Gastblog Van Elise

Afscheid nemen van de zwangerschap

Nog maar twee weken en twee dagen tot de uitgerekende datum, maar het zou van mij best nog twee maanden mogen duren. Waar ik het vorige keer echt zat was in de laatste paar weken, heb ik dit keer meer moeite met afscheid nemen van de zwangerschap. Ik had nooit gedacht dat ik het zou gaan missen om zwanger te zijn. Vorige keer was ik dolgelukkig om mijn eigen lichaam weer terug te krijgen en mijn baby eindelijk in mijn armen te hebben na wat een eeuwigheid leek te hebben geduurd. Deze keer lijkt het alsof de tijd twee keer zo snel is gegaan en kan ik maar niet wennen aan het idee van een lege buik. Om alles wat meer een plekje te geven heb ik lijstjes gemaakt van wat ik ga missen, maar ook wat ik totaal niet ga missen aan zwanger zijn!

Wat ga ik missen

  • Uitstekende voetjes en knietjes in mijn buik die ik dan zachtjes terug duw.
  • De voldoening die ik krijg als ik een van mijn cravings eet of drink.
  • Dat eten en drinken sowieso allemaal veel beter smaakt.
  • Nesteldrang. Zo fijn om gemotiveerd te zijn voor stomme taken als de was en opruimen!
  • Dat ik het nooit koud heb, ik ben namelijk van mezelf een onwijze koukleum.
  • Het bijzondere idee van twee mensen in een lichaam zijn.
  • Die mooie dikke buik die ik vaak vasthoud, of waar ik mijn bakje yoghurt op zet.
  • Mijn egale huid zonder pukkeltjes!
  • Dat mensen op straat veel vriendelijker tegen me zijn.
  • Dat speciale gevoel van uitkijken naar een nog onbekend kindje, waarvan je weet dat je er onvoorwaardelijk van gaat houden.

Rondje speeltuin met 37+3

Wat ga ik niet missen

  • Mijn bolle wangen.
  • Rare, intense dromen waar ik soms helemaal van in de war uit wakker word.
  • Bepaalde sokken en schoenen niet aan kunnen door vocht in mijn enkels en voeten.
  • Mijn laptop normaal op mijn schoot kunnen zetten ipv op het iniminie overgebleven stukje.
  • Weinig kledingstukken hebben die er leuk uit zien én comfortabel zitten.
  • Geniepige trapjes/duwtjes tegen mijn blaas of baarmoedermond die voelen alsof iemand je met een schroevendraaier prikt.
  • Het korte lontje waardoor ik vaak weinig geduld heb.
  • Moeite hebben met het lopen van stukjes verder dan 100 meter.
  • Want: waggelen en kortademig zijn.
  • Mijn veters niet normaal kunnen strikken.

Met veel moeite krijg ik ze gestrikt. De strikjes wel aan de binnenkant omdat ik mijn voet op mijn knie leg!

 

Natuurlijk wegen alle leuke dingen van de zwangerschap niet op tegen het in je armen houden van je heerlijke pasgeboren baby, en er is ook niets waar ik meer naar uit kijk dan dat. Het idee dat ik dit waarschijnlijk allemaal nooit meer ga meemaken maakt me een beetje emotioneel, maar ik ben dolgelukkig dat ik het twee keer heb mogen beleven. Ik heb echt een topzwangerschap gehad tot nu toe en de komende twee weken ga ik daar nog even bewust van genieten!

Jaaa, nog meer leuke blogs!

1 Reactie

  • Reply
    Renate
    9 april 2018 at 13:58

    Ah zo herkenbaar! Ik ben vandaag precies 38 weken en soms overvalt het mij ook ineens dat het bijna is ‘afgelopen’. Soms neig ik haast naar schuldig voelen dat ik er niet genoeg bewust van genoten heb..
    Spannend he? Die laatste loodjes! Hoe zal hij er uit zien en hoe zal het zijn? ( het is mijn eerste kindje, een zoon ook!)

  • Leave a Reply

    Lees vorig bericht:
    Twaalf heel normale uren in mijn leven als mama

    We waren het zat gisteravond. De peuter bleef hangen in een hoestbui en de dreumes dronk mij leeg. Allebei verhoging....

    Sluiten