dan verwacht, maar eigenlijk nog beter dan gehoopt. We waren helemaal in de wolken met de bevalling en vooral natuurlijk met ons mooie, blonde jongetje.

Ontdaan door mij beslissing

Vaak lopen bevallingen net wat anders dan je van te voren had bedacht. Soms totaal anders. Positief of negatief. Je kan een beeld hebben over hoe het zal verlopen, waar je gaat bevallen of in welke houding. Maar houd er rekening mee dat dit niet altijd zo gaat zoals je had gehoopt. Vader Tom* vond het lastig om te schakelen:

Het is midden in de nacht als ik achter Tom aan de trap op loop. Terwijl we omhoog lopen, hoor ik al hoe de bevalling er voor staat. Jasmijn* is hevig haar weeën aan het wegzuchten. Ze doet het fantastisch, maar ik zie dat ze het zwaar heeft. Na het onderzoeken van haar buik voel ik naar haar ontsluiting. Ze heeft 8 cm! Het kindje ligt er goed voor en doet het verder ook prima.

De vorige keer is Jasmijn bevallen in het ziekenhuis. Dat zouden ze deze keer ook weer heel graag willen. Ik breng ze het goede nieuws dat het allemaal goed gaat, maar moet ook vertellen dat het kindje er al bijna aankomt en we niet meer naar het ziekenhuis kunnen. Jasmijn legt zich er snel bij neer en puft alweer de volgende wee weg. Tom is duidelijk ontdaan. Hij is het niet eens met mijn beslissing. Ik leg rustig uit dat het kindje waarschijnlijk binnen een half uur geboren wordt. Als we nu vertrekken, is de kans zeer groot dat de baby op de snelweg wordt geboren. In zijn auto, met alle ellende van dien.

Tom gaat zijn schoonouders even bellen om hun andere kind op te laten halen en ik loop snel naar mijn auto om alle spullen op te halen. Als ik weer boven kom, wil Jasmijn nog even in bad. Ik help haar en ga verder met alles klaarzetten voor de bevalling. Tom komt weer naar me toe. Hij wil echt graag naar het ziekenhuis. “Wij hebben geen romantisch beeld van een bevalling thuis” zegt hij. Hij wil naar het ziekenhuis want daar is zijn andere kind ook geboren. Ik vind het echt vervelend voor hem en probeer dan ook geduldig uit te leggen dat het me echt niet om het romantische gaat, maar dat het nu veiliger is om thuis te blijven.

Sneller dan gedacht

Ondertussen horen we een kreun uit de badkamer komen. We snellen naar Jasmijn toe. Het lijkt er al op dat de baby er aankomt. Bij wat beter kijken, zie ik dat nog niet het hoofd maar de vliezen naar buiten komen. Jasmijn wil toch graag op bed bevallen. Als ze weer op bed ligt, krijgt ze persdrang. Na twee keer persen wordt er een prachtig roze meisje geboren met een krachtige huil.

Jasmijn is helemaal blij en ook Tom is emotioneel. De ouders van Jasmijn komen binnen en kunnen meteen hun nieuwe kleinkind bewonderen. De oudste heeft overal lekker door heen geslapen.

Wat ontzettend fijn dat alles zo goed en snel is verlopen. Echt blij over het verloop is Tom toch nog niet. Het blijft een dingetje dat zijn kind thuis is geboren. Ook als ik na een paar dagen weer op kraamvisite kom, wil Tom toch even zeggen dat hij wel liever in het ziekenhuis was geweest. We hebben er een goed gesprek over en hij geeft ook wel toe dat het nu niet anders kon.

Tja… soms loopt een bevalling wat anders dan verwacht. Het belangrijkste is dat je er goed op terug kunt kijken. Dat kan Jasmijn helemaal en ook aan Tom zie ik dat hij echt wel trots is op zijn vrouw en kind.

* Omwille van de privacy zijn de namen in dit stuk gefingeerd

Jaaa, nog meer leuke blogs!

Laat je van je horen?

Leave a Reply

Lees vorig bericht:
Ik heb een zwak voor kinderboeken

Kinderboeken, ik ben er verliefd op. Voorleesboeken, prentenboeken, zoekboeken, knuffelboeken. Ik geloof dat Lauren alle soorten inmiddels wel heeft en...

Sluiten