Gastblog Van Abish

De cirkel is rond: op mijn 17e voor het eerst zwanger en nu 17 jaar later een tweede zwangerschap

Zeventien jaar was ik toen ik zwanger raakte van Amber. Na de eerste shock kwam er direct een oergevoel naar boven: dit kindje en ik gaan het samen redden, alles gaat goedkomen. En dat kwam het ook. Mijn familie heeft mij vanaf dag één gesteund en ook vriendinnen leefden enorm mee tijden de zwangerschap. Hoewel ik het zonder een partner deed, genoot ik en voelde ik een enorme steun van alle kanten. Ondanks dat ik mijn zwangerschap bijzonder ervaren heb, is mijn zwangerschap nu zo anders: samen zwanger zijn, vriendinnen die ook zwanger zijn, en het bewust beleven ervan.

17 jaar en een zwangerschap

Ik beviel één dag voor mijn achttiende verjaardag van mijn dochter. Het is gek voor mij dat zij nu bijna de leeftijd heeft waarop ik zwanger werd. Voor mijn gevoel is zij nog zo jong nu. Als ik foto’s terugkijk van mezelf als zwangere tiener, kan ik een ding concluderen: ik was ook enorm jong. Toch heb ik het nooit zo ervaren. Tuurlijk, ik wist dat ik jong was maar voelde mij een moeder zoals waarschijnlijk alle andere moeders. Ik dealde ook met een kindje met een koemelkallergie en hield me bezig met slaapjes en prikjes. De eerste paar jaar van ons leven woonde we bij mijn moeder en twee broers. Dat was niet altijd gemakkelijk voor mij omdat er sprake was van één opvoeder en drie ‘verwenners’ in de vorm van één oma en twee ooms. Ondanks dit alles kijken we hier met z’n allen heel positief  op terug. Het was een bijzondere situatie, zo’n kleintje brengt heel veel liefde en geluk in een gezin.

Van een alleenstaande tienermoeder naar een moeder met een puber en een baby

En toen was daar exact 17 jaar later mijn tweede zwangerschap. Eerlijk gezegd had ik echt nooit gedacht dat er zoveel jaar tussen mijn eerste en tweede kind zou zitten. Ik heb altijd een sterke wens gehad voor meer kinderen en wist ook gevoelsmatig dat dat zou gebeuren. Maar dat er uiteindelijk een situatie zou ontstaan met een puber (lees: bijna volwassen kind) en een baby, had ik nooit gedacht.

Ik vond het heel apart om vooraf te praten over de zwangerschap, samen een baby te maken en alvast te fantaseren over de baby. Dit was ik helemaal niet gewend. De periode voorafgaand aan de zwangerschap was nieuw voor mij. Net zoals die twee weken na de ovulatie dat je moet wachten tot je een test kan doen.

Jemig, wat duurt dat lang! Toen ik uiteindelijk een positieve test in mijn handen had, voelde het ook alsof ik voor het eerst zwanger was. Ik vond het enorm onwerkelijk en heel bizar. Het voelde niet vertrouwd of alsof ik ooit eerder een positieve test in mijn handen had gehad.

Verschil tussen zwangerschap

Ik ben nu 24 weken zwanger maar het voelt voor mij nog steeds alsof ik voor het eerst zwanger ben, alles voelt nieuw. Het kan komen omdat mijn eerste zwangerschap gewoon echt een hele lange tijd geleden is maar zelf denk ik ook dat het komt omdat ik echt nog heel erg jong was en dingen anders beleefde. Ik was natuurlijk nog een kind. Sommige dingen herinner ik me nog heel goed van mijn zwangerschap namelijk de eerste ‘plopjes’, de vreselijke jeuk over mijn lichaam, de kramp in mijn kuiten, het feit dat Amber niet zo heel veel schopte en de urenlange shopsessies die ik destijds met mijn moeder had.

Wat totaal anders is in deze zwangerschap is het letterlijk ‘in verwachting zijn’. Ik ben mij echt bewust van het feit dat ik een lief, klein mensje aan het maken ben. Een mensje met het DNA van mij en mijn grote liefde. Toen ik zeventien was dacht ik daar niet zoveel over na. Ik nam het aan als iets vanzelfsprekends. Ik kan het denk ik beter omschrijven als iets waarvan ik wist dat het ging gebeuren en dat liet ik ook gewoon rustig gebeuren. Ik deed geen zwangerschapscursus, maakte me niet druk om de bevalling en nam het zoals het kwam. En dat is nu anders.

Ik kan mij zorgen maken om de baby. Vooral in de eerste weken was ik onzeker; ging alles wel goed daarbinnen? Ook over de bevalling denk ik veel na en ik ga een zwangerschapscursus volgen. Ik zit dus meer in mijn hoofd en denk letterlijk meer na. Het voordeel hiervan is wel dat ik deze zwangerschap heel bewust beleef en zo ontzettend dankbaar ben dat ik dit nog een keertje mag meemaken. Mijn eerste zwangerschap heb ik dan wel minder bewust beleefd maar toch heb ik op mijn eigen manier toen ook heel erg genoten. En echt… minder nadenken over alles zoals 17-jarige dat doen, heeft ook echt voordelen. Ook toen Amber geboren was dacht ik minder na en deed de dingen gewoon. Ik deed ze instinctief en op gevoel. Ik hoop uiteindelijk dat ik net zo relaxed mijn bevalling in kan gaan als toen. Ik heb gelukkig nog 16 weken op me daar op voor te bereiden. Niet te veel denken maar het gewoon laten gebeuren, instinctief en op gevoel.

Jaaa, nog meer leuke blogs!

2 Reacties

  • Reply
    Emma
    13 oktober 2018 at 00:50

    Bijzonder! En ook fijn om het op deze manier mee te maken. Ik was bij de 1e 21 jaar en er zat twaalf jaar tussen die en mijn laatste zwangerschap, dus wat minder extreem, maar ik herken wel veel van wat je zegt. Het is allemaal veel bewuster, intenser, maar daarmee ook kwetsbaarder. Een hele goede zwangerschap! En geniet van de bijzondere situatie dat je dit met je grote dochter kan delen (volgens mij doe je dat ook…)

  • Reply
    Greet
    26 oktober 2018 at 09:49

    Super leuk geschreven 🙂

  • Leave a Reply

    Lees vorig bericht:
    Mijn kinderen worden wakker van nachtmerries

    Midden in de nacht hoor ik paniek uit de slaapkamer van mijn dochter. Ze gilt, huilt en roept heel hard:...

    Sluiten